Chapter Title : അനിരുദ്ധന്റെ അന്നമോൾ [കൊമ്പൻ]

ഫുഡാം..”

ഇരുവരും മാഞ്ചോട്ടിലിരുന്നു കഴിക്കുന്നതിനിടെ, നന്ദന വീണ്ടും ചോദിച്ചു.

“നിന്നെ അനിയേട്ടൻ ശെരിക്കും, കണ്ടോ?”

“എന്നെ പൊക്കിയെടുത്തതും എന്റീശോ, ആ നിമിഷം, ഞാൻ ശെരിക്കും പേടിച്ചു, ഞാൻ പോലും അറിയാതെ ഉടുത്തിരുന്ന ടവൽ അഴിഞ്ഞു. അതെടുക്കാൻ എനിക്ക്….”

“തോന്നിയില്ലേ? നിനക്ക്?!”

“ഇല്ലെന്നു പറഞ്ഞാൽ നീ വിശ്വസിക്കണം. ആദ്യമായിട്ടല്ലേ ഒരാണ്. അതും ഏട്ടന്റെ സ്‌ഥാനത്തുള്ള….”

“ഇതിനുമുൻപ് ഏട്ടൻ നിന്നെ തൊടേം പിടക്കേം ചെയ്തിട്ടില്ലേ അപ്പൊ?”

“അങ്ങനെയാണോ ഇത്? എന്നെ തുണിയില്ലാതെ ബെഡിൽ കിടത്തി മുഖത്തും കഴുത്തിലും മാറിലും പൊക്കിളിലും എത്ര ചുടു മുത്തങ്ങൾ ആണ് തന്നതെന്നറിയാമോ?”

“ടവൽ അഴിഞ്ഞതാണ് കുഴപ്പമായത് അല്ലെ?”

“മിണ്ടരുത്, നീ അല്ലെ കുളി കഴിഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോ ടവൽ ലേശം അഴിക്കാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞത്.”

“അത് നിന്റെ ഏട്ടനെ ചുമ്മാ കമ്പിയടിപ്പിക്കാൻ എന്നെ ഞാൻ കരുതിയുള്ളൂ. കൈ വെക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയോ? നീയിനി പെട്ടന്ന് അമ്മയുടെ കൂടെ കിടന്നാൽ അതും കുഴപ്പമാകില്ലേ?”

“അതുണ്ടാകില്ല….” നാണത്തിൽ പൊതിഞ്ഞ അന്നയുടെ മിഴികൾ എന്തോ ഉൾകിടിലത്തോടെ മിടിച്ചു.

“അതെന്താ?? നീ മാറികിടക്ക് അന്നേ. ചുമ്മാ…” നന്ദന അവളുടെ സ്വതസിദ്ധമായ കൂർത്ത നോട്ടത്തിൽ ചിരിയും ഒളിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അന്നയോടു ആരാഞ്ഞു.

“ഉഹും മാറി കിടക്കാം ന്നു വെച്ചാ, ആകെ രണ്ടു മുറിയല്ലേയുള്ളു…ഒന്നിൽ അനിയേട്ടന്റെ അമ്മയും, അച്ഛമ്മയും കൂടെ കിടക്കും.”

“എങ്കിൽ അമ്മയോട് പറ.”

“അയ്യോ, അത് വേണ്ട, അനിയേട്ടൻ പാവമാ, ഞാൻ കൊതിപ്പിച്ചത് കൊണ്ടല്ലേ. അനിയേട്ടനെ കുറിച്ച് ഞാൻ അമ്മയോട് പറയില്ല. അമ്മയ്ക്കതു വിഷമം ആവും, ഞാൻ ആ വീട്ടിൽ താമസം ആയപ്പോൾ മുതൽ അനിയേട്ടൻ എന്നോട് അടുപ്പം കാണിക്കാറില്ലായിരുന്നു. അമ്മ ഒരുപാടു തവണ