Chapter Title : അനിയത്തി തന്ന ഭാഗ്യങ്ങൾ 2 [ജ്ഞാനി]

വെള്ളിയുടെ ഒരു അരഞ്ഞാണം അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു, ഞാൻ അവയെ ചേർത്ത് തഴുകി, ഞാൻ ഉയർന്നു നോക്കുമ്പോൾ പെണ്ണ് നല്ലപോലെ വിയർക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു എന്നാൽ അവൾക്കു ബോധം ഇല്ല, എവിടുന്നോ തന്നെ തേടി എത്തുന്ന സുഖത്തിൽ അവൾ മയങ്ങി കിടക്കുകയാണ്, ഇതുവരെ കിട്ടാത്ത സുഖം, ആരിൽ നിന്നു എന്നുപോലും അവൾക്കറിയില്ലായിരുന്നു.

ഒരു പക്ഷെ ഇതെല്ലാം കണ്ടാൽ പ്രതികരണം ഇങ്ങനെ ആകും ഇതുപോലും ഇനി തൊടാൻ പോലും സാധ്യത ഉണ്ടാകില്ല എന്ന് കരുതിയ ഞാൻ പതിയ കൈകളെ മോചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, ബനിയനെ നേരയാക്കി.

പിറ്റേന്ന് കണ്ണ് തുറന്ന ഞാൻ നോക്കുമ്പം അവൾ എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു. ഏതാണെന്നു അറിയുവാൻ ഞാൻ ചുറ്റിലും പരുതി, എന്നാൽ പരുതുന്നതിനിടയിൽ ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണുകളെ ശ്രെദ്ധിച്ചില്ല എന്ന് വേണം പറയാൻ. അതെ...

അവൾ എന്റെ മുണ്ടിന്റെ മുകൾഭാഗത്തേക്കാണ് നോക്കുന്നത്. രാവിലെ തന്നെ അവൻ ജവാൻ അടിച്ചു നിൽക്കുന്നുണ്ട്, എനിക്ക് നാണം വരുന്നുണ്ട് എന്നാൽ, അവൾ അതിൽ നോക്കി നിൽക്കുകയാണല്ലോ എന്ന ഒരു ആനന്ദം കൂടി ഒണ്ടു. എന്നാൽ ഇതൊന്നും പുറത്തു കാണിക്കുവാൻ ഞാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു.!. ഏതാടി ഈ നോക്കി നിൽക്കുന്നെ എണിറ്റു പോകാറായില്ലേ, എണിറ്റു പോടീ.പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ മുണ്ട് നേരെ ഇട്ടു. "

ഓ ഒരു നേരത്തെ എനിക്കുന്ന ഒരു മഹാൻ, പോയി മുല്ലടാ ചെർക്ക. അല്ലേൽ അവ പൊട്ടി പോകും. " പോടീ അസത്തെ നിന്നെ കാണിച്ചു തരാടി എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ ആക്രോശിച്ചു.അവളുടെ പുറത്തു ഒരു ഇടി കൊടുത്തു." അമ്മേ ഇവൻ എന്നെ ഇപ്പം ഇടിച്ചു കൊല്ലുമെന്ന തോന്നുന്നേ.. അവൾ കിടന്നു അലറി..