Chapter Title : അനിയത്തിക്കൊരു എനിമ 3 [ഫയർമാൻ]

ചോദിച്ചു.

"ചേട്ടന്റെ കൂട്ടുകാരാ.. "

"6 ആണുങ്ങളും ഒരു പൂ പോലത്തെ  പെണ്ണും.." അയാൾ ആത്മഗതം കണക്കെ പറഞ്ഞു.

"എങ്ങോട്ടു പൂവാ ... " അയാൾ  ശബ്ദം താഴ്ത്തി ഒരു ചെറു ശൃഗാരത്തോടെ ചോദിച്ചു. അയാളുടെ മുഖത്ത്  ഒരു ചെറു  ചിരി വന്നിരുന്നു.

"മൂന്നാർ.." അനിയത്തിയും അയാളുടെ ശബ്ദത്തിൽ വന്ന മാറ്റത്തിൽ ആശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.

"മൂന്നാറിൽ എന്തിനു പൂവാ ..?" അയാൾ വീണ്ടും ഒരു വഷളൻ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

അപ്പോഴാണ് അനിയത്തിയും ആ ചോദ്യം ആലോചിക്കുന്നത്.. മൂന്നാറിൽ എന്തിനു പോകുവാ എന്ന് ചോദിക്കുന്നവരോട്   എന്ത് പറയാൻ..

"ചുമ്മാ കാഴ്ചയൊക്കെ കാണാൻ.." അവൾ പറഞ്ഞു.

"കാഴ്‌ച കാണാൻ മാത്രമാണോ..?" അയാൾ വിടുന്നില്ല.

"...." അനിയത്തിക്ക് ഒന്നും പറയാൻ ഇല്ലായിരുന്നു. സമയം പാതിരാത്രി .. നല്ല തണുപ്പ്. അവളുടെ ദേഹം ഒന്ന് കുളിര്  കോരി.

"അയ്യോ.. മോൾക്ക് തണുക്കുന്നുണ്ടോ.. " അയാൾ കെയറിങ്ങോടെ ചോദിച്ചു; "വാ.. നമുക്ക് അകത്തുപോയി ഒരു ചൂട് കട്ടൻ കുടിക്കാം..." അയാൾ അവളെ ആ ചെറു കുടിൽ സെറ്റപ്പിലേക്ക് വിളിച്ചു.

"വേണ്ട സാർ.. " അവൾ പറഞ്ഞു.

"അയ്യോ.. അങ്ങനെ വാശി പിടിക്കല്ലേ... നിങ്ങൾക്ക് പോവേണ്ടതല്ലേ.. അതും കൊറോണ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് പോലും  ഇല്ലാതെ.. മോള് എന്റെ കൂടെ വന്നു ഒരു കട്ടൻ അടിച്ചാ നിങ്ങൾക് സന്തോഷത്തോടെ മൂന്നാറിലേക്ക് പോകാം. അല്ലെങ്കിൽ തിരിച്ചു വന്ന വഴിക്ക് പോവേണ്ടി വരും.. " അയാൾ തീർത്ത് പറഞ്ഞു.

"തീരുമാനിച്ചിട്ടു അകത്തേക്ക് വന്നു പറഞ്ഞാ മതി.." എന്നും പറഞ്ഞു അയാൾ അകത്തേക്ക് പോയി.

ഞങ്ങൾ ആകെ കൺഫ്യൂഷൻ ആയി. വന്ന വഴി തിരിച്ചു പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞാ നടക്കുന്ന കാര്യമല്ല.. അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ  വട്ടം കൂടി ആലോചിച്ചു , അവസാനം ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്തി.

"മോളെ.." ഞാൻ അനിയത്തിയോട് പറഞ്ഞു; "നീ ഒന്ന് മനസ്സ് വെച്ചാൽ നമ്മുടെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും തീരും.. ഒരു 5 മിനിറ്റിന്റെ  കാര്യമേയുള്ളു.. മോള്ക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ , താല്പര്യമുണ്ടെങ്കി മാത്രം പോയി അയാൾ പറഞ്ഞതുപോലെ  ഒരു കട്ടൻ കുടിച്ചിട്ട് വാ... " ഞാൻ പറഞ്ഞു.

പാവം അനിയത്തി. അവൾ ഞങ്ങളുടെ എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് നോക്കി.. ഞങ്ങൾ പരസ്പരം മൂകമായി നിന്നു . കട്ടൻ അടി എന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും എന്തടിയാണ് അവിടെ നടക്കാൻ പോവുന്നതെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. അനിയത്തിക്കും അത് മനസ്സിലായി. വേറെ വഴിയില്ലെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.

അവൾ സാവധാനം ആ കുടിലിലേക്ക് നടന്നു.