Chapter Title : അനിത മിസ്സും അമലും 3 [അർജുൻ]

ചേച്ചി എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരഞ്ഞിരുന്നു.. 5മിനിറ്റിലെ ആ കരച്ചിലിന് ശേഷം ചേച്ചി മൂക്ക് ചീറ്റി കൊണ്ട് കണ്ണ് തുടച്ചു.. "സോറി മോനെ.. ഇനി ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും കരയില്ല എന്ന്‌ കരുതിയതാ..പഴയ ഓർമകളിൽ പതറിപ്പോയി " "എനിക്കറിയില്ലേ ചേച്ചി...എന്റെ മുന്നിൽ അല്ലെ.. ചേച്ചി ആശ്വാസം ആകുന്ന വരെ കരഞ്ഞോളു.. ഇതെല്ലാം മനസിൽ കുത്തി നിറച്ച വെച്ചിരിക്കെണ്ട" ഒരു 2മിനിറ്റത്തേ സൈലെൻസിനു ശേഷം ചേച്ചി തുടർന്നു.. "അവൻ ബലാത്കാരമായി എന്റെ സാരി വലിച്ചൂരാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആണ് അവിടെ താഴെ ഒരു കത്തി ഞാൻ കത്തി കണ്ടത്.. പിന്നെ എന്റെ ദേഹത്തൂടെ ചോര ഒഴുകുന്നതും അവന്റെ നിലവിളിയുമായിരുന്നു ഞാൻ കേട്ടത്.. " ഒന്ന് ശ്വാസമെടുത്ത ശേഷം "അതെ അവന്റെ 2വിരൽ ഞാൻ വെട്ടി.." "മാനസികമായി വളരെ വളരെ തളർന്നു പോയ ഞാൻ ഇന്നും ഓർക്കാൻ ഇഷ്ടപെടാത്ത എന്റെ ജീവിതത്തിലെ കറുത്ത കാലഘട്ടം ആണത്.. എന്നോടുള്ള പേടി കൊണ്ടാവണം.. ഡിവോഴ്സ് മ്യൂച്വൽ സമ്മതിച്ചു ആയാളും മകനും കടൽ കടന്ന്... " "അതിന് ശേഷം ആണെന്ന വർഗത്തെ ഞാൻ വെറുത്തു തുടങ്ങി.. എന്റെ വികാരങ്ങൾക്ക് കൂച്ചു വിലങ്ങിടാൻ കർക്കശക്കാരിയും ദേഷ്യക്കാരിയും ഒക്കെ ആയി മാറി..നിലനിന്നിരുന്ന സൗഹൃദങ്ങൾ അവസാനിപ്പിച്ചു.. ഒരു ഏകന്ത സന്യാസ ജീവിതം തുടങ്ങി..." "ഇന്ന് ഈ കാണുന്ന അനിതയിൽ നിന്ന് എനിക്ക് പഴയ അനിതയെ കാണാൻ കൂടെ പറ്റുന്നില്ല..എന്റെ ജീവിതത്തിൽ കുറച്ചെങ്കിലും സന്തോഷം തിരിച്ചു വന്നത് അമ്മു ജീവിതത്തിൽ വന്നപ്പോൾ ആണ്.. എനിക്കാരൊക്കെയോ ഉണ്ടെന്നു തോന്നിയത് നിന്നോട് അടുത്തിടപെഴകിയപ്പോൾ ആണ്.. ഇന്നീ പുസ്തകത്തിലെ ഓരോ വരികളെയും ഞാൻ മനസ് കൊണ്ടാണ് വായിച്ചത്.. ചേച്ചിക്ക് നിന്റെ ഈ സ്നേഹം മതി.. വേറൊന്നും അതിൽ വന്ന് പ്രശ്നങ്ങളായി അത് നഷ്ടപ്പെടുത്താനും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.. " "ഇന്നെനിക്ക് എന്റെ അമ്മു ഉണ്ട്.. അമ്മുവിന് ഒരു നല്ല ജീവിതം വേണമെന്ന് മാത്രമേ ഞാൻ ഇന്ന് ചിന്തിക്കുന്നുള്ളു..ഞാൻ പറയാറുണ്ടല്ലോ പലപ്പോഴും നിന്നിൽ ഞാൻ എന്നെ തന്നെ ആണ് കാണുന്നത്.. നിനക്ക് പ്രണയിക്കാനും വിവാഹം കഴിക്കാനും നമ്മൾ ഒരാളെ കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യും.. " ചേച്ചിയുടെ ദീർഖ നേരത്തെ സംസാരത്തിന് താത്കാലികമായ ഒരു സ്റ്റോപ്പ്‌ ആയിരുന്നു