Chapter Title : അനിത 3 [സതീഷ്കുമാർ]

മോൻ ഉണ്ട്

അനിത :- നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ ആരൊക്കെയുണ്ട്

കിളവൻ :- പ്രായം ആയ അമ്മയുണ്ട് 85 വയസ്സായി

അനിത :- അവരുടെ കാര്യങ്ങൾ ആരു നോക്കും

കിളവൻ :- അനിയന്റെ ഭാര്യ വന്നു നോക്കും അവർക്കു സുഖമില്ല കുറച്ചു ദിവസം കൊണ്ട് കിടപ്പിലാണ്

അനിത :- ഇങ്ങിനെ ഒറ്റയ്ക്കു നിക്കാതെ വേറെ നോക്കുന്നില്ലേ

കിളവൻ :-പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് പെട്ടന്ന് ശെരിയാകും ആ... അത് പോട്ടെ മോൾടെ കാര്യം പറ നീ എന്തിനാ ഡിവോഴ്സ് ആയെ

അനിത :- അത് പിന്നെ അവൻ ഭയങ്കര ഉപദ്രവം ആണ് കുടിച്ചോണ്ട് വന്നു ന്തൊക്കെ ചെയ്യും ന്നറിയില്ല അവന്റെ കയ്യിന്നു അടിയും ഇടിയും കൊണ്ടതിനു ഒരു കണക്കുമില്ല സഹിക്കുന്നതിനു ഒരു പരുതിയില്ലേ ന്ന്‌ പറഞ്ഞു
അനിത അറിയാതെ കരഞ്ഞു പോയി

ഇത് തന്നെ അവസരം ന്ന്‌ മനസ്സിലാക്കിയ അയ്യാൾ ഉടനെ തന്നെ അനിതയോടു നല്ലോണം ചെന്നിരുന്നു ന്നിട്ട് അനിതയുടെ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ട് ചേർത്തിരുത്തി പറഞ്ഞു കരയണ്ട മോളെ അത്രയും സഹിച്ചു ല്ലേ ന്ന്‌ പറഞ്ഞു കണ്ണിരൊക്ക തുടച്ചു കൊടുത്തു അപ്പോഴേക്കും അനിതയുടെ മനസ്സിലുള്ള വിഷമങ്ങൾ കണ്ണിരായി പെയ്തിറങ്ങാൻ തുടങ്ങി അവൾ ഏങ്ങി ഏങ്ങി കരയാൻ തുടങ്ങി ഇതാണ് അനിതയെ അയ്യാളിലോട് അടിപ്പിക്കാൻ പറ്റിയ അവസരം ന്ന്‌ മനസ്സിലാക്കിയ അയ്യാൾ എണീറ്റ് നിന്നു 2 കൈ കൊണ്ടും അവളെ ചുറ്റി പിടിച്ചു അയ്യാളുടെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് നിർത്തി തലയിൽ തലോടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു കരയാതെ മോളെ സാരമില്ല അത്രയും ദ്രോഹം സഹിച്ചിട്ടുണ്ട് അല്ലെ മോളെ നീ..... അതിന്റെ മറുപടിക്ക് പകരം കണ്ണീരിന്റെ പെരുമഴ