Chapter Title : അനിയന്മാരും ഞങ്ങളും [ആരാമം]
പറഞ്ഞിരിക്കാന് തുടങ്ങി. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോള് വല്ല്യുമ്മ നിസ്കരിക്കാനും ഉമ്മ അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ താത്ത വിളിച്ചും പോയി.ഞങ്ങള് വീണ്ടും കഥകള് തുടര്ന്നു..
അവര് പോയപ്പോള് പിന്നെ കഥകള് ഞങ്ങളുടേതായി മാറി..
ആയിശ: അല്ല അസ്ന ഞാന് അവരൊക്കെ ഉള്ളത് കൊണ്ട് ചോദിക്കാതെ ആയിരുന്നു. എന്താ നിന്റെ പ്ലാന് ഇങ്ങനെ എല്ലാ കാലവും വീട്ടില് തന്നെ കഴിയാനാണോ തീരുമാനം.
ഞാന്: അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ല പക്ഷേ ഇപ്പോള് മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കുന്നില്ല. സമയം ആവട്ടെ
ആയിശ: ഏത് സമയം , കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞില്ലേ നീ വേറെ ഒരുത്തനെ കെട്ടി നല്ല കളിയും കളിച്ച് സുഖമായി ജീവിക്കാന് നോക്കടി.. നിന്റെ പ്രായം നിനക്ക് അറിയില്ലേ.. ഇനി എന്നാണ് നിന്റെ സമയം മുലയും തൂങ്ങി പൂറും ചുളുങ്ങിയിട്ടോ..
ഞാന് : ഒന്നു പോടി അത്രക്കൊന്നും ആയിട്ടില്ല അതിനൊക്കെ വയസ്സ് ഒരുപാട് ഇനിയും ബാക്കി ഉണ്ട്..
ആയിശ: ഞാന് ഒന്നും പറയാനില്ല നല്ല സമയത്ത് നീ ഒന്നും വേണ്ട വെച്ച് നടന്നോ ഈ പ്രായത്തിലൊക്കെയാ പെണ്ണേ നമുക്കൊക്കെ ഒന്ന് ആസ്വദിക്കാന് പറ്റുന്നത്. അപ്പോള് നീ വിരലും കയറ്റി നല്ല കാലം ഇല്ലാതാക്കിക്കോ..
ഞാന്: ആരാ ഈ പറയുന്നത് നിനക്ക് കെട്ട്യോന് ഉണ്ട് എന്നല്ലേ ഒള്ളൂ.. രണ്ടോ മൂന്നോ വര്ഷം കൂടുമ്പോള് വന്ന് രണ്ടോ മൂന്നോ മാസം നിന്നെ കളിക്കും അല്ലാത്തപ്പോള് നീയും ഈ പറഞ്ഞ വിരലിട്ട് തന്നയല്ലേ കടി മാറ്റുന്നത്. അപ്പോള് ഞാനും നീയും തമ്മില് എന്താ വ്യത്യാസം.. എനിക്ക് തീരെ ഇല്ല നിനക്ക് ഏതെങ്കിലും കാലം കിട്ടും കിട്ടില്ല എന്ന പോലെയും..
ആയിശ: അതൊക്കെ പണ്ട് മോളെ ഇപ്പോള് ആവശ്യമുള്ളപ്പോഴൊക്കെ എനിക്ക് എല്ലാം കിട്ടുന്നുണ്ട്.
ഞാന് : എന്ത് ആവശ്യമുള്ളപ്പോള് കിട്ടുന്നുണ്ട്. നീ കാര്യത്തിനോ തമാശക്കോ പറഞ്ഞത്.
ആയിശ: കാര്യമാടി ഞാന് നിന്നെ നേരിട്ട് കാണുമ്പോള് പറയാം എന്ന് കരുതി , മനസ്സില് വെച്ചതാണ് സത്യം പറഞ്ഞാല് പറയാന് ഉള്ള പേടിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ നമ്മള് തമ്മില് ഒന്നും ഈ കാലം വരെ മറച്ച് വെച്ചിട്ടില്ലല്ലോ.. അപ്പോള് എനിക്ക് പറയാതിരിക്കാനും പറ്റില്ല. അത് കൊണ്ട് ഞാന് ഫോണിലൂടെ
💬 Comments
View all comments