Chapter Title : അഞ്ജന [മാസ്റ്റര്]
പുറത്ത് ചിരപരിചിതമായ ഒരു ശബ്ദം കേട്ടപ്പോള് അഞ്ജന ഞെട്ടലോടെ അകന്നുമാറി.
“യ്യോ ആരാ..എനിക്ക് വയ്യ..” അവള് ഭീതിയോടെ ചുരിദാറിന്റെ ഷാള് നേരെയിട്ടു.
“ആ നാശം പാത്തുമ്മച്ചി ആണ്..എന്റെ വണ്ടി കണ്ടുകാണും..ഇനി പോകത്തില്ല..” ഞാന് ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.
“മോനെ റഷീദേ..” വീണ്ടും വിളി എത്തി.
“ദേ വന്നു ഉമ്മാ..” ഞാന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞിട്ട് അഞ്ജനയെ നോക്കി. അവള് വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“നീ പേടിക്കാതെ..ആ ഷാള് തലവഴി ഇട്..എന്നിട്ട് വാ”
ഞാന് അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് വേഗം പുറത്തിറങ്ങി. മുറുക്കാന് കറപിടിച്ച പല്ലുകളും കാട്ടി നന്നായി ഇളിച്ചുകൊണ്ട് പാത്തുമ്മച്ചി എന്നെ നോക്കി.
“വണ്ടി കെടക്കുന്നെ കണ്ടോണ്ടു കേറിയതാ..എത്ര നാളായി നീ എനിക്ക് മരുന്ന് മേടിക്കാന് ഇച്ചിരെ കാശു തന്നിട്ട്...”
നേരെ വരാന്തയിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നുകൊണ്ട് വല്യമ്മ പറഞ്ഞു. ഞാനവരെ മനസ്സില് പ്രാകി എങ്കിലും പുറമേ ചിരിച്ചു.
“ഇതാരാ ഈ പെങ്കൊച്ച്” തലമുടി മൂടി പുറത്തേക്ക് വന്ന അഞ്ജനയെ നോക്കി അവര് സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“ഇതെന്റെ ബോംബേല് ഉള്ള മാമന്റെ എളേ മോളാ..അവള്ക്ക് ഈ വീടൊന്നു കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞതിന് കൂട്ടികൊണ്ട് വന്നതാ” ഞാന് തട്ടിവിട്ടു.
“ബോംബെലെ ഏതു മാമന്..”
“ഉമ്മയ്ക്ക് അറിയില്ല..എന്റെ വാപ്പേന്റെ അമ്മേടെ മോന് അബുബക്കര് മാമന്..മാമന്റെ മോളാ..”
“എന്താ മോള്ടെ പേര്”
“അ...”
“ആബിദ..” അഞ്ജനയെ പറയാന് അനുവദിക്കാതെ ഞാന് ചാടിക്കയറി പറഞ്ഞു.
അഞ്ജന മുഖം തിരിച്ച് ചിരിയടക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നത് ഞാന് കണ്ടു.
“ആബിദ..നമുക്ക് പോകാം..മാമന് തിരക്കും..ഇന്നാ ഉമ്മാ..മരുന്നു വാങ്ങാന് പണം” അഞ്ഞൂറിന്റെ ഒരു നോട്ടെടുത്ത് തള്ളയ്ക്ക് കൊടുത്തുകൊണ്ട് ഞാന് പറഞ്ഞു. വെളുക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവരത് വാങ്ങിയപ്പോള് ഞാന്
💬 Comments
View all comments