Chapter Title : അനിത ടീച്ചർ [Amar]

വന്നപ്പോൾ മുറ്റത്ത് ജാനകിയും മകനും,

ജാനകി: രാമേട്ടന്റെ ….

അനിത ടീച്ചർ.ഹാ... മനസ്സിലായി

ജാനകി: കടയിൽ നിന്ന് വരാൻ കൊറച്ച് വൈകി... അതാ താമസിച്ചത്.

അനിത ടീച്ചർ : കുറച്ച് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാനുണ്ടായിരുന്നു എവിടുന്നാ എങ്ങനാ എന്നൊന്നും അറിയില്ല…

ജാനകി: അതിനെന്താ... സാധനങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റും പൈസയും ഇവന്റെ കൈയ്യിൽ കൊടുത്ത് വിട്ടാ മതി അവൻ കൊണ്ടന്ന് തരും ..

"എനിക്ക് രണ്ട് കോലു മിഠായിക്ക് പൈസ തന്നാലേ ഞാന് പോവൂ…" ശാഠ്യം പിടിച്ച കുട്ടിയപ്പോലെ അവൻ മുറ്റത്ത് തന്നെ ഇരുന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു

അതിനെന്താ "മോനെ നീ രണ്ടോ മൂന്നോ വാങ്ങിക്കോ" അനിത ടീച്ചർ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

മിഠായി കിട്ടുമെന്ന സന്തോഷത്തിൽ അവൻ ലിസ്റ്റും പൈസയും കൊണ്ട് ചാടി ചാടി അങ്ങാടിയിലേക്ക് പോയി, ടീച്ചർ അതും നോക്കി നിന്നു…

സംശയിക്കണ്ട ടീച്ചറേ.., അവൻ അങ്ങനാ... വയസ്സ് 18 ആയി... പക്ഷേ പഠിക്കുന്നത്. എട്ടാം ക്ലാസ്സിലാ...എന്താന്നറിയില്ല വയസ്സിനൊത്ത ബുദ്ധി വളർന്നിട്ടില്ല എന്റെ കൊച്ചിന്... പിന്നെ വീട്ടിലിരുന്നാൽ എന്താണന്ന് ആലോചിച്ചിട്ടാ സ്കൂളില് വിടുന്നത് ... അതും ഹെഡ്മാഷ് വേണു മാഷിന്റെ സഹായം കൊണ്ട്, അതാ ടീച്ചറെ ഏക ആശ്വാസം. ഒന്നുല്ലങ്കിലും രാവിലെ എണീറ്റ് സ്കൂളിൽ പോവ്വല്ലോ.. ഒന്നും പഠിച്ചില്ലങ്കിലും വേണ്ടീലാ.. കുട്ടികളെ കൂടെ കൂടിയാലെങ്കിലും അവനൊന്ന് ശരിയാവും എന്ന് കരുതീട്ടാ..പിന്നെ കണ്ടാലും പതിനെട്ട് വയസ്സിന്റെ മതിപ്പൊന്നും ഇല്ലുതാനും... അത്യാവശ്യം നല്ലം തിന്നും അതാ ഇത്ര തടി …

അവന്റെ പറച്ചില് കേട്ടിട്ട് ടീച്ചറാന്നും വിചാരിക്കല്ലെ കേട്ടോ…

അനിത ടീച്ചർ : അയ്യോ... അതിനെന്താ ചേച്ചി... അവൻ ശരിയാകുംന്നേ... നമ്മുക്ക്