Chapter Title : അനിതയുടെ യാത്ര 2 [Derek]

തലവെട്ടിച്ചു.

അൽപനിമിഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ തന്റെ മുഴുപ്പ് അനിതയുടെ പിറകിൽ തട്ടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അനിത പരമാവധി മുന്നോട്ട് നിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

"മോളെ ഇങ്ങനെ തള്ളല്ലേ."
മുന്നിൽ നിന്ന സ്ത്രീ അനിതയോടു പറഞ്ഞു.

"സോറി."
അനിത ഒരു വളിഞ്ഞ ചിരി പാസ്സാക്കി പിറകോട്ടു നീങ്ങി. എന്നാൽ നേരെ ചെന്ന് മുട്ടിയത് പിന്നിലെ ചെക്കന്റെ ദേഹത്ത്. അനിത അവനോടും സോറി പറഞ്ഞു രണ്ടുപേർക്കിടയിൽ മുട്ടാതെ ഒതുങ്ങി നിന്നു.

എന്നാൽ അൽപനേരം കഴിഞ്ഞതോടെ വീണ്ടും ആ ചെക്കൻ അനിതയുടെ പിന്നിൽ അമർന്നു. തന്റെ മുഴുപ്പ് കൊണ്ട് അനിതയുടെ പിന്നാമ്പുറങ്ങൾ അവൻ തഴുകി. അനിത മുന്നിലോട്ടു നിൽക്കുന്തോറും അവൻ പിന്നിൽ നിന്ന് അമർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. അവസാനം വേറെ ഒരു വഴിയുമില്ലാത്തത് കൊണ്ട് അനിത അങ്ങനെ നിന്നുകൊടുത്തു.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതോടെ അവന്റെ ശല്യം കൂടി. നല്ല രീതിയിൽ അവൻ അവന്റെ മുഴുപ്പ് അനിതയുടെ നിതംബങ്ങളിൽ അമർത്തി. അനിതയുടെ മെടഞ്ഞിട്ട മുടി ചെറുതായി ചുംബിക്കാനും അതിൽ മെല്ലെ പിടിച്ചു വലിക്കാനും അവൻ തുടങ്ങി. ഒടുവിൽ അനിതക്ക് സഹികെട്ടു.

"ഒന്ന് മാറിനിക്കെടാ ചെക്കാ."
അനിത അവനെ കണ്ണുരുട്ടി.

"തിരക്കാണ് ചേച്ചീ."
അവൻ കൈമലർത്തി.

"ഭയങ്കര തിരക്കല്ലേ. ഒന്ന് ക്ഷമിക്ക്."
" ഈ തിരക്കൊന്നും പറ്റില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ബസ്സിൽ കയറാൻ നിൽക്കരുത്."
"എല്ലാവരും ഇങ്ങനെ തിക്കിത്തന്നെയാ നിൽകുന്നെ."

ആ ചെക്കന് സപ്പോർട്ട് ആയി പല കമന്റുകളും വന്നു.

അതോടെ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ലെന്ന് മനസ്സിലായ അനിത പിന്നെ മിണ്ടാൻ നിന്നില്ല. ഇനി മുടി വലിക്കേണ്ട എന്ന് കരുതി മുടി ഇടതുതോളിലൂടെ മുന്നിലേക്കിട്ടു. എന്നാൽ അവന് ഇത് ലൈസൻസ് കിട്ടിയത് പോലെ ആയിരുന്നു. പിന്നെ കുറച്ചുകൂടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ അവൻ അനിതയുടെ ദേഹത്ത് അമർന്നു തുടങ്ങി.
അനിത നിസ്സഹായതയോടെ അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു.

കുറച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ അനിതയുടെ പിൻകഴുത്തിൽ ചുണ്ടമർത്തി. അനിത തലവെട്ടിച്ചു അവനെ തുറിച്ചുനോക്കി. എന്നാൽ അവൻ ഒരു കൂസലുമില്ലാതെ ഒന്നുമറിയാത്തപോലെ നിന്നു. അനിത ദേഷ്യം ഉള്ളിലൊതുക്കി. എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒന്ന് എത്തിക്കിട്ടിയാൽ മതി എന്നായിരുന്നു അനിതയുടെ പ്രാർത്ഥന.

എന്നാൽ അവൻ നിർത്താൻ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു. അവൻ അവന്റെ മുഖം അനിതയുടെ വലതുതോളിൽ വെച്ചു. അനിത അവനെ