Chapter Title : അന്ധകാരത്തിലെ സാക്ഷികൾ 2 [Nixon]

ഞങ്ങൾ നല്ല അയൽക്കാർ മാത്രമല്ല, നല്ലൊരു കമ്പനി ഉണ്ടായിരുന്നു ചേച്ചിയുമായി, തുടുത്ത മുഖവും, കൂർത്തമുലകളും, ഉരുണ്ട കുണ്ടികളും ചേച്ചി സാരി ഉടുക്കുമ്പോൾ ഇടയ്ക്ക് എനിക്ക് ദർശനമേകുന്ന നല്ല ആഴമേറിയ പൊക്കിളോട് ചേർന്ന ആലില വയറും വല്ലാത്ത ബലഹീനത ആയിരുന്നു,

അവരോട് അടുത്തിടപഴകാൻ പറ്റിയ ചാൻസ് ഒന്നും ഞാൻ മിസ്സ്‌ ആകാറുണ്ടായിരുന്നില്ല. " അപ്പുവേ എന്താണ് സ്വപ്നം കാണുന്നത്, ഇന്നലെ വല്ല ലൈനും വലിച്ചോ നീ "

ചേച്ചിയുടെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ ചിരിച്ചുപോയി, " ന്റെ റീജേച്ചി നിങ്ങക്ക് ഇതേ ചോദിക്കാനുള്ളു, അതൊക്കെ പോട്ടെ, ഈ മഞ്ഞനൈറ്റി വല്ലപ്പോഴും അലക്കികൂടെ, എന്നും ഇതെന്നെ അയ്യേ"

ഞാൻ കളിയാക്കി,

എന്നാലും ആ മഞ്ഞനൈറ്റി എനിക്ക് വളരെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു, ലൈറ്റ് മഞ്ഞയ്ക്കിടയിലൂടെ ഏത് നിറത്തിലുള്ള ബ്രാ ധരിച്ചാലും അറിയാൻ പറ്റും, പിന്നെ ആ കക്ഷത്തിൽ പറ്റുന്ന വിയർപ്പിന്റെ നനവും, ഓഹ്.. ദർശനാ... എന്നാണാവോ ഞാനവിടെ സ്പർശനാ..!!,

ഒരിക്കലെങ്കിലും റീജേച്ചിയെ എന്റേത് മാത്രമായി എന്ന് കിട്ടുമാവോ..

" നീ പറ സുധിയേട്ടൻ വിളിക്കുമ്പോ ഒരു തുണിക്കട ഇങ്ങോട്ട് അയക്കാൻ ട്ടോ "

അന്ന് എല്ലാ വീട്ടിലും ലാൻഡ്ഫോൺ ഒന്നുമായില്ല, സുധിയേട്ടൻ ഗൾഫിൽ നിന്നും ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലാണ് വിളിക്കാറ്, പലപ്പോഴും അവരുടെ കുറുകലുകൾ ഒളിച്ചു നിന്ന് കേൾക്കാറുണ്ടായിരുന്നു ഞാൻ.

"ഡാ എന്താണ് ബല്യ ആലോചന.. പറയെടാ,നീ പരിപാടിക്കിടെ വല്ല കലാതിലകത്തിനെയും കൊളുത്തിയോന്നു "

"ഹഹഹ.. പിന്നെ പിന്നെ എനിക്കതല്ലേ പണി, അതും ചേച്ചി ഇവിടെ തിലകകുറിയുമായി ഉള്ളപ്പോ വേറെ കൊളുത്തു എന്തിനാ ",

"ഡാ.. ഡാ.. അടി," എന്നും പറഞ്ഞു തല്ലാൻ