Chapter Title : അനിതയും ഞാനും [Master]

ഫിലിപ്പ് ഏകമകനാണ്. ബാങ്കില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്നു. ഞങ്ങളുടെ വീട്ടില്‍നിന്നും ആറുമണിക്കൂര്‍ ദൂരമുണ്ട് അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക്. ദൂരക്കൂടുതല്‍ കാരണം അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടുമുള്ള യാത്രകള്‍ വിരളമാണ്. അനിതയെ കാണാന്‍ അതിയായ മോഹം എനിക്കുണ്ടെങ്കിലും ദൂരം ഒരു പ്രശ്നമായിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് രണ്ടുപേരും കൂടി വീട്ടിലേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നത്.

അനിത ലീലയെപ്പോലെ ആയിരുന്നില്ല. ലീലയ്ക്ക് ഇരുനിറമാണ്‌. കാണാന്‍ വലിയ സൌന്ദര്യം ഒന്നുമില്ല. സ്വഭാവം അതിനേക്കാളും മോശവും. എന്നാല്‍ അനിത ഒരു ഊക്കന്‍ ഉരുപ്പടിയായിരുന്നു. ഞാന്‍ ലീലയെ കെട്ടുന്ന സമയത്ത് അവള്‍ക്ക് പതിനഞ്ചു വയസ്സാണ് പ്രായം. ആ പ്രായത്തില്‍ത്തന്നെ പെണ്ണ് ഒരു വിളഞ്ഞ പച്ചക്കരിമ്പായിരുന്നു. പക്ഷെ അവളെപ്പോലെ എല്ലാം തികഞ്ഞ ഒരു പെണ്ണിനെ നോക്കാനുള്ള യോഗ്യതപോലും എനിക്കില്ല എന്ന അപകര്‍ഷത എന്നെ ഭരിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട് ആ മോഹത്തെ ഞാന്‍ എന്റെ ഉള്ളില്‍ത്തന്നെ കുഴിച്ചുമൂടി. പക്ഷെ ഓരോതവണ അവളെ കാണുമ്പോഴും അത് കുഴിയില്‍ നിന്നും പുറത്തേക്ക് കുതിക്കും; വീണ്ടും ഞാനതിനെ മൂടും. പോകെപ്പോകെ പെണ്ണ് വളര്‍ന്നു വിരിഞ്ഞു വിടര്‍ന്നതോടെ, ആ മോഹത്തെ എനിക്ക് കുഴിച്ചുമൂടാന്‍ സാധിക്കാതായി. പക്ഷെ എന്നോട് വലിയ അടുപ്പം അവള്‍ കാണിക്കാഞ്ഞത് എന്റെ മോഹങ്ങള്‍ക്ക് മങ്ങലേല്‍പ്പിച്ചു. അവളെ കിട്ടില്ല എന്ന തോന്നലുണ്ടായതോടെ ലീലയുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നത് അവള്‍ അനിതയാണ് എന്ന് സങ്കല്‍പ്പിച്ചുകൊണ്ടായി.

ഫിലിപ്പ് അവളെ വിവഹം ചെയ്ത ദിവസമാണ് ഞാന്‍ ജീവിതത്തില്‍ ഏറ്റവുമധികം തകര്‍ന്നുപോയത്. അനിതയെ കൊതിതീരെ ഒന്ന് ചുംബിക്കുകയെങ്കിലും ചെയ്യണം എന്ന് ഭ്രാന്തമായി മോഹിച്ചിരുന്ന എനിക്ക്, അവള്‍ എന്നേക്കുമായി മറ്റൊരാളുടെ സ്വന്തമായത് സഹിക്കാന്‍ സാധിച്ചില്ല. സാധാരണ വല്ലപ്പോഴും മിതമായി മാത്രം മദ്യപിക്കാറുള്ള ഞാന്‍ അന്ന് ബോധം കെടുന്നതുവരെ കുടിച്ചു. കല്യാണത്തിന്റെ ആഘോഷമായിട്ടാണ്‌ ലീല അതിനെ കണ്ടത്. പക്ഷെ എന്റെ മനസ്സ് പുകയുകയായിരുന്നു. ഫിലിപ്പ് അവളുടെ ശരീരം അനുഭവിക്കുന്നത് എനിക്ക് ചിന്തിക്കാന്‍കൂടി സാധിക്കുമായിരുന്നില്ല. അന്നതില്‍പ്പിന്നെ അനിതയെ ഇനി സ്വപ്നം കാണാന്‍ മാത്രമേ യോഗമുള്ളൂ എന്ന നിരാശയോടെ ജീവിക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍. ആ നിരാശയെ മറികടക്കാനാണ് ഞാന്‍ വ്യായാമം ശീലമാക്കിയത്. ശരീരം മുന്‍പത്തേക്കാള്‍ കരുത്താര്‍ജ്ജിച്ചതോടെ നിരാശ മാറുകയും എനിക്ക് ആത്മവിശ്വാസം ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷെ അനിതയെ കാണുമ്പോള്‍ എന്റെ എല്ലാ കരുത്തും ചോര്‍ന്നുപോകും. ഇപ്പോഴും മനസ്സ് കൈമോശം വന്ന നിലയിലായിരിക്കുകയാണ് ഞാന്‍.