Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

വീണ്ടും അവളുടെ മനസ്സ് തന്റെ അടുക്കളയുടെ പുറകുവശത്തേക്ക് പോയി. ആ മേശമേൽ അള്ളിപ്പിടിച്ച് കിടന്ന നിമിഷങ്ങൾഅവൾ ഓർത്തു. ഫാരിസിന്റെ മുഴുത്ത സാധനം തന്നെ ഉള്ളിലേക്ക് നിർത്താതെ കയറിയപ്പോൾ ഉള്ള വികാരത്തെ അവൾ ഓർത്തു.
സുഖമായിരുന്നില്ലേ അത്?
താനത് ആസ്വദിച്ചില്ലേ?
"കുറച്ചുമുമ്പ് അവിടെ കിടന്ന് സുഖം കൊണ്ട് പുളഞ്ഞത് ആരാ?" ഫാരിസിന്റെ വാക്കുകൾ ഓർത്തു. സത്യമല്ലേ അയാൾ പറഞ്ഞത്? സുഖം കൊണ്ട് പുളഞ്ഞില്ലേ താൻ?
എത്ര സിമ്പിൾ ആയിട്ടാണ് തന്നെ അവൻ തന്റേതാക്കി മാറ്റിയത്?
ആദ്യം തൻറെ യോനിയെ നക്കി തുടച്ചു .
പനനൊങ്കിൻറെ രുചിയാണത്രേ!
അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
തന്റെ ഭർത്താവിന് പോലും അറിയാത്ത ഒരു കാര്യം ആണ് ഇന്ന് ഫാരിസ് തനിക്ക് പറഞ്ഞു തന്നത് എന്നോർത്തപ്പോൾ അവൾക്ക് അല്പം ഗർവ് തോന്നി.
ആലോചനയിൽ മുഴുകി വൈകിയാണെങ്കിലും എപ്പോഴോ അവൾ ഉറങ്ങിപ്പോയി.

രാവിലെ ഉണർന്നപ്പോൾ ആണ് അവൾക്ക് ഫാരിസിന്റെ വാക്കുകൾ - അവസാനം പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ - ഓർമ്മ വന്നത്.
"തനിക്ക് എന്നെപ്പോലെ ഒരാൾ വേണമെടി. അപ്പോഴേ നിന്റെ കഴപ്പ് മുഴുവൻ തീരൂ. എനിക്കും വേണം തന്നെപ്പോലെ ഒരാൾ. നമുക്ക് അടിച്ചുപൊളിക്കാടി. ആരും ഒന്നും അറിയില്ല."
എന്താണ് അവൻ്റെ ഉദ്ദേശം?
ഹൈദരാലിക്കാ അനിതയെ ചെയ്തപോലെ, തന്നെ ഒരു കളിപ്പാവയെപ്പോലെ സൂക്ഷിക്കാൻ ആണോ അയാളുടെ പുറപ്പാട്? അയാൾക്ക് വേണ്ടപ്പോൾ എല്ലാം തന്റെ അടുക്കളയിലും ബെഡ്റൂമിലും ഒളിച്ചുവരുമോ അയാൾ? എതിർക്കാൻ ആവാതെ അയാളുടെ തൃഷ്ണയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ വിധിക്കപ്പെട്ട ഒരു വെറും പെണ്ണായി മാറുമോ താൻ?
സ്വന്തമായി ഒരു വരുമാനം ആഗ്രഹിച്ച തനിക്ക് ഇതാണോ വിധിച്ചത്? എല്ലാവരുടെ മുന്നിലും അഭിമാനത്തോടുകൂടി ശിരസ് ഉയർത്തി നിൽക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച തനിക്ക് വിധിച്ചത് ഭർത്താവിൻറെ ശാപം ഏറ്റുവാങ്ങാൻ ആണോ? ഇനിയെന്നും തന്റെ ഭരതേട്ടന്റെ കൂടെ കുറ്റബോധത്താൽ നീറി നീറി മാത്രമേ തനിക്ക് ജീവിക്കാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ?
രാത്രി സുഖത്താൽ മതി മറന്നു പോയ ആ നിമിഷങ്ങളെ അനസൂയ ശപിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഇല്ല എങ്ങനെയും രക്ഷപ്പെടണം. ഇനിയൊരിക്കലും ഫാരിസിന്റെ ഇംഗിതങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങി കൊടുക്കില്ല. അവൾ തീരുമാനിച്ചു.
പക്ഷേ ഇതിൽനിന്ന് എങ്ങനെ രക്ഷപ്പെടും എന്ന് മാത്രം അവൾക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.
ഫാരിസിനെ അവഗണിച്ചാൽ