അഞ്ജന ചേച്ചി

Anjana Chechi | Author : Ajay

റോഡിനു സമീപം നമ്മുടെ ഗേറ്റിനു മുന്നിൽ ഒരു ഇന്നോവ വന്നു നിൽക്കുന്ന കണ്ടു ഞാൻ കതകു തുറന്നു. അത് നമ്മൾ പണം കൊടുക്കാനുള്ള അച്ഛന്‍റെ കൂട്ടുകാരൻ സന്തോഷ് സാർ ആണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അകത്തേക്ക് കയറി. അയാൾ നല്ല ഒത്ത ശരീരം, ഒരു 51 വയസ്സ്. കൂടെ സാറിന്‍റെ മകനും, മിഥുൻ ഏകദേശം 30 വയസ്സ്.

അയാളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ലക്ഷങ്ങൾ അച്ഛൻ കടം വാങ്ങിക്കേണ്ട അവസ്ഥ വന്നു, പല കാര്യങ്ങളും ചെയ്തു അതെല്ലാം ധൂർത്തടിച്ചും പോയി. അയാളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും മാത്രമല്ല വേറെയും കുറെ ആൾക്കാരിൽ നിന്നും വാങ്ങിച്ചു

പലരെയും എന്‍റെ അച്ഛൻ എന്ന് പറയുന്ന മനുഷ്യൻ പറ്റിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോൾ കള്ളും കുടിച്ചു എവിടെയോ കിടപ്പാണ്. അമ്മ പണ്ടേ ഇട്ടിട്ടു പോയി.അതുകൊണ്ടു ബാധ്യതകൾ എല്ലാം ഇപ്പോൾ 20 വയസ്സ് ഉള്ള എന്‍റെ തലയിലാണ്.

അവർ അകത്തു കയറി ഇരുന്നു. നമ്മളോടുള്ള ദേഷ്യത്തിന് പുറത്ത് ഷൂസ് പോലും ഊരിയില്ല. നല്ല ദേഷ്യത്തിലാണെന്നു അപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലായി. കാരണം ഒന്നും രണ്ടും അല്ലല്ലോ രൂപ 7 ലക്ഷമാണ് കൊടുക്കാനുള്ളത്.

ആദ്യമൊക്കെ മാന്യമായിട്ടായിരുന്നെങ്കിലും പിന്നീട് സ്വഭാവം മാറി. ഇതിനു മുൻപ് ആയി രണ്ടു തവണ എന്നെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു പണം ചോദിച്ചിരുന്നു. പലപ്പോഴായിട്ടു അടച്ചു കഴിയുന്നത് പോലെ തീർക്കാം എന്നല്ലാതെ ഒരു മറുപടി എന്റെ കയ്യിൽ ഇല്ല.

രണ്ടുപേരും ഇൻസർട് ചെയ്ത് പാന്‍റും ഷർട്ടും ഷൂസ് ഒക്കെ ആയിരുന്നു. ഒരു എക്സിക്യൂട്ടീവ് ലുക്കിൽ തന്നെ ആണ് കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയത്. കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ തോന്നി ഏതോ ബിസിനസ്‌ മീറ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞുള്ള വരവാണ്.
എന്നോട് സാർ ചോദിച്ചു, "ഇനി എത്രയാണ് ഞാൻ വെയിറ്റ് ചെയ്യണ്ടത്, 6 മാസം കഴിഞ്ഞു. 7 ലക്ഷം രൂപയിൽ ഒരു രൂപപോലും തന്നിട്ടില്ല."
"ഇന്ന് ഒരു തീരുമാനം ആകാതെ ഇവിടുന്നു ഞങ്ങൾ പോകുമെന്ന് നീ വിചാരിക്കണ്ട", എന്ന് മകനും.
ഞാൻ ആകെ പരിഭ്രാന്തനായി. ഞങ്ങളുടെ സംഭാഷണം തുടർന്നു. അയാളുടെ സ്വരത്തിലും നല്ല മാറ്റം വന്നു.

സന്തോഷ് സാർ, "ഈ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങേണ്ടി വരും എല്ലാം, അതുകൊണ്ടും തീർന്നില്ല കേസിനും പോകും ഞാൻ. ബാക്കി അവർ നോക്കിക്കോളും."

ഞാൻ, "സാർ , ഒരു ലക്ഷം രൂപ രണ്ടു മാസത്തിനുള്ളിൽ തന്നു തീർക്കാം."

സന്തോഷ്, "ബാക്കി?"

ഞാൻ നിശബ്ദനായി. എങ്ങനെ പോയാലും അത്രയും പണം എന്നെകൊണ്ട് താങ്ങാൻ കഴിയില്ല എന്ന് അറിയാം. പിന്നെ വെറുതെ ഉറപ്പു പറഞ്ഞു അയാളെ ഇനിയും ഇങ്ങോട്ടു വരുത്തണ്ട എന്ന് കരുതി. അയാൾ മാത്രമല്ല കൂടെ ഉള്ള മകന്‍റെയും ദേഷ്യം വർധിച്ചു വരുന്നതല്ലാതെ കുറയുന്നില്ല. ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയാതെ പതറി നിൽക്കുന്ന വേളയിൽ അത് സംഭവിച്ചു.

പെട്ടന്ന് മുറിയിലേക്ക് കർട്ടൻ മാറ്റി എന്‍റെ ചേച്ചി അഞ്ജന കടന്നു വന്നു. രണ്ടു കപ്പ്‌ ചായയുമായി. എന്‍റെ ചേച്ചിയെ അവർ ഇതുവരെ കണ്ടിരുന്നില്ല.
ഹാളിലേക്ക് കടന്ന അഞ്ജന ചേച്ചിയെ ഒന്ന് വർണിക്കാം :26