Chapter Title : അനിത [സതീഷ്കുമാർ]

കമ്പ്യൂട്ടർ പഠിക്കാൻ വന്ന ഒരു ബംഗാളി പയ്യനുമായി കളിച്ച പോലെ ഒരവസരം ഞാൻ നിനക്ക് ഒപ്പിച്ചു തരട്ടെ

അനിത :- യ്യോ അതൊന്നും വേണ്ടടി അന്ന് അങ്ങിനെ സംഭവിച്ചു പോയതാ ആ പയ്യന് 18 വയസ്സ് ഉണ്ടായിരുന്നു

സരിത :- നീ പേടിക്കണ്ട ഞാൻ വീട്ടിൽ പഠിക്കാൻ വരുന്ന ഒരു പയ്യന്റെ കാര്യം നിന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ

അനിത :- അതെ അതിന്...

സരിത :- അവനെ ഞാൻ ന്റെ വരുതിയിൽ ആക്കി ആരും മില്ലാത്തപ്പോ അവൻ നിക്ക് എല്ലാം ചെയ്തു തരും ഞാൻ എല്ലാം പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്

അനിത :- ഡി കള്ളി... ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ

സരിത :- അങ്ങിനൊന്നും അറിയില്ല അവൻ ട്യൂഷൻ പഠിക്കാൻ വരുന്നെന്നു വിചാരിക്കും ല്ലാവരും 2 വർഷം ആയി ഇന്നുവരെ ആരും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല

അനിത :- ഷേ.....

സരിത :- നിന്റെ അവസ്ഥ അറിഞ്ഞിട്ട് ചോദിച്ചതാ നിനക്ക് അവനെ ഞാൻ വിട്ടു തരാം വേണോ വല്ലപ്പോളും മതി

അനിത :- അവന്റെ വയസ്സ്...

സരിത :- 18 നീ കണ്ടു നോക്ക് ന്റെ പൂവിലെ തേൻ ഒക്കെ ഊറ്റി ഊറ്റി കുടിച് അവൻ ആളു മാറി നീ ഒന്നും അറിയണ്ട ല്ലാം അവൻ ചെയ്തോളും ന്താ വേണോ....

അനിത :- കുറച്ചു ദിവസം ആയി ആഗ്രഹിക്കുന്ന കാര്യം ആണ് ന്നാലും വേണ്ട ആരേലും അറിഞ്ഞാൽ പ്രശ്നം ആകും ഇടക്കിടക്കു ആ പയ്യൻ ഇവിടെ വരുന്നത് കണ്ടാൽ ആൾക്കാർ സംശയിക്കും വേണ്ട

സരിത :- അതിന് അവിടെ വെച്ചെന്ന് ആരും പറഞ്ഞു നിനെക്ക് ഇവിടെ വന്നുടെ ഇവിടെ ആരുമില്ലല്ലോ ഞാൻ ജോലിക്ക് പോകുന്ന സമയം നീ അവനു മായി സുഖിച്ചോ ഇനി ഞാൻ ന്താ ചെയ്തു തരേണ്ടെ....

അനിത :- അത് നേരാ ന്നാലും.....

സരിത :- ഒരു ന്നാലും ഇല്ല ഇപ്പൊ പറ നിനെക്ക് വേണോ വേണ്ടയോ ന്ന്‌ പിന്നെ ന്നോട് പരാതി പറയരുത് ഞാൻ രഹസ്യമായി കൊണ്ട് പോകുന്ന കാര്യം ആണ് നിന്റെ വിഷമം കണ്ടിട്ട് നിനക്കും കൂടി വിട്ടു തരാമെന്നു വെച്ചത്

അനിത :- ന്തോ ഒരു മനോബെലത്തിൽ പെട്ടന്ന് അനിത പറഞ്ഞു വേണം ഡീ....

സരിത :-അപ്പൊ വേണം.. നിക്കറിയില്ലേ മോളെ നിന്നെ...

അനിത :- അവനെ പരിജയപ്പെടാതെ എങ്ങനെ....

സരിത :-അത് നീ പേടിക്കണ്ട നാളെ വൈകുന്നേരം ജോലി കഴിഞ്ഞു