Chapter Title : അനിയത്തിയുടെ അപ്പം [സ്പൾബർ]

കടക്കാരൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല..

പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോ വനിതാ കോൺസ്റ്റബിൾ തുളസി മുന്നിൽ..

“സാറെപ്പഴാ വന്നേ…?”.

അടുത്തേക്ക് വന്ന് കൊഞ്ചലോടെ തുളസി ചോദിച്ചു.. ജീനക്കവളുടെ കൊഞ്ചൽ ഒട്ടും പിടിച്ചില്ല..

“ആ തുളസീ… വന്നിട്ടൊത്തിരി നേരായി… പോകാൻ നിൽക്കുകയാ…”..

“ ശൊ… ഞാനറിഞ്ഞില്ല സാറ് വന്നത്…”.

തുളസിയുടെ നോട്ടത്തിലുള്ള ആർത്തി കഴപ്പിയായ ജീനക്ക് പെട്ടെന്ന് മനസിലായി..

“എല്ലാ റൈഡിലും കയറിയോ മോളേ..?”..

തുളസി, ജീനയോട് ചോദിച്ചു..

“ആ.. കുറച്ചൊക്കെ…”..

താൽപര്യമില്ലാതെ ജീന പറഞ്ഞു..

“സാറേ.. ഈ മുണ്ടും ഷർട്ടും അടിപൊളിയാട്ടോ… ചുള്ളനായിട്ടുണ്ട്…”..

തുളസി പതിയെ പറഞ്ഞത് ജീനയും കേട്ടു..

“ ഇതെന്താ സാറേ… മുണ്ടെങ്ങിനെയാ നനഞ്ഞേ…?”..

വെള്ളമുണ്ടിന് താഴെ നനഞ്ഞ് നിറം മാറിയത് കണ്ട് തുളസി ചോദിച്ചു..

“ അത് കൈ കഴുകിയപ്പോ വെളളം വീണതാ…”..

“ശരി സർ… ഞാനങ്ങോട്ട് ചെല്ലട്ടെ…”..

നല്ലൊരു സെല്യൂട്ടും കൊടുത്ത് തുളസി നടന്നു..

“ഇച്ചായനതിന് കൈകഴുകിയില്ലല്ലോ… പിന്നെങ്ങിനെയാ മുണ്ട് നനഞ്ഞത്…?”..

കുസൃതിയോടെ ജീന ചോദിച്ചു..

“എന്നെക്കൊണ്ട് പറയിക്കരുത് നീ… ആകെ ഒലിപ്പിച്ച് എന്റെ മുണ്ടും നാശമാക്കി, മനുഷ്യനെ നാണം കെടുത്താനായിട്ട്… “.

“ഇപ്പോ എനിക്കായോ കുറ്റം… ?.

ഇച്ചായന് മുണ്ട് മാറ്റിപ്പിടിച്ചൂടായിരുന്നോ… ?..

അല്ലാ,ആ തുളസിക്കെന്താ ഇച്ചായനെ കണ്ടപ്പോ ഒരിളക്കം…?”..

കുശുമ്പോടെ ജീന ചോദിച്ചു..

“അവളൊരു പാവാടീ… ഭർത്താവ് ഗൾഫിലാ… നന്നായിട്ട് ഡ്യൂട്ടി എടുക്കുന്നവളാ തുളസി…”.

“അങ്ങനെ വരട്ടെ… കെട്ട്യോൻ അടുത്തില്ലാഞ്ഞിട്ടാ അവൾക്ക് ഇച്ചായനെ കണ്ടപ്പോ ഒരു കൊഞ്ചലും കുണുങ്ങലും.. മുണ്ടും ഷർട്ടും ഇട്ടപ്പോ ചുള്ളനായെന്നൊക്കെ പറയുന്നത് കേട്ടല്ലോ… അവളത് പറഞ്ഞപ്പോ എന്തായിരുന്നു ഇവിടൊരാളുടെ മുഖത്തെ സന്തോഷം…”..

കലിപ്പോടെ ജീന പറഞ്ഞു.. റോഷൻ ചിരിച്ചതേയുള്ളൂ..

“ഇളിക്കണ്ട… വീട്ടിലെത്തട്ടെ… കാണിച്ച് തരാം ഞാൻ…”..

ജീന അവന്റെ കയ്യിൽ അമർത്തി നുള്ളി..

“ശൊ… കയ്യെടുക്കെടീ… ആൾക്കാര് കാണും…. “..

റോഷൻ കൈ കുടഞ്ഞു..

“മതി… പോകാം നമുക്ക്… “..

ജീനയുടെ കയ്യും പിടിച്ച് റോഷൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു..

“എന്നതാ ഇച്ചായാ ഇത്… ?.

ഇപ്പത്തന്നെ പോണ്ട…”..

ചിണുങ്ങിക്കൊണ്ട് ജീന പറഞ്ഞു..

“മതി മതി… നിനക്ക് നാളെ ക്ലാസില്ല..പക്ഷേ എനിക്ക് ഡ്യൂട്ടിയുണ്ട്… ഇപ്പത്തന്നെ നേരം ഒത്തിരിയായി… വന്നേ…”..

അവളേയും വലിച്ച് റോഷൻ നടന്നു…