Chapter Title : അനിത മിസ്സും അമലും 3 [അർജുൻ]

എന്റെ തലയിൽ ഇത്തരം വാക്കുകളുടെയും സ്വചിന്തകളുടെയും ഒരു കുത്തൊഴുക്ക് തന്നെ സംഭവിക്കുകയാണ്.. എന്നെ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ കണ്ട ചേച്ചിയുടെ അവസ്ഥയും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നില്ല.. ആ മുഖവും നന്നായി വിയർത്തിരുന്നു.. എന്താണ് പറയേണ്ടത് എന്നറിയാതെ ഞങ്ങൾ ഒരു 10നിമിഷം എങ്കിലും അതെ അവസ്ഥയിൽ നിന്നു.. ചേച്ചിയെ പിരിയാൻ പോകുന്നു എന്നുറപ്പിച്ച എന്റെ മനസ് വെള്ളം നിറഞ്ഞ അണക്കെട്ട് പോലെ പൊട്ടാറായി നിൽക്കുക തന്നെ ആയിരുന്നു... "അമ്മു ഞാൻ ഈ റെക്കോർഡ്.. നീ വീട്ടിൽ.. മറന്നു.. " ചേച്ചി വാക്യങ്ങൾ പൂരിപ്പിക്കാതെ ഓരോ അക്ഷരങ്ങൾ പിറുപിറുത്തപ്പോൾ എനിക്ക് മനസിലായി ചേച്ചിയും ആകെ പരിഭ്രമത്തിൽ തന്നെ ആണെന്ന്... ചേച്ചി വളരെ കംഫർട്ടോടും സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടും ആണ് എന്നോട് മിണ്ടാറും ഇടപെടാറും ഉള്ളത്.. ആ മുഖത്ത് ഞാൻ പരിഭ്രമം കണ്ടപ്പോൾ ആദ്യമായി ഞാൻ മുൻപിൽ നിക്കുന്നത് ചേച്ചിക്ക് ഡിസ്‌കംഫർട്ട് ആകുന്ന പോലെ മനസിലാക്കിയ എനിക്ക് അത് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലായിരുന്നു.. എന്റെ എല്ലാ നിയതന്ത്രണങ്ങളും വിട്ട് ഞാൻ പൊട്ടികരഞ്ഞു അവിടെ.. ഏങ്ങലടിച്ചു കൊണ്ടുള്ള എന്റെ കരച്ചിൽ കൂടി ആയപ്പോൾ ചേച്ചി എന്റടുക്കിലേക്ക് ഓടി വന്നു..

"അയ്യേ എന്റെ മോൻ എന്തിനാ കരയുന്നെ " ആ വാൽസല്യം നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾക്കും പെട്ടെന്ന് എന്നെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.. കണ്ണ് പൊത്തി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെ ഇരുന്ന എന്റെ കൈ ചേച്ചി ബലമായി പിടിച്ച് മാറ്റി..എന്നിട്ടെന്റെ കണ്ണ് തുടച്ചു കൊണ്ട് "അമ്മു കരയുവാണേൽ ഞാൻ പോകുവാണ്‌.. ഞാൻ അമ്മുനെ വല്ലോം പറഞ്ഞോ കരയാൻ " ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകളെ പതുക്കെ തുടച്ചു കൊണ്ട് കരച്ചിൽ നിർത്താൻ നോക്കി.. ചേച്ചി ആ സാരിതുമ്പ് എടുത്ത്