Chapter Title : അനിരുദ്ധന്റെ അന്നമോൾ [കൊമ്പൻ]

കുണ്ണ തടവി. നാൾക്കു നാൾ അവളുടെ കഴപ്പ് കൂടിക്കൂടി വരികയാണെന്ന് അവനോർത്തു. അവളുടെ കുണ്ടിയിൽ വിരലൊടിച്ചുകൊണ്ട് ആഞ്ഞൊരടി കൊടുത്തു.

“ങ്‌ഹും ….ഉറങ്ങട്ടെ ഞാൻ..” അന്ന പയ്യെ മൂളി കൊണ്ട് കുണ്ടിയിളക്കി.

“അതെ …. ഞാനിന്ന് നേരത്തെ പോകുവാ.”

“ഉം, എനിക്കിന്ന് ലീവാണ് പറഞ്ഞില്ലേ ഞാൻ.” അന്ന തലയിണയിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി പറയാൻ ശ്രമിച്ചു.

“ഇന്ന് പുലർച്ചെ 3 മണിയാക്കിയപ്പോഴേ എനിക്കറിയാമായിരുന്നു.”

അനിരുദ്ധൻ ചൂട് പുട്ടിന്റെയൊപ്പം പഴവും പപ്പടവും കൂടെ കുഴച്ചുകൊണ്ട് കഴിക്കാനാരംഭിച്ചു. അമ്മയൊന്നുമറിയാത്ത പോലെ പെരുമാറാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് അവനറിഞ്ഞു.

“അമ്മെ ഞാനിറങ്ങുവാ …..”

“നേരത്തെ വരില്ലേ നീ?”

“ആ നോക്കം..”

“വരണം. എനിക്ക് സംസാരിക്കാനുണ്ട്.”

“ഉം.” അനിരുദ്ധൻ യൂണിഫോം ഇടാൻ നേരം അന്ന ബാത്‌റൂമിൽ ആയിരുന്നു.

എസ് ഐ സാറിനൊപ്പം കേസിന്റെ കാര്യത്തിന് ഒന്ന് രണ്ടു സ്‌ഥലത്തു പോക്കും, ഒരു കളവ് കേസിന്റെ വിസ്താരത്തിനു പ്രതികളെ കൊണ്ട് കോടതിയിലേക്ക് പോയും ആ ദിവസം തീർന്നു. എസ് ഐ സാറിന്റെ വീട്ടിൽ അദ്ദേഹത്തെ കൊണ്ടാക്കിയ ശേഷം ജീപ്പ് അവിടെയിട്ടു. എന്നിട്ട് അവിടെയുള്ള ഒരു പഴയ ബൈക്കിൽ ആയിരുന്നു ഏതാണ്ട് 6 മണിക്ക് ശേഷം, അവൻ വീട്ടിലേക്ക് എത്തിയത്.

അമ്മയും അന്നയും വീടിന്റെ മുന്നിലുള്ള സോഫയിലുണ്ടായിരുന്നു. അവർ തമ്മിൽ എന്തൊക്കെയോ സംസാരിച്ചിരിക്കണം. അന്നയുടെ മുഖഭാവം വെച്ചവളുടെ ഉള്ളിലിരിപ്പ് പറയാൻ കഴിയില്ല. അനിരുദ്ധൻ ചിന്താമൂകനായി.

“എന്താ അമ്മെ, മുത്തശിയെവിടെ?”

“ആ സമയം അമ്മ കലിപ്പിച്ചൊരു നോട്ടം നോക്കിയതല്ലാതെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.”

“ഇവിടെയില്ല, തറവാട്ടിൽ പോയിരിക്കയാ, കുഞ്ഞൂട്ടൻ കാറിൽ കൊണ്ടാക്കും!” അന്നയാണ് അതിനു മറുപടി പറഞ്ഞത്.

“അന്ന മോളെ…. ഒരു ചായയുണ്ടാക്കടി….”

“അവളെന്താ