Chapter Title : അനിതയും ഞാനും [Master]

ഇട്ടശേഷം ചെന്നു ലീലയുടെ മുറിയിലെ ലൈറ്റ് ഓഫാക്കി.

“കതകൊന്ന് ചാരിയേക്ക് മോളെ. വെട്ടം വന്നാല്‍ എനിക്ക് ഒറങ്ങാന്‍ പ്രയാസമാ” ലീല പറയുന്നത് ഞാന്‍ കേട്ടു.

“ശരി ചേച്ചീ”

അനിത പുറത്ത് നിന്നും കതക് ചാരിയടച്ചശേഷം സ്വീകരണമുറിയിലെത്തി സോഫയില്‍ ഇരുന്ന് ഏതോ നോവല്‍ നിവര്‍ത്തി. ലൈറ്റ് ഒഫാക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്നെനിക്ക് തോന്നി. ഇവളിങ്ങനെ വായിക്കാന്‍ ഇറങ്ങും എന്ന് ഞാന്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ലല്ലോ. എന്തെങ്കിലുമൊരു കാരണമുണ്ടാക്കി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലണം എന്ന് ഞാന്‍ സ്വയം പറഞ്ഞു; പക്ഷെ എന്തുകാരണം? ഞാന്‍ ഇരുട്ടിന്റെ മറവില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് അനിതയെ നോക്കി. ഇടയ്ക്കിടെ അവള്‍ എന്റെ മുറിയുടെ ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കുന്നുണ്ട്. ശരിക്കും പുസ്തകത്തില്‍ അവള്‍ക്ക് ശ്രദ്ധയില്ല എന്നെനിക്ക് മനസിലായി. ഇതൊരു നാടകമാണ്. അതോടെ എന്റെ സിരകളില്‍ കാമം പൂര്‍വ്വാധികം കരുത്തോടെ കത്തിപ്പടര്‍ന്നു.

ലീല ഉറങ്ങാന്‍ പത്തുമിനിറ്റ് എടുക്കും എന്നെനിക്കറിയാം. ഫാന്‍ നല്ല സ്പീഡില്‍ ഇട്ടാണ് അവളുടെ ഉറക്കം. പൊതുവേ ഉറക്കത്തില്‍ അവള്‍ ഉണരാറില്ല. ചുരുക്കം ചില ദിവസങ്ങളില്‍ മൂന്നുമണിക്ക് ശേഷം എഴുന്നേറ്റ് ബാത്ത്റൂമില്‍ പോകാറുണ്ട്. ഞാന്‍ സമയം നോക്കി; പതിനൊന്നര ആകാറായിരിക്കുന്നു. പെട്ടെന്ന് എനിക്കൊരു ബുദ്ധിയുദിച്ചു. ഞാന്‍ മെല്ലെ ഷഡ്ഡി വലിച്ചുകയറ്റി. കാരണം കുണ്ണ തൊണ്ണൂറു ഡിഗ്രിയില്‍ മൂത്ത് കുന്തം പോലെ നില്‍ക്കുകയാണ്. ഇതുമായി എങ്ങനെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലും? ഒരുവിധത്തില്‍ അവനെ ഷഡ്ഡിയില്‍ കുത്തിത്തിരുകിയശേഷം ഞാന്‍ സ്വീകരണമുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. അനിത തലപൊക്കി എന്നെ നോക്കി.

“നീയാരുന്നോ? ഞാനോര്‍ത്തു ലൈറ്റ് ഓഫാക്കാന്‍ മറന്നു പോയെന്ന്” ഒരു കോട്ടുവായ കൃത്രിമമായി ഇട്ടുകൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

“ചേട്ടന്‍ ഉറങ്ങിയില്ലാരുന്നോ?”

“ഉറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോളാണ് ഈ ലൈറ്റ് കണ്ടത്. എന്താ നീ ഉറങ്ങുന്നില്ലേ?”

“കുറച്ചു കഴിയട്ടെ”

“എഴുന്നേറ്റ സ്ഥിതിക്ക് ഞാനൊന്നു പെടുക്കട്ടെ”

അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് ഞാന്‍ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ മുന്‍വാതില്‍ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. മൂത്രമൊഴിക്കേണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും ഇരുട്ടിലേക്ക് മാറിനിന്ന് ഞാന്‍ ഗുലാനെ പുറത്തെടുത്ത് മൂത്രമൊഴിച്ചു. മൂത്രത്തെക്കാള്‍ അധികം മദജലമാണ്‌ അവന്‍ ചുരത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നത്. വീണ്ടും അവനെ ഷഡ്ഡിയില്‍ തിരുകിയ ശേഷം തിരിഞ്ഞപ്പോള്‍ അനിത പുറത്തിറങ്ങി മുന്‍വാതില്‍ പുറത്തുനിന്നും ചാരുന്ന കാഴ്ചയാണ് ഞാന്‍ കണ്ടത്. ഉള്ളില്‍നിന്നും ഫിലിപ്പിന്റെ ഗംഭീരമായ കൂര്‍ക്കംവലി.

“എന്താ നിനക്കും പെടുക്കണോ?” റോഡില്‍ നിന്നുമുള്ള വെളിച്ചത്തില്‍