Chapter Title : അനന്തം,അജ്ഞാതം,അവർണ്ണനീയം [Aman]

എനിക്ക് തോന്നി… വിവശയായി ഞാൻ പതിയെ മുന്നിലെ സീറ്റിലേക്ക് തലചായ്ച്ചു.. അപ്പോഴും അയാളുടെ ലിംഗം എന്റെ ഉള്ളിൽ കിടന്ന് വെട്ടിവിറങ്ങലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പാന്റീസിനു ബ്രായ്ക്കും വേണ്ടി പരതി നോക്കിയെങ്കിലും കിട്ടിയില്ല. യോനിയിൽ നിന്നും ലിംഗമൂരി തന്നെ സീറ്റിലിരുത്തുന്ന സമയത്ത് ഒരു പക്ഷെ അയാൾ അതെടുത്തിരിക്കണം...ധൃതിയിൽ കമ്മീസും ഫ്രോക്കും വലിച്ചു കയറ്റി ബസ്സ് മൊത്തം കണ്ണോടിച്ചെങ്കിലും ഒരനക്കവും എവിടെനിന്നും കണ്ടില്ല.. അനുവാദമില്ലാതെ തന്നെ ഭോഗിക്കുകയും ഇത്ര നേരം സുഖത്തിൽ ആറാടിക്കുകയും ചെയ്തത് ആരാണെന്ന് ഒരു നിശ്ചയവുമില്ല… സിഗരറ്റു മണമുള്ള ചുണ്ടുകളും ബലിഷ്ഠമായ കരങ്ങളും വിറകിൻ ക്ഷണംപോലുള്ള വിരലുകളുമുള്ള ഉറച്ച വണ്ണവും നീളവുമുള്ള ലിംഗമുള്ള അയാൾ ആരായിരുന്നതെന്നതിന് പോലും തനിക്ക് ഉത്തരമില്ല.. സംവിധായകൻ രഞ്ചിത്ത് സാർ? അതോ ഇനി ആ കിളവൻ ജനാർദനൻ സാർ ആണോ? അറിയില്ല...എന്തായാലും ഇവരിലാരോ ആണ്...എല്ലാം ഒരു സ്വപ്നം പോലെ തോന്നുന്നു.. പക്ഷെ ശരീരത്തിലെ അങ്ങിങ്ങായുള്ള നീറ്റലും യോനിയിൽ നിന്ന് ഇപ്പോഴും തുടയിലേക്കൊഴുകികൊണ്ടിരിക്കുന്ന ശുക്ല ചാലുകളും നനഞ്ഞിരിക്കുന്നു സീറ്റും എല്ലാം യാഥാർഥ്യമാണെന്ന് എന്നെ ഓര്മിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു… തൂവാല കൊണ്ട് യോനിയും തുടയും സീറ്റുമെല്ലാം തുടച്ച ശേഷം ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തപോലെ ഇയർഫോൺ ചെവിയിൽ ഞാൻ പതിയെ കണ്ണടച്ചു കിടന്നു… അപ്പോഴും മനസ്സിൽ ആ ചോദ്യം മുഴങ്ങികൊണ്ടേ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു… ആരാണയാൾ…?!

“നമിതേ… എടി പെണ്ണേ… എത്ര നേരായി ഞാൻ വിളിക്കുന്നു… നീ റെഡിയാവുന്നുണ്ടോ? ദേ സാർ ഇപ്പോളിങ്ങെത്തും…”

അമ്മയുടെ നീട്ടിയുള്ള വിളി നമിതയെ ഓർമ്മകളിൽ നിന്നുണർത്തി… അവൾ പതിയെ ബാത്റൂമിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു… അപ്രതീക്ഷിത രതിസംഗമത്തിന്റെ നീറ്റലും പുളിപ്പും ഉള്ളിലെവിടെയെക്കെയോ കിടന്ന് ആ ചോദ്യം പിന്നെയും അവളോട് ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു… “ആരായിരുന്നു അയാൾ…?”

(ശുഭം)