Chapter Title : അനന്തരം [Seena Baby]

എന്ന് ..പഠിപ്പും കൂട്ടുകാർ ആയിട്ട് പോകാനായിരുന്നു ഇഷ്ടം....അത് അങ്ങനെയാ.....

രാവണന് ഇന്ദ്രജിത്തും ,അക്ഷയ് മകൾ ആയിരുന്നു...അതിൽ ഇന്ദ്രജിത്ത് അച്ഛനെ പോലെ അച്ഛനെ അനുസരിച്ച് ജീവിച്ചു. അക്ഷയ് അവൻ മികവുറ്റ രാജകുമാരൻ ആയിരുന്നു...യുദ്ധം ഒന്നും താൽപര്യം ഇല്ലയിരുന്നു ...അതുപോലെയാണ് നി..

"നീ നിന്റെ അമ്മയെപ്പോലെയാണ് നന്ദു. വിവേകമുള്ളവൻ. അമ്മ എനിക്ക് കോളേജ് കാലത്ത് എഴുതിയ 'സഖാവ്' എന്ന കവിതയിലെ പ്രണയം നിനക്കുണ്ട്. നിന്റെ ചേട്ടൻ ഇന്ദ്രജിത്തിനെപ്പോലെ എന്റെ കൂടെ നിൽക്കുന്നു, പക്ഷേ നീ അക്ഷയ് കുമാരനെപ്പോലെ വിദ്യയിലും സ്നേഹത്തിലും വിശ്വസിക്കുന്നവനാണ്. നിന്റെ വഴി നീ തന്നെ കണ്ടെത്തുക."

പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ അനന്തു കോളേജിലെ ഒരു താരമായി മാറി. പേടിയോടെയും ബഹുമാനത്തോടെയും എല്ലാവരും അവനെ നോക്കി. പക്ഷേ അവൻ തിരഞ്ഞത് ശാലിനിയെ മാത്രമായിരുന്നു. ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവൾ കോളേജിൽ വന്നു. ഇടനാഴിയിൽ വെച്ച് അവർ കണ്ടുമുട്ടി.

"ശാലിനി..."

അവൾ പതുക്കെ മുഖമുയർത്തി. "നീ വന്നില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യുമായിരുന്നു നന്ദു?"
അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. "നീ ഒറ്റയ്ക്കല്ല ശാലിനി. പണ്ട് മുതൽ നിന്റെ നിഴലായി ഞാനുണ്ട്. ഇനിയും ഉണ്ടാകും."

അവർക്കിടയിൽ പ്രണയത്തിന്റെ പുതുമഴ പെയ്യുമ്പോൾ, ദൂരെ മാറിയിരുന്ന് സീനിയർ പിള്ളേരുടെ സംഘം പ്രതികാരത്തിനായി പുതിയ കെണികൾ ഒരുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

കോളേജ് കാലം അവർക്ക് ഒരു സ്വപ്നതുല്യമായ യാത്രയായിരുന്നു. ആ കാമ്പസിലെ ഓരോ ഇടനാഴികൾക്കും കാറ്റിൽ ഉലയുന്ന മരച്ചുവടുകൾക്കും അവരുടെ പ്രണയത്തിന്റെ മണം ഉണ്ടായിരുന്നു. അനന്തുവിന്റെ തണലിൽ ശാലിനി ഒരു പൂവുപോലെ വിരിഞ്ഞു.

അവളുടെ ഭീരുത്വമെല്ലാം മാറി, ആത്മവിശ്വാസമുള്ള ഒരു പെണ്ണായി അവൾ മാറി. അനന്തുവാകട്ടെ, സഖാവ് രാജന്റെ മകൻ എന്ന പദവി ഒരിടത്തും ഉപയോഗിക്കാതെ, ശാലിനിയുടെ 'നന്ദു' ആയി മാത്രം അവളുടെ നിഴലായി കൂടെ നടന്നു.

പഠനം കഴിഞ്ഞ്, ജോലിക്കായുള്ള കാത്തിരിപ്പിനിടയിലായിരുന്നു ആ രാത്രി. അന്നോളം ഉള്ളിലൊതുക്കിയ ആഗ്രഹം ഒരു നിമിഷം ശാലിനി ഫോണിലൂടെ പങ്കുവെച്ചപ്പോൾ, അനന്തുവിന് തന്നെത്തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല.

പുറത്ത് നിലാവുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും കാർമേഘങ്ങൾ ഒളിപ്പോരുകളി നടത്തിയ ആ അർദ്ധരാത്രിയിൽ, അവൻ അവളുടെ വീടിന്റെ പിൻഭാഗത്തെ മതിൽ ചാടിക്കടന്നു. നിലാവെളിച്ചത്തിൽ കിതച്ചു നിൽക്കുന്ന തന്റെ പ്രിയതമനെയാണ് അവൾ കണ്ടത്.

ശാലിനി ടെറസ് വാതിൽ തുറന്നു ...
അനന്തു മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കയറിയതും ശാലിനി ആ ജനലുകൾ ചേർത്ത് അടച്ചു. മുറിക്കുള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു നിശബ്ദത പടർന്നു. ഇരുട്ടിൽ അവരുടെ ശ്വാസഗതികൾ മാത്രം കേൾക്കാമായിരുന്നു. ഭയത്തേക്കാൾ വലിയൊരു ലഹരി ആ നിമിഷം അവർക്കിടയിൽ നിറഞ്ഞു.

"നന്ദൂ..." ശാലിനി മന്ത്രിച്ചു. അവൾ അവന്റെ