Chapter Title : അനിയന്‍മാരും ഞങ്ങളും [ആരാമം]
: എന്ത് തോന്നാന്‍ എനിക്ക്. താത്ത വിചാരിക്കും പോലെ ഒന്നും തോന്നിയിട്ടില്ല വെറുതെ ഓരോന്ന് ആലോചിക്കണ്ട.
ഞാന്‍ : മ് നീ ഒന്നും മനസ്സില്‍ വെക്കരുത് ഇന്നത്തെ ദിവസവും കണ്ടതും മറക്കണം പ്ലീസ് ഞാന്‍ വല്ലാത്ത ഒരു അവസ്ഥയില്‍ ആണിപ്പോള്‍ എനിക്ക് എന്ത് പറയണം ചെയ്യണം അറിയില്ല.
റിയാസ് : ഇത്താനോട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞതല്ലേ സാരല്ല്യ വിട്ടേക്ക്..
ഞാന്‍ കൂടുതല്‍ പറയാന്‍ നിന്നില്ല മെല്ലെ അവന്‍റെ അടുത്ത് നിന്ന് പോവാം കരുതി അല്ലങ്കിലും എനിക്ക് അവന്‍റെ മുഖത്ത് തന്നെ നോക്കാന്‍ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ ആണ് ആകെ എന്തോ.. ഞാന്‍ മെല്ലെ പോവാന്‍ നോക്കും നേരം
അവന്‍ എന്നോട് ഇത്ത മുടിയൊന്നും കളയാറില്ലേ..
ഞാന്‍ : ഡാ പ്ലീസ് നീ ഇങ്ങനെ ചോദിക്കല്ലേ..
റിയാസ് : ഇത്ത പേടിക്കണ്ട ഞാന്‍ ആരോടും പറയില്ല. എന്തായാലും നല്ല രസമുണ്ടായിരുന്നു കാണാന്‍..
ഞാന്‍ : ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല
റിയാസ് : ഇത്ത ഒന്ന് ഇവിടെ ഇരിക്കോ..
അത് കേട്ട് ഒന്നും മിണ്ടാതെ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ അവന്‍ എന്‍റെ കെെ പിടിച്ച് മെല്ലെ എന്നെ സോഫയിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി ഇരുത്തി.. ഞാന്‍ ആണെങ്കില്‍ ഒരു യാന്ത്രികാവസ്ഥയില്‍ ആണ് അപ്പോള്‍.. പ്രതിരോധിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ. മുഖം താഴ്ത്തി ഇരുന്ന എന്നോട് അവന്‍ പറഞ്ഞു.
ഇത്താതാനോട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞതല്ലേ ഒരു കുഴപ്പവും എനിക്കില്ല ഞാന്‍ ആരോടും ഒന്നും പറയില്ല ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യം ഇന്നത്തോടെ നമ്മള്‍ മറക്കും പിന്നെ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നത്.
ഞാന്‍ : എടാ നീ എന്‍റെ അനിയനല്ലേ അങ്ങനെ ഒരാള്‍ കാണാന്‍ പാടുള്ളതാണോ
💬 Comments
View all comments