Chapter Title : അനിയന്റെ കൂട്ടുകാരൻ 2 [Jaseem]

ചോദിച്ചു. രാത്രി പോയാൽ പോരെ എന്നായിരുന്നു മറുപടി. എനിക്കും അതായിരുന്നല്ലോ വേണ്ടത്. ഞാൻ തിരക്കഭിനയിച്ചു. തിരക്കുണ്ടെങ്കിൽ എന്നോട് പൊയ്ക്കൊള്ളാൻ പറഞ്ഞു. പോയിട്ട് രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ അങ്ങോട്ട് തന്നെ തിരിച്ചു ചെല്ലണം. ശേഷം ഒരുമിച്ചു തിരിച്ചു പോരാം. ഇതായിരുന്നു പ്ലാൻ. എല്ലാം സമ്മതിച്ചു ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. എത്രയും പെട്ടെന്ന് വീട്ടിലെത്താൻ എന്റെ മനസ്സ് തുടിച്ചു. വീടിന്റെ ഗേറ്റ് തുറന്ന് മുറ്റത്തേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകൾ അക്കുവിനെ തിരയുകയായിരുന്നു. അവന്റെ വീട്ടിൽ പുറത്ത് ആരെയും കാണുന്നില്ല. മനസ്സിൽ ചെറിയ നിരാശ തോന്നി. ആരെയെങ്കിലും പുറത്ത് കാണുന്നത് വരെ കാത്തിരിക്കാൻ മനസ്സ് അനുവദിച്ചില്ല. ഞാൻ അവിടെപ്പോയി കാളിങ്ങ്ബെൽ അടിച്ചു. റുബിത്താത്തയാണ് വാതിൽ തുറന്നത്.

റുബിത്ത : “ ഹാ… നിങ്ങളിത്ര പെട്ടെന്ന് പോയി വന്നോ? ”

ഞാൻ : “ഇല്ലയിത്താ… അവരൊക്കെ രാത്രിയാവും വരാൻ… ഞാനിങ്ങു പോന്നു. “

റുബിത്ത : “ നീ ഫുഡ് കഴിച്ചോ? “

ഞാൻ : “ മം… കഴിച്ചു… അക്കുയെവിടെ? “

റുബിത്ത : “ ഇവിടെ എവിടെയോ ഉണ്ടായിരുന്നു. സലിയില്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഇന്നെങ്ങോട്ടും പോയിട്ടില്ല.”

റുബിത്ത അവനെ ഉറക്കെ വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി. മറുപടിയില്ല. ഈ ചെക്കനിതെങ്ങോട്ടു പോയി. ഇപ്പൊ ഇവിടുണ്ടായിരുന്നതാണല്ലോ എന്നും പാറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഇത്ത അകത്തേക്ക് പോയി. ഇത്തയുടെ തുളുമ്പുന്ന കുണ്ടി നോക്കി ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ അക്ഷമനായി കാത്തുനിന്നു. മനസ്സിലെ ചെറിയ നിരാശ കൂടി വന്നു. ഇത്ത പുറത്തേക്ക് വന്നു.

“അവനെ ഇവിടെങ്ങും കാണുന്നില്ല. ഇനി പുറത്തേക്കെങ്ങാനും പോയോ ആവോ. ഏതായാലും വരുമ്പോ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരാൻ പറയാം.”

ഉള്ളിലെ നിരാശ പുറത്തു കാണിക്കാതെ ഞാൻ തല കുലുക്കി സമ്മതിച്ചുകൊണ്ട് തിരിച്ചു നടന്നു. വീടിന്റെ ഗേറ്റിലെത്തിയപ്പോ അക്കുവിന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ട് സൈക്കിളിൽ വരുന്നത് കണ്ടു. അക്കുവിനെ കണ്ടോ എന്ന് വെറുതെ ഒന്ന് ചോദിച്ചതാ, അക്കു പള്ളിക്കുളത്തിൽ ചാടിക്കുളിക്കാൻ പോയിട്ടുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടപ്പോ ചെറിയ ഒരാശ്വാസം തോന്നി. ചോദിച്ചത് വെറുതെയായില്ല. കയ്യോടെ പൊക്കിയില്ലെങ്കിൽ ചിലപ്പോ അവിടെ നിന്നും വേറെ എവിടേക്കെങ്കിലും പോവും. അങ്ങനെ കറങ്ങി നടക്കും. ഞാൻ സമയം കളയാതെ