Chapter Title : അനിതയുടെ ജീവിതം 1 [അപ്പൂസ്]

അവനോട് അങ്ങനെ പറയണ്ടായിരുന്നു

അനിതയും നിറഞ്ഞ മിഴിയുമായി കഴിപ്പ് നിർത്തി എണീറ്റു പാത്രങ്ങളൊക്കെ കിച്ചണിൽ കൊണ്ടുവച്ച് അപ്പുന്റെ റൂമിലേക്ക് പോയി അപ്പോഴും അവൻ അവിടെ കിടന്നു കരയുവാർന്നു

അനിത : അപ്പൂസേ അപ്പൂട്ടോ അമ്മേടെ ചക്കര പിണക്കത്തിലാ

അവള് അപ്പുവിന്റെ അടുത്തായികിടന്ന് അവന്റെ മുടിയിൽ തലോടി

അനിത : ഒന്ന് നോക്കെടോ അമ്മക്കുട്ടിയോട് മിണ്ടിയില്ലേൽ അമ്മയ്ക്ക് വിഷമാവുട്ടോ എന്റെ ചക്കരക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ അമ്മ പണിക്ക് പോണേ മോനൂന് അറിയില്ലേ ഇവിടുത്തെ അവസ്ഥ അതുകൊണ്ടല്ലേ അമ്മ പറഞ്ഞെ ഇനിയും മിണ്ടിയില്ലേൽ അമ്മയോട് സ്നേഹമില്ലന്നാണെ

അടുത്ത നിമിഷംതന്നെ അപ്പു തിരിഞ്ഞ് അവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു അവൾ സ്നേഹത്തോടെ അവന്റെ നെറ്റിയിൽ ഉമ്മവച്ചു അവൻ അവളുടെ മാറിൽ മുഖം വച്ച് കിടന്നു

അപ്പു : ക്ലാസ്സിൽ എല്ലാവർക്കും ഫോൺ ഉണ്ടമ്മേ എന്നെ അവരൊക്കെ കളിയാക്കി അതോണ്ടാ ഞാൻ എനിക്ക് ഇപ്പൊ ഫോൺ ഒന്നും വേണ്ടമ്മേ ആദ്യം നമ്മളുടെ പ്രശ്നൊക്കെ മാറട്ടെ അമ്മ സങ്കടപ്പെടണ്ട

അവളുടെ നൊമ്പരം അണപ്പൊടി അവള് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവന്റെ മുഖമാകെ ഉമ്മവെച്ചു

അപ്പു : അയ്യേ എന്റെ അമ്മക്കുട്ടി കരയാതെ ശ്ശേ മുഖം ഫുൾ കണ്ണീരായിട്ടോ എന്റെ അയ്യേ ഉപ്പു രസം

അനിത : അമ്മേടെ ചക്കരക്ക് അമ്മ നല്ലൊരു ഫോൺ മേടിച്ചുതരും അമ്മയ്ക്ക് കുറച്ചു സമയം വേണം

അപ്പു : എന്റെ പോന്നമ്മാ ഇപ്പൊ എനിക്ക് ഫോൺ ഒന്നും വേണ്ട അല്ലേലും ഫോണൊക്കെ കിട്ടിയ പിന്നെ പഠിക്കാൻ ആവില്ലന്നെ

അവൻ തന്നെ വിഷമിപ്പിക്കാതിരിക്കാൻ പറയുന്നതാണെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു അവൾ അവനെ മാറോട് ചേർത്ത് കിടത്തി തലയിൽ തടവിക്കൊണ്ടിരുന്നു

അവൾ എണീക്കാൻ