Chapter Title : അഞ്ജിതയും ഷാനേട്ടനും [കമ്പി അണ്ണൻ]
ഇത്തവണ വരവ് നടക്കും എന്ന് തോന്നണില്ല മുത്തേ.... ഒഴിവാക്കാൻ ഞാൻ മാക്സിമം നോക്കിയതാണ്.. അടുത്തയാഴ്ച്ച ഞാൻ എന്തായാലും എത്തിയിരിക്കും... നമുക്ക് പൊളിക്കാം..."
"ഇപ്പൊ അല്പം തിരക്കിൽ ആണ്... ഞാൻ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അങ്ങോട്ട് വിളിക്കാം... "
അത്രയും വായിച്ചു തീരുന്നതിനു മുന്നേ തന്നെ തന്റെ കണ്ണിൽ ഇരുട്ട് കയറുന്നത് അഞ്ജിത അറിഞ്ഞു.....അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വന്നു...അത് അവളുടെ കവിളുകളിലൂടെ കുടുകുടാന്ന് ഒഴുകി ഇറങ്ങി.... ആ മൊബൈൽ വലിച്ചു എറിയാൻ ആണ് അവൾക്കു തോന്നിയത്....എന്തോരം കൊതിച്ചിരുന്നതാ താൻ...ദേഷ്യവും സങ്കടവും കാരണം അവളുടെ ഉള്ളു വെന്തു നീറുവാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു....... എന്തോരം സ്വപ്നം കണ്ടതാ....
എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ അവൾ ബെഡ്ഡിൽ ഏഴുന്നേറ്റു കുറച്ചു നേരം മുഖം പൊതി ഇരുന്നു കരഞ്ഞു..... സമയം നാലാകുന്നു... ചന്തു സ്കൂളിൽ നിന്നും വരാറായി എന്നുള്ള ബോധം അവളെ ചിന്തകളിൽ നിന്നും ഉണർത്തി... അവൾ എഴുന്നേറ്റു ബാത്റൂമിൽ പോയി മുഖം ഒന്ന് കഴുകി എന്ന് വരുത്തിയിട്ട്, ഇട്ടിരുന്ന നയിറ്റി തല വഴി ഊരി, ഒരു ടോപ്പും ലെഗ്ഗിങ്ങ്സും വലിച്ചു കയറ്റി വീടും പൂട്ടി, ചന്തുവിന്റെ സ്കൂൾ ബസ് വരുന്ന സ്ഥലത്തോട്ടു നടന്നു .... അവൾക്കു സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഒന്നിനും ഒരു മൂഡും ഉണ്ടയായിരുന്നില്ല... മറ്റു കുട്ടികളുടെ അമ്മമാരൊക്കെ എന്തൊക്കെയോ ചോദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും അവരോടൊക്കെ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു, മറുപടി കൊടുത്തു എന്ന് വരുത്തി തീർത്തു...
ചന്തൂനേം കൂട്ടി വീട്ടിൽ എത്തിയ അഞ്ജിത അവന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഒക്കെ മാറ്റി, അവനെ ബാത്റൂമിൽ മേല് കഴുകാൻ കയറ്റിയപ്പോൾ, "അച്ഛൻ നാളെ എന്നെ സിനിമ കാണിക്കാൻ കൊണ്ട് പോകും എന്ന് ഞാൻ ഫ്രണ്ട്സിനോടൊക്കെ പറഞ്ഞല്ലോ...." ഇത് കേട്ടതോടെ അത്രയും നേരം എല്ലാം ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി വെച്ചിരുന്ന അവൾ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു... "അച്ഛനും കുച്ചനും ഒന്നും വരില്ല..
മര്യാദക്ക് ഞാൻ പറയുന്നതും കേട്ട്, വല്ലതും തിന്നും കുടിച്ചും ഇവിടെങ്ങാനും കിടന്നോളണം,..." അത് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും അവൾ സങ്കടം കൊണ്ട് വിതുമ്പി പോയി.........
-------------------------------------------------------------------------------------------
എന്നാൽ അതേ ദിവസം രാവിലെ ഉറക്കം ഉണർന്ന ഷാൻനും എന്നത്തേകാളും ഏറെ ഉത്സാഹം കൂടുതൽ ആയിരുന്നു അന്ന് ... നാട്ടിൽ പോയി
💬 Comments
View all comments