Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

വിടർത്തി അയാളെ സ്വാഗതം ചെയ്തു.

"അഅപ്പോ ഇനി നമ്മുടെ കേസ് പിൻവലിക്കാം അല്ലേ?"
അല്പം കഴിഞ്ഞ് ഭരത് അവളോട് ചോദിച്ചു
"എൻറെ സുഹൃത്ത് ഫാരിസ് കേസ് അന്വേഷിച്ച് അന്വേഷിച്ച് വശംകെട്ടു കാണും. എങ്ങനെ പിടിക്കാനാ പാവം! കള്ളൻ കപ്പലിൽ തന്നെയല്ലേ?"
"അതെ, കള്ളൻ കപ്പലിൽ തന്നെയാ!"
അനസൂയ ചിരിച്ചു.

അപ്പോൾ തന്നെ അയാൾ ഫാരിസിന് ഫോൺ ചെയ്തു. മോഷണം നടന്നിട്ടില്ല എന്നും കാണാതെ പോയ പൈസ അയാൾക്ക് വേറെ ഒരു ഷെൽഫിൽ നിന്ന് കിട്ടി എന്നും പറഞ്ഞു.
"അതുകൊണ്ട് ഞാൻ കേസ് പിൻവലിക്കുവാ. ഞാൻ സ്റ്റേഷനിൽ വന്ന് റിട്ടൺ സ്റ്റേറ്റ്മെൻറ് തന്നോളാം."
ഭരത് പറയുന്നത് അനസൂയ അവിശ്വസനീയതയുടെ കേട്ടുനിന്നു.

ഭരതേട്ടൻ കേസ് പിൻവലിച്ചിരിക്കുന്നു! ഇനി ആരെയാണ് താൻ പേടിക്കേണ്ടത്?
ആരെയെങ്കിലും പേടിക്കേണ്ടതുണ്ടോ?
സന്തോഷത്തോടെ 'ഇല്ലാ...!' എന്ന് അലറാൻ തോന്നി അനസൂയക്ക്.

ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് ഭരത് അവളെ നോക്കി.
"എന്താടോ ഇങ്ങനെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത്? എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ നല്ല സ്നാക്സ്? എനിക്കൊരു നാല് പെഗ്ഗ് ഇന്ന് വിടണം. ഇന്ന് ഞാൻ ആഘോഷിക്കും!"
"ചിക്കൻ ഉണ്ട്. ഞാൻ ഫ്രൈ ചെയ്തു തരാം. ഭരതേട്ടൻ ആഘോഷിക്ക്!"
അനസൂയ പറഞ്ഞു.
മനസ്സുകൊണ്ട് അവളും ആഘോഷം തുടങ്ങിയിരുന്നു.
ഇനി ഫാരിസിന് തന്നെ ഭീഷണിപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല. സണ്ണിക്കും മൻസൂറിനും കൊടുക്കാനുള്ള പണം താൻ കൊടുത്തു തീർക്കും. ഹൈദരാലിക്കാ ഒരിക്കലും തന്നെ തേടി വരികയുമില്ല.
തന്റെ എല്ലാ പ്രശ്നവും തീർന്നിരിക്കുന്നു! ഇനിയെന്തു വേണം?

അവൾ അടുക്കളയിൽ സ്നാക്സ് ഉണ്ടാക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് ഫാരിസിന്റെ ഫോൺ വന്നത്.
"ഭരത് കേസ് പിൻവലിച്ചു. ആർക്കും അനസൂയയെ ഇനി കുടുക്കാനാവില്ല. ബ്ലാക്ക് മെയിൽ ചെയ്യാനും ആവില്ല. ഞാൻ അടക്കം ആർക്കും."
"അതെ."
അനസൂയ പറഞ്ഞു.
ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദനായി നിന്നശേഷം ഫാരിസ് ചോദിച്ചു, "എന്നാലും ചോദിക്കുവാ. ഇന്ന് രാത്രി ഞാൻ വന്നോട്ടെ?"

-- ശുഭം --

(അവസാനിച്ചു)