Chapter Title : അങ്ങനെ ഒരു സ്കൂൾ വാർഷികം [സരോജ]

പോയാൽ ഇവിടുത്തെ പണി ഒക്കെ ആര് ചെയ്യും ചുമ്മ കിട്ടും എന്ന് കരുതിയോ സരിഫിക്കറെ . എനിക്കും സുജ ടീച്ചേർക്കും വീണ ടീച്ചേർക്കും തൃപ്തിയാവുന്ന രീതിയിൽ നീ പണിയണം എങ്കിൽ നിനക്ക് സര്ടിഫിക്കറെ കിട്ടും" ടീച്ചറുടെ മറുപടയിലെ ദ്വയാർത്ഥം മനസിലാകാത്ത പോലെ അവൻ ചോദിച്ചു" ഇനി എന്താ പണി" ഉടനെ ടീച്ചർ അവനോടു ഒരു ക്ഷണക്കത്ത് റെഡി ആക്കി പ്രിൻസിപ്പൽ ഓഫീസിലേക്ക് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു. അവൻ ക്ഷണക്കത്തും റെഡി ആക്കി വീണ ടീച്ചറുടെ ഓഫുസ് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. .

വീണ ഇതേ സമയം സച്ചിയെ കാത്തിരിക്കുക ആയിരുന്നു . സച്ചി വന്നതും വീണ ഇരിക്കാൻ ആംഗ്യം കാട്ടി . ക്ഷണക്കത്ത് വായിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന വീണ അവനോട് എടാ ഇതെന്ത ഇത് ഇങ്ങു വന്നേ എന്നു പറഞ്ഞു ഉടനെ സച്ചി വീണയുടെ പുറകിൽ പോയി നിന്ന് വായിച്ചു കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി. "ഞാൻ വായിച്ചോളാം നീ ഞാൻ തൊട്ടു കാണിക്കുന്നത് മാത്രം പറഞ്ഞാൽ മതി " വീണ ഇരിക്കുന്നത് കസേരയിൽ ആണ് അവർ ഒരു കസേര വലിച്ചിട്ട് അവനെ അരികിൽ ഇരുത്തി. വീണ തൊട്ട് കാണിച്ചതിനൊക്കെ അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു. സ്‌കൂൾ വിട്ടത് ഒന്നും അവരെ ബാധിച്ചില്ല. റൂം ലോക്ക് ചെയ്യാൻ വീണ പറഞ്ഞതാനുസരിച്ച സച്ചി ലോക്ക് ചെയ്ത് അവരുടെ അരികിൽ ഇരുന്നു.

സച്ചി അവരെ സാകൂതം വീക്ഷിച്ചു. 50 വയസ് ഉണ്ടെന്ന് തോന്നും കണ്ടാലൊക്കെ പക്ഷെ ഒരു ബിന്ദു പണിക്കർ ലുക്ക് അത്രേയുള്ളൂ പക്ഷെ ആ സമയത്തു സച്ചിക്ക് അത് മതിയായിരുന്നു . സൂസി കമ്പി ആക്കി വെച്ചിരിക്കുവാണല്ലോ. വീണ ടീച്ചർ വീണ്ടും കൈ വെച്ചു കാണിച്ചപ്പോൾ അറിയാത്തത് പോലെ അവൻ വീണയുടെ മുലയിൽ തട്ടി ഇതാണോ എന്നു ചോദിച്ചു. വീണ അതേ എന്ന് തലയാട്ടി അവൻ അതു പറഞ്ഞു കൊടുത്തു പിന്നീട് വീണയുടെ ഓരോ ചോദ്യത്തിനും അവന്റെ കൈ അറിയാതെ വീണയുടെ മുലയിൽ തട്ടി . വീണയും അറിഞ്ഞ ഭാവം വച്ചില്ല. കാരണം വീണക്ക് വാർഷികം എങ്ങനെ എങ്കിലും നടക്കണം നടക്കാൻ ഈ ലോക്കൽ ഊളയുടെ സഹായം വേണം .

ബസിലൊക്കെ കേറുമ്പോൾ കിട്ടാറുള്ള തട്ടല്ലേ തട്ടട്ടെ എന്നവളും കരുതി. കഴിയട്ടെ അവന് കാട്ടികൊടുക്കാം എച് എം വീണ ആരാണെന്ന്. അതോടെ സച്ചിക്ക് ധൈര്യം കൂടു സച്ചി ഒരു കൈ വീണയുടെ തുടയിൽ വെച്ചു ഒന്നുമറിയാത്ത പോലെ വീണ അവനെ ഒന്നു