Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 15 [രാജർഷി]

തളർന്ന് കിടന്ന് കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു... മനുവേട്ടന്റെ എന്നിലേയ്ക്കുള്ള കയറ്റിറക്കത്തിന്റെ വേഗം കൂടിക്കൂടി വന്നു... ഇത് വരെ ഉണ്ടായിരുന്ന വേദന കുറഞ്ഞു വരുന്നത് പോലെയെനിയ്ക്ക് തോന്നി...മനുവേട്ടൻ എന്റെ മേലേയ്ക്ക് കിടന്ന് എന്റെ ചുണ്ടുകൾ വായിലാക്കി നുണഞ്ഞു കൊണ്ട് വേഗതയിൽ അടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു...എന്നിലേക്ക് പഴയ സുഖം തിരിച്ചു വന്നിരുന്നു...സുഖലഹരിയിൽ ഞാൻ മനുവേട്ടനെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു . ആഹ്...ഏട്ടാ....നല്ല സുഖം....എന്റെ പൊന്നേ....നിർത്തല്ലേ...വേഗം ചെയ്യ്...... .എനിയ്ക്ക് വരാറായെടി...അകത്ത് കളയട്ടെ......

ആ...ഏട്ടാ...എനിയ്ക്കും...എന്തോ പോലെ.... മനുവേട്ടൻ എന്റെ പൂവിലേയ്ക്ക് അരക്കെട്ട് ചേർത്ത് വച്ച് മുരണ്ടു....എന്റെ പൂവിനുള്ളിൽ ചൂട്‌ നിറയുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു....അടുത്ത നിമിഷത്തിൽ ഞാനും സുഖത്തിന്റെ ലോകത്തേയ്ക്ക് പറന്നുയർന്നു.... നിയിങ്ങനെ കിടന്ന് കരയാതെ പെണ്ണേ....ഇതൊക്കെ ഈ ലോകത്ത് നടക്കാത്ത കാര്യമൊന്നുമല്ല... ഏട്ടന് അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ..എനിക്കെന്തെങ്കികും സംഭവിച്ചാൽ പിന്നേ ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല...നോക്കിക്കോ.. നിന്നോട് ഞാൻ ചോദിച്ചതല്ലേ..അകത്ത് കളഞ്ഞോട്ടെയെന്നു... എന്നെ ആവശ്യമില്ലാത്ത ഒക്കെ ചെയ്തതും പോര എന്നിട്ട് ന്യായം പറയുന്നോ... നടക്കാനുള്ളത് നടന്നു..ഇനി അതൊന്നും പറഞ്ഞിരുന്നിട്ടു കാര്യമില്ല ഞാൻ മരുന്ന് വാങ്ങിത്തരാം പോരെ..നി എഴുന്നേറ്റ് റെഡിയാക് സന്ധ്യയാകാരായി നമുക്ക് പോകാൻ നോക്കാം...മനുവേട്ടന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഞാൻ ഏട്ടനെ തുറിച്ചു നോക്കിക്കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റ് ഡ്രസ് നേരെയാക്കി... ആ...നടന്നപ്പോൾ കാലുകൾ കൂടുന്നിടം കീറിപ്പോളിയുന്ന പോലുള്ള വേദനയുണ്ടായി...ഞാൻ ഏട്ടനെ ക്രുദ്ധയായി നോക്കി...എന്റെ നോട്ടം നേരിടാൻ ആകാതെ ഏട്ടൻ മുഖം തിരിഞ്ഞു നിന്നു... മനുക്കുട്ടാ....കൂയ്... കൂ യ് മനുവേട്ടനും തിരിച്ചു കൂവി... ചെറിയച്ചനും വേറെ രണ്ടാളുകളും കൂടെ ഞങ്ങൾക്കരികിലേയ്ക്ക് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ചെറിയച്ചൻ :- എത്ര നേരമായേട ഉവ്വെ നിങ്ങൾ പൊന്നിട്ടു ഇനി ഓവറായി വല്ലിടത്തും വീണ് പോയെന്ന് പേടിച്ചു വന്നതാ...എന്തായി ഇലവെട്ടു കഴിഞ്ഞോ... മനു:-ഒരുവിധം ആയിട്ടുണ്ടന്ന്