Chapter Title : അനിരുദ്ധന്റെ അന്നമോൾ [കൊമ്പൻ]

മുത്തശ്ശി ചെയ്യിപ്പിച്ചിരുന്നില്ല. അനിരുദ്ധന്റെ വലതു വശത്തു നിന്ന അന്നയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ചായ വാങ്ങുന്നതിനിടെ അവളുടെ കൈവിരലിൽ പയ്യെ തൊട്ടുഴുഞ്ഞു.

“സുഭദ്രാമ്മയെവിടെടി?”

“അടുക്കള വശത്തുള്ള മതിലിന്റെ അരികിലുണ്ട്, സീമ ചേച്ചിയോട് മിണ്ടുവാ, അവരുടെ ഭർത്താവ് സുകുണേട്ടൻ ഇന്നലെ തിരിച്ചു പോയല്ലോ.”

“നീയടുത്തിരിക്ക്.” ചൂട് ചായ അവൻ ടേബിളിൽ വെച്ചു.

“ഉഹും.”

“എന്തെ?”

“മുത്തശ്ശി?!” കൈകൊണ്ട് എവിടെയെന്നു അന്ന ആംഗ്യം കാണിച്ചു.

“ഇങ്ങു വാടീ പെണ്ണെ.” അന്ന ഇക്കിളി പെട്ട് പിടയുകയിരുന്നു. അവളുടെ ചിണുങ്ങലും ചുണ്ടുമലർത്തലും കണ്ടു അവന്റെ കുണ്ണ കമ്പിയടിച്ചു. എന്തൊരു പെണ്ണാണ്. ഇരുനിറമാണെങ്കിലും ഇനിപ്പുള്ളവളാണ്. തന്നെക്കാളും നിറം കുറവാണു പക്ഷെ മുഴുപ്പും എടുപ്പും ശെരിക്കും 26 കാരിയുടെപോലെ തന്നെ.

“ങ്‌ഹും ……”

അനിരുദ്ധൻ അന്നയുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ ബലമായി കൈപിടിച്ചതും അവൾ സോഫയിലേക്ക് വീണുപോയി. അനിരുദ്ധന്റെ കൈകൾ അറിയതെന്നോണം അവളുടെ മാറിലേക്ക് നീങ്ങുന്ന നേരം അവൾ അവനെ തള്ളിമാറ്റികൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്കോടി. പെണ്ണിന്റെ കുണ്ടികുലുക്കിയുള്ള ഓട്ടം കണ്ടതും അനിരുദ്ധൻ രാത്രിയാകും വരെ എങ്ങനെ പിടിച്ചുനിൽകുമെന്നോർത്തു പോയി.

അന്നേ ദിവസം രാത്രി, നല്ല എരിവുള്ള ചിക്കൻ കറിയായിരുന്നു അന്നയുണ്ടാക്കിയത്. സുഭദ്രാമ്മയ്ക്കും അന്നയുടെ പാചകം അത്രയ്ക്കിഷ്ടമായിരുന്നു. ചോറും അവിയലും സുഭദ്രാമ്മ ഉച്ചയ്ക്ക് തന്നെ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. അവരൊന്നിച്ചു കഴിക്കാൻ നേരം അന്നയും അനിരുദ്ധനും പരസ്പരം മിണ്ടിയതേയില്ല.

“എന്താണ് രണ്ടാളും കൂടെ ഒരുമിച്ചു കിടന്നുറങ്ങുന്നോര് ആണെങ്കിലും മിണ്ടാട്ടമില്ല!, ഇനിയും നിങ്ങളുടെ പിണക്കം മാറിയില്ലേ?” പപ്പടം ചെറുതായിപൊടിച്ചുകൊണ്ട് സുഭദ്രാമ്മ അന്നയെ നോക്കി. അവൾ നാണം വരുന്നത് കടിച്ചുപിടിക്കയായിരുന്നു. പക്ഷെ സുഭദ്രാമ്മയ്ക്ക് തോന്നിയത് അന്നയ്ക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലെന്നും തന്റെ പോലീസുകാരൻ പുത്രനാണ് കലിപ്പെന്നുമാണ്.

“എടാ, മര്യാദക്ക് അവളോട് സംസാരിച്ചോ!