Chapter Title : അനിതച്ചേച്ചി [സുനിൽ]

നാം തമ്മിൽ പരിചയപ്പെട്ടില്ലാലോ അല്ലേ? അല്ല.. ഇനിയെന്ത് പരിചയപ്പെടാൻ? ഞാൻ മഹേഷ് ആണ് എന്നത് മനസ്സിലായല്ലോ? എന്റെ അമ്മയും ശാന്തമ്മാന്റിയുടെ ഒപ്പം പഠിപ്പിക്കുന്ന ടീച്ചറാണ് എന്നതും മനസ്സിലായില്ലേ? ഹിന്ദുവായ ഞാൻ അനിതാ തോമസിനും സുനിതാ തോമസിനും സഹോദര തുല്യനും ആ വീട്ടിലെ ഒരംഗത്തിന് തുല്യനും ആണ് എന്നതും മനസ്സിലായില്ലേ? പിന്നെ ഇനി എന്ത് പരിചയപ്പെടാൻ?

അനിതച്ചേച്ചിയുടെ രൂപഭംഗിയും ശരീരവും ഒക്കെ വിവരിച്ചില്ലേ? ആ ശരീരത്തിന് ചേരുന്ന ഒത്ത കരുത്താർന്ന ശരീരം തന്നെയാണ് എന്റേതും! വെളുത്ത നിറം സുമുഖൻ സുന്ദരൻ! ഡിഗ്രി ആദ്യവർഷ വിദ്യാർത്ഥി ആണ്...! ഈ അനിച്ചേച്ചിയിലും നാല് വയസ്സിന്റെ ഇളപ്പമേയുള്ളു എനിക്ക്! അനിതച്ചേച്ചിയെ എടീ പോടീ എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഈ സുനിത എന്നിലും ഇളയ ആൾ ആണ് കെട്ടോ!

എന്തായാലും ആ ഷഡ്ഡി മാത്രമിട്ട് നിന്ന ആ അനിതച്ചേച്ചിയുടെ രൂപം രാവും പകലും എന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് മറയാതെ ആയി...

അരുത് തെറ്റാണ് എന്നൊക്കെ എന്റെ മനസ്സിനെ ഞാൻ സ്വയം ശാസിച്ചു എങ്കിലും അന്ന് മുതൽ എന്റെ വാണറാണി അനിതച്ചേച്ചി മാത്രമായി! അന്ന് മുതൽ ഞാൻ വിക്ഷേപിച്ച വാണങ്ങൾ എല്ലാം അനിതച്ചേച്ചിയ്ക്കായി മാത്രം ഡെഡിക്കേറ്റ് ചെയ്തവ ആയി മാറി!

രാജവെമ്പാല ഫണം വിടർത്തി നിന്ന് ആടുന്നത് പോലെ വിശ്വരൂപം പ്രാപിച്ച് നിന്ന് ആടിയ എന്റെ പെരുംകുണ്ണ കണ്ടത് മുതൽ ചേച്ചിയിലും വലിയ മാറ്റം പ്രകടമായി!

എന്നെ കാണുമ്പോൾ ആ മുഖം അരുണാഭമായി മാറും നേരേ കണ്ണിൽ നോക്കില്ല... അൽപ്പം നേരം ഒറ്റക്ക് വെറുതേ സംസാരിച്ചിരുന്നാൽ എനിക്ക് കമ്പിയാകുന്നത് പോലെ തന്നെ ചേച്ചിയുടെ മുലഞെട്ടുകളും ദൃഡമായി