Chapter Title : അനഘ 2 [ഗോവിന്ദ്]

ഇരുന്നു. അവളെയും കൂട്ടി അവളെ ഒന്നുകൂടെ ചുണ്ട് നുണഞ്ഞു. എന്നിട്ട് രണ്ടാളും ഡ്രസ്സ് ഇട്ട് എഴുന്നേറ്റു.

ഞാൻ ആ നേരം അവർ വരുന്ന വഴിയില്‍ ചെന്ന് നിന്നു. എന്റെ പിന്നില്‍ അനഘ കൂടി ഉണ്ട്. അവൾ എന്നെക്കാളും ഏറെ വെറുത്തു നില്‍ക്കുകയാണ്.

ഒന്ന് രണ്ടു നിമിഷം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവർ ആ മുറിയില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങി വന്നു. അവിടെ ആരുമില്ല എന്ന ധാരണയില്‍ ആണ്‌ അവർ വരുന്നത്.

ഞങ്ങളെ കണ്ടതും അവർ ആകെ ഞെട്ടി. എന്നിട്ട് normal ആയി അഭിനയിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

അമൃത : എടാ ഫാസിക്ക് അവന്റെ കുട്ടി ഒരു സ്വൈര്യം കൊടുക്കുന്നില്ല. അത് ഒക്കെ ഒന്ന് പറയാൻ ഞങ്ങള്‍ ഒന്ന് മാറിയതാ.

അനഘ : അതിന്‌ അവന്‍ ഇപ്പൊ നിന്നോട് വല്ലതും ചോദിച്ചോ.

ഞാന്‍ : നീ ഇപ്പൊ മിണ്ടരുത് അനഘെ.

അനഘ : അനുഭവിച്ചോ. ഇത്രേം കണ്ടിട്ടും നിനക്ക് ഒന്നും ഇല്ലെടാ പൊട്ടാ...

അവൾ അതുകൂടി പറഞ്ഞപ്പോ എനിക്ക് ആകെ എന്റെ ആണത്തം ചോദ്യം ചെയ്ത പോലെ ആണ് തോന്നിയത്‌. പിന്നെ ഒന്നും നോക്കാതെ ഞാന്‍ എന്റെ കാൽ ഉയർത്തി അവളെ കളിച്ച ആ തായോയെ ചവിട്ടി. അവന്‍ ആ ഒറ്റ ചവിട്ടൽ നിലത്ത് വീഴുകയായിരുന്നു. ഞാന്‍ ചെന്ന് പിന്നെയും നിലത്ത് കിടന്ന അവനെ ചവിട്ടാന്‍ തുടങ്ങി. അപ്പോൾ അമൃത വന്ന് എന്റെ കാൽ പിടിച്ചു കരയാന്‍ തുടങ്ങി. "അടി ഉണ്ടാക്കല്ലേ കണ്ണാ..."

ഞാന്‍ : മിണ്ടാതെ ഇരുന്നോ ഞാന്‍ പെണ്ണുങ്ങളെ തല്ലില്ല. അത് കൊണ്ട് അങ്ങ് മാറി നിക്ക് പൂറി മോളെ.

അത് കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ അനഘ ചെന്ന് അമൃതയെ വലിച്ചു. എന്നിട്ട് കരണം പുകച്ച് ഒരു അടി കൊടുത്തു. അതിൽ അമൃതയുടെ ബോധം പോയി. അവളുടെ ആ ഒരു പ്രതികരണം ഞങ്ങൾ ആരും കരുതിയിരുന്നില്ല.

അതും കഴിഞ്ഞ് അനഘ എന്നെ നോക്കി ഒരു വമ്പന്‍ ഡയലോഗ് "വിട്ട് വാ ആ മൈരനെ, വെറുതെ ഇവനെ എല്ലാം തൊട്ട് മേല് തീട്ടം ആക്കല്ലേ..."

ഞാനും ഫാസിലും ഒരുപോലെ വാ തുറന്നു നോക്കി നിന്നു. എന്നിട്ട്