Chapter Title : അനിയത്തി V/S കാമുകി [ശ്രേയ]

വലിയ മുലകളിൽ ആയിരുന്നു അവന്റെ കണ്ണ്.

അപ്പു എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഫോൺ റിങ് ചെയ്തു. അവൻ അമ്മുവിനെ തള്ളി മാറ്റി എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു. അമ്മു തടയാൻ നിന്നില്ല. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ദേഷ്യവും സങ്കടവും കടലുപോലെ ഇരമ്പി വന്നു. അപ്പു ഫോൺ എടുത്തു. പൂജ ആയിരിക്കുമെന്ന് അമ്മുവിന് ഉറപ്പായിരുന്നു. അപ്പു കാൾ എടുത്തപ്പോൾ ചുടു കണ്ണീർ അവളുടെ കവിളിലൂടെ ഒഴുകി.

ആങ്ങളെടേം പെങ്ങളുടെം കിന്നരിക്കൽ കഴിഞ്ഞില്ലേ?

അപ്പു മറുപടി പറയാതെ അമ്മുവിനെ നോക്കി. അവൾ ഭാവവെത്യാസമില്ലാതെ കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ അവനെ നോക്കുകയാണ്.

ഹലോ…. കേൾക്കുന്നില്ലേ???

കേൾക്കുന്നുണ്ട്. പറ.

എനിക്ക് വിശക്കുന്നു. വേഗം വാ നമ്മുക്ക് കഴിക്കാം.

ദാ വരുന്നു.

എവിടെയാ ഉള്ളേ???

ഞങ്ങൾ പാർക്കിങ്ങിൽ ഉണ്ട്.

കുറേ നേരമായല്ലോ??? എന്നെ എങ്ങനെ പുകച്ചു പുറത്തു ചാടിക്കാം എന്ന് ഗൂഢാലോചന ആവും അല്ലേ?

നീ ഒന്ന് വാ അടക്ക്. ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം.

അപ്പു ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്ത് അമ്മുവിനെ നോക്കി. ആ കണ്ണുകൾ കോപം കൊണ്ട് ജ്വാലിക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു.

മോളെ നീ വാ. നമുക്ക് ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് പോകാം. നമ്മൾ ചേട്ടനും അനിയത്തിയും തമ്മിൽ ശെരിയാവില്ല. അത് മോൾക്ക് കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ മനസിലാകും.

അമ്മു മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ കേട്ടിരിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്തത്. അവളുടെ ഉള്ളിലെന്താണ് ഒരു പിടിയും കിട്ടാതെ അപ്പു കുഴഞ്ഞു.

നീ എന്താ ഒന്നും പറയാത്തെ??? എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് പറയടാ…നീ ഇപ്പൊ വന്നില്ലെങ്കിൽ ആ പിശാശ് ഇപ്പോൾ ഇങ്ങോട്ട് വരും. അത് കൂടുതൽ പ്രേശ്നമാവും.

എന്നിട്ടും യാതൊരു കുലുക്കവുമില്ല.

ഏട്ടന്റെ മുത്തല്ലേ…ഏട്ടനോട് സ്നേഹം ഉണ്ടെങ്കിൽ വാ.

അപ്പു അവസാനത്തെ അടവും എടുത്തു. അതിൽ അവൾ വീഴുമെന്ന് അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചു. മുഖത്ത് ഒരു പുച്ഛചിരി മാത്രമാണ് വന്നത്. കണ്ണുകൾ അപ്പോഴും നിർവികാരമായിരുന്നു.

ഇനി എന്ത് പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ലെന്ന് അവന് മനസിലായി. കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാൻ നിൽക്കാതെ അവൻ ലിഫ്റ്റ് ലക്ഷ്യം വെച്ച് നടന്നു. ലിഫ്റ്റ് ഡോർ അടയുന്നതിനു മുൻപ് അവൻ ഒന്നുകൂടി കാറിലേക്ക് നോക്കി. അമ്മു ഇപ്പോഴും അനങ്ങാതെ ഉള്ളിൽ തന്നെ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു. പൂജ പോയതിനുശേഷം നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് യന്ത്രികമായാണ് അവൻ നടന്നത്. അമ്മുവിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും മത്ത് പിടിപ്പിക്കുന്ന മണവും അവനെ തോൽപിച്ചു. പൂജ ഡോർ തുറന്നതും അമ്മു എവിടെ എന്ന് ചോദിച്ചതും ഒന്നും അവൻ കേട്ടില്ല.

തന്റെ ചോദ്യം കേട്ടിട്ടും അന്തം വിട്ടു