Chapter Title : അനിയന്റെ കൂട്ടുകാരൻ 2 [Jaseem]

: “ ഹേയ്… എന്തേ”?

ഞാൻ : “കുറെയായി നീയെന്നോട് മിണ്ടിയിട്ട് ”.

അക്കു : “അത്… ഇക്ക.. എന്നോട് മിണ്ടാത്തോണ്ടല്ലേ.”

ഞാൻ : “ ഓഹ്… അതാണല്ലേ… ഞാൻ വിചാരിച്ചു…  അന്ന് ഞാൻ…  അങ്ങനെയൊക്കെ… ചെയ്തതോണ്ടാണോന്ന്. അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ലല്ലോ അല്ലെ… ഇപ്പോഴാ ഒരു സമാധാനമായത്.”

അവൻ ഒന്നും പറയാതെ ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. ഞാൻ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി നിന്നു. എന്റെ കണ്ണിൽ നോക്കാൻ അവൻ കഷ്ടപ്പെടുമ്പോഴും ചിരിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ മുഖം ചുവന്നു തുടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നാണവും സന്തോഷവും എന്തൊക്കെയോ ഇടകലർന്ന ഒരു വികാരമായിരുന്നു അവന്റെ മുഖത്ത്. അന്ന് സംഭവിച്ച പോലെയൊക്കെ വീണ്ടും സംഭവിക്കണമെന്നു അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും തുറന്നു പറയാൻ മടിയുണ്ടെന്ന് എനിക്കവന്റെ മുഖത്ത് മിന്നി മറിയുന്ന വികാരങ്ങളിൽ നിന്നും മനസ്സിലായി.

ഞാൻ : “ അപ്പൊ… അതൊക്കെ ഇഷ്ട്ടായോ?”

ഞാൻ ശബ്ദം അൽപ്പം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു. അവൻ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. വീണ്ടും ഒന്ന് ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. ആ ചിരിയിൽ എല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോഴും അവന്റെ മുഖത്ത് നാണം മിന്നിമറിയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. അവന്റെ ചുവന്നുതുടുത്ത ചുണ്ടുകൾക്ക് മുകളിൽ മൂക്കിന് താഴെ മീശ വരച്ച പോലെ വിയർപ്പ് കണങ്ങൾ മുത്തുകളായി തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ : “ പിന്നെയെന്താ എന്നെ കാണുമ്പോ ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്നത്?”

അക്കു : “ അത് പിന്നെ… എനിക്കെന്തോ… ഫേസ് ചെയ്യാനൊരു മടി.”

ഒരു വിധത്തിൽ അവൻ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. ഞാൻ ചിരിച്ചു. കൂടെ അവനും.

ഞാൻ : “ആ മടിയൊക്കെ ഇപ്പൊ മാറിയില്ലേ?”

അക്കു : “ മം… കുറെയൊക്കെ.”

ഞാൻ : “ ഇടക്ക് സലിയറിയാതെ എന്റെ റൂമിലേക്കൊക്കെ ഒന്ന് വാ… ബാക്കി കൂടെ നമുക്ക് മാറ്റാം.”

അവൻ ചിരിച്ചു. കൂടെ ഞാനും. അപ്പോഴും ഏതെങ്കിലും ദുർബല നിമിഷത്തിൽ സലിയോടെങ്ങാനും അവൻ പറഞ്ഞു പോവുമോ എന്നൊരു പേടി. അതുകൂടി തീർത്തുകളയാം.

ഞാൻ : “ ടാ അക്കു… നീയത് സലിയോടൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ”.

അക്കു : “ ഹേയ്… ഇല്ല. എന്തേ?”

ഞാൻ : “ അല്ല… നിങ്ങളത്രക്ക് ക്ലോസാണല്ലോ. അതാ ചോദിച്ചത്.”

അക്കു : “ ക്ലോസൊക്കെയാണ്… പക്ഷെ…  അതൊന്നും ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ല… പറഞ്ഞാൽ എനിക്കും കൂടിയല്ലേ അതിന്റെ മോശം.”

ഞാൻ : “ അത് ശെരിയാ… നിനക്ക് വിവരമുണ്ട്… പറയാൻ കൊള്ളാവുന്നതും പറയാൻ കൊള്ളത്തതും എന്തൊക്കെയെന്ന് നിനക്ക് നന്നായി അറിയാം…”

അവൻ എന്നെ