Chapter Title : അനിരുദ്ധന്റെ അന്നമോൾ [കൊമ്പൻ]

കുണ്ണ തടവി. നാൾക്കു നാൾ അവളുടെ കഴപ്പ് കൂടിക്കൂടി വരികയാണെന്ന് അവനോർത്തു. അവളുടെ കുണ്ടിയിൽ വിരലൊടിച്ചുകൊണ്ട് ആഞ്ഞൊരടി കൊടുത്തു.

“ങ്‌ഹും ….ഉറങ്ങട്ടെ ഞാൻ..” അന്ന പയ്യെ മൂളി കൊണ്ട് കുണ്ടിയിളക്കി.

“അതെ …. ഞാനിന്ന് നേരത്തെ പോകുവാ.”

“ഉം, എനിക്കിന്ന് ലീവാണ് പറഞ്ഞില്ലേ ഞാൻ.” അന്ന തലയിണയിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി പറയാൻ ശ്രമിച്ചു.

“ഇന്ന് പുലർച്ചെ 3 മണിയാക്കിയപ്പോഴേ എനിക്കറിയാമായിരുന്നു.”

അനിരുദ്ധൻ ചൂട് പുട്ടിന്റെയൊപ്പം പഴവും പപ്പടവും കൂടെ കുഴച്ചുകൊണ്ട് കഴിക്കാനാരംഭിച്ചു. അമ്മയൊന്നുമറിയാത്ത പോലെ പെരുമാറാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് അവനറിഞ്ഞു.

“അമ്മെ ഞാനിറങ്ങുവാ …..”

“നേരത്തെ വരില്ലേ നീ?”

“ആ നോക്കം..”

“വരണം. എനിക്ക് സംസാരിക്കാനുണ്ട്.”

“ഉം.” അനിരുദ്ധൻ യൂണിഫോം ഇടാൻ നേരം അന്ന ബാത്‌റൂമിൽ ആയിരുന്നു.

എസ് ഐ സാറിനൊപ്പം കേസിന്റെ കാര്യത്തിന് ഒന്ന് രണ്ടു സ്‌ഥലത്തു പോക്കും, ഒരു കളവ് കേസിന്റെ വിസ്താരത്തിനു പ്രതികളെ കൊണ്ട് കോടതിയിലേക്ക് പോയും ആ ദിവസം തീർന്നു. എസ് ഐ സാറിന്റെ വീട്ടിൽ അദ്ദേഹത്തെ കൊണ്ടാക്കിയ ശേഷം ജീപ്പ് അവിടെയിട്ടു. എന്നിട്ട് അവിടെയുള്ള ഒരു പഴയ ബൈക്കിൽ ആയിരുന്നു ഏതാണ്ട് 6 മണിക്ക് ശേഷം, അവൻ വീട്ടിലേക്ക് എത്തിയത്.

അമ്മയും അന്നയും വീടിന്റെ മുന്നിലുള്ള സോഫയിലുണ്ടായിരുന്നു. അവർ തമ്മിൽ എന്തൊക്കെയോ സംസാരിച്ചിരിക്കണം. അന്നയുടെ മുഖഭാവം വെച്ചവളുടെ ഉള്ളിലിരിപ്പ് പറയാൻ കഴിയില്ല. അനിരുദ്ധൻ ചിന്താമൂകനായി.

“എന്താ അമ്മെ, മുത്തശിയെവിടെ?”

“ആ സമയം അമ്മ കലിപ്പിച്ചൊരു നോട്ടം നോക്കിയതല്ലാതെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.”

“ഇവിടെയില്ല, തറവാട്ടിൽ പോയിരിക്കയാ, കുഞ്ഞൂട്ടൻ കാറിൽ കൊണ്ടാക്കും!” അന്നയാണ് അതിനു മറുപടി പറഞ്ഞത്.

“അന്ന മോളെ…. ഒരു ചായയുണ്ടാക്കടി….”

“അവളെന്താ നിന്റെ ഭാര്യയോ?” സുഭദ്രാമ്മ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.

“അമ്മെ, എന്താ പറയുന്നേ? അവളെന്റെ …”

“ഉം പറ.” അന്ന പെട്ടെന്നെണീറ്റു കൊണ്ട് അനിരുദ്ധന്റെ കൈപിടിച്ചുകൊണ്ട് വേണ്ടാന്ന് തലയാട്ടി.

“രണ്ടാളും കൂടെ എന്താ ധരിച്ചത് ഞാൻ പൊട്ടിയാണെന്നോ?”

“അമ്മെ ….” അന്ന സുഭദ്രാമ്മയെ വിളിച്ചതും സുഭദ്രാമ്മ ഞെട്ടിയെപോലെ അവളെ നോക്കി.

“കഴപ്പ് മൂത്തു രണ്ടാളും കൂടെ ചെയ്തതല്ല, ഞങ്ങൾക്ക് ഒന്നിച്ചു ജീവിക്കണം. ഇനി അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും മാനക്കേടാവുമെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ ഇവ്ടെന്നു ഇറങ്ങിക്കോളാം.”

“മോളെ നീ.” സുഭദ്രാമ്മ ഒരുനിമിഷം ആർദ്രമായി.

“ശപിക്കരുത്….” അന്ന ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു കരച്ചിലിന്റെ വക്കിലെത്തുന്നത്. അവളുടെ മുഖം അപ്പോഴും ജ്വലിക്കയായിരിന്നു. കവിളുകളും തുടുത്തു.

“നിങ്ങളെങ്ങോട്ടും പോകണ്ട, ഞാനച്ഛനോടു സംസാരിച്ചിരുന്നു.”

“അപ്പൊ എല്ലാരുമറിഞ്ഞാൽ?!”

“നീ അച്ഛന്റെ മോളാണെന്നു, എനിക്കും ഇവനും മുത്തശ്ശിക്കും മാത്രമേ, അറിയുള്ളു….അതുകൊണ്ട് പേടിക്കണ്ട.”

“അപ്പൊ