Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 14 [രാജർഷി]

വേറെ ആരെങ്കിലും വരുന്നുണ്ടോയെന്നറിയാൻ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ അടുകളെല്ലാം കൂട്ടമായി കുറച്ച് ദൂരെ എത്തിയിരുന്നു... ഞാൻ:-എന്താ വിളിച്ച..കാര്യം പറയു..ആടുകൾ വനത്തിൽ കയറാറയി.. നിത്യ:-ഏട്ടാ..ഞങ്ങൾ ഉച്ചയാകുമ്പോൾ വരട്ടെ... ഞാൻ:-എന്താ എന്നോടിത്ര അത്യാവശ്യമായി പറയാനുള്ളത്..ഫോണിൽ പറഞ്ഞാൽ പോരെ..ഇനി വനത്തിൽ വച്ച് സംസാരിച്ചു നിൽക്കുന്ന കണ്ടിട്ട് വേണം നാട്ടുകാർ ഇല്ലാക്കഥകൾ പറഞ്ഞുണ്ടാക്കാൻ..

നിത്യ:-അതല്ലേ.. ഉച്ചയാകുമ്പോൾ വരാം പറഞ്ഞ ആ സമയത്ത് ഏട്ടനും ആടുകളും അല്ലാതെ വനത്തിൽ ആരും ഉണ്ടാകില്ലല്ലോ..ഫോണിൽ പറയാവുന്നത് ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്നലെ പറയില്ലായിരുന്നോ... ഞാൻ:-ശരി.. വന്നിട്ട് എന്താന്ന് വച്ചാൽ വേഗം പറഞ്ഞിട്ട് പൊയ്ക്കോണം..ഞാനെത്ര താല്പര്യം ഇല്ലാത്ത പോലെ പറഞ്ഞു.. നിത്യ:-അതൊക്കെ ശരി...പിന്നെ ഞാൻ ഇറങ്ങുമ്പോൾ വിളിക്കാം അപ്പോൾ കുറച്ച് അകത്തായി അരുവിയില്ലേ..അവിടെ ചെന്ന് നിൽക്കാവോ.ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് വന്നേക്കാം... ഞാൻ മനസ്സില്ല മനസ്സോടെ അവളെ നോക്കി മൂളിയിട്ടു ആടുകളുടെ പിറകെയെത്താൻ വേഗത്തിൽ നടന്നു.... വനത്തിലെത്തി ആടുകളെ മേയാൻ വിട്ടിട്ട് ഞാൻ പറക്കൂട്ടത്തിൽ ഉള്ള മരത്തിന്റെ തണലിൽ കിടന്നു...രാത്രിയിൽ താമസിച്ചു കിടന്നത് കൊണ്ട് നല്ല ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്നു..വെയിലിന്റെ ചൂട് തുടങ്ങിയിരുന്നെങ്കിലും ഇളം കാറ്റ് വീശിയിരുന്നു...ഞാൻ പതിയെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു... ഫോൺ ബെല്ലടിക്കുന്നത് കേട്ടാണ് ഞാനുണർന്നത്...നോക്കിയപ്പോൾ നിത്യയായിരുന്നു... ഹാലോ... ഞാൻ ഉറക്കച്ചടവോടെ ഫോണെടുത്ത്... നിത്യ:-ഏട്ടാ..ഞങ്ങൾ വരാണേ...അവിടെ വേറെ ആരും ഇല്ലല്ലോ അല്ലെ... ഞാൻ:-ഉണ്ട്..ഇവിടൊരു സമ്മേളനത്തിനുള്ള ആളുണ്ട്..ഞാൻ ഈർഷ്യയോടെ പറഞ്ഞു... നിത്യ:-അതല്ല ഏട്ടാ..വനത്തിൽ വിറകിന്‌ വന്നവർ ആരെങ്കിലും പോകാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ടോ എന്നാണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്... ഞാൻ:-അതേ..ഇവിടാരുമില്ല വേഗം വന്നിട്ട് എന്താണെന്ന് വച്ചാൽ പറഞ്ഞിട്ട് പോകുന്നുണ്ടോ... നിത്യ:-ശരിയേട്ട...ഞങ്ങൾ വേഗം വന്നേക്കാം...ഏട്ടൻ അരുവിയിലേയ്ക്ക് പൊയ്ക്കോ...ഞാൻ എണീറ്റ്‌ അരുവി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു...വെയിലിന്റെ ചൂട് എന്നത്തേക്കാളും കനത്തിരുന്നു... ഇനി എന്ത് കുരിശും കൊണ്ടാണോ വരുന്നത്...അന്നത്തെ