Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 15 [രാജർഷി]

മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്നു...അച്ചനോട് പോലും പലപ്പോഴും ഞാൻ അകൽച്ച പാലിച്ചിരുന്നു...വീട്ടിൽ അച്ഛനും ഞാനും തനിച്ചാകുന്ന അവസരത്തിൽ ഞാൻ വീടിന് വെളിയിൽ ഇറങ്ങി നിൽക്കും അമ്മ വന്നിട്ടെ ഞാൻ അകത്ത് കയറുമായിരുന്നുള്ളൂ...അമ്മയും അച്ഛനും ഒത്തിരി വിഷമിക്കുന്ന കാണുമ്പോൾ പഴയത് പോലെയാകാൻ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും എനിയ്ക്ക് അതിന് സാധിച്ചിരുന്നില്ല... എന്റെ അവസ്തകൾ എല്ലാം മനസ്സിലാക്കി...ഇനിയും വൈകിയാൽ കൂട്ടുകാരിയുടെ ഭാവിജീവിതം അവതാളത്തിലാകുമെന്നു മനസ്സിലാക്കി സുമി നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങളുടെ അവസാന പടിയായിരുന്നു ഏട്ടനുമായുള്ള ബന്ധപ്പെടൽ...ഇത് വരെ എനിയ്ക്കുണ്ടായിരുന്ന തെറ്റിദ്ധാരണകൾ എല്ലാം എന്നിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു...ഭാവിയിൽ എനിയ്ക്കും എല്ലാവരെയും പോലെ നല്ലൊരു ജീവിതം നയിക്കാൻ കഴിയുമെന്നുള്ള വലിയൊരു ആത്മവിശ്വാസം ആണ്..എട്ടനുമായുള്ള ബന്ധപ്പെടലിലൂടെ എനിയ്ക്ക് ലഭിച്ചത്... ഞങ്ങളതിന് കണ്ടെത്തിയ മാർഗ്ഗം ശരിയാണോ തെറ്റാണോയെന്നൊന്നും ഇപ്പോഴും എനിയ്ക്കറിയില്ല...ഏട്ടനെ ഞങ്ങൾ വിഷ്‌മിപ്പിച്ചിട്ടുങ്ങങ്കിൽ ക്ഷമിക്കണമെന്നെ എനിയ്ക്കിപ്പോൾ പറയാൻ സാധിക്കൂ... സാരമില്ല മോളെ എനിയ്ക്കൊരു വിഷമാവുമില്ല..മറിച്ച് നല്ലൊരു കാര്യത്തിന് എനിയ്ക്കും അറിയതെയാണ്ങ്കിലും നിങ്ങളുടെ കൂടെ നിൽക്കാൻ സാധിച്ചതിൽ അതിയായ സന്തോഷമുണ്ട്... കഴിഞ്ഞു പോയതെല്ലാം..ഒരു സ്വപ്നമായി കണ്ട് ഇനിയുള്ള ജീവിതം നല്ല രീതിയിൽ മുന്നോട്ട് കൊണ്ട് പോകാൻ നോക്കു..ഇനി മുതൽ എന്തിനും നിത്യയ്ക്ക് ഏട്ടന്റെ സപ്പോർട്ട് ഉണ്ടാകും...അവളെന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു മൂർദ്ധവിൽ ചുംബിച്ചിട്ട് അകന്ന് മാറി... ഏട്ടാ..ഞാൻ പൊയ്ക്കോട്ടെ...സുമി കാണാഞ്ഞിട്ട് വിഷ്‌മിക്കുന്നുണ്ടാകും...എന്നിലെ മാറ്റം അറിയുമ്പോൾ അവൾക്ക് ഒത്തിരി സന്തോഷമാകും...പാവം അവൾ എന്നെ തിരിച്ചു കൊണ്ട് വരാൻ ഒത്തിരി കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്...അവളെപ്പോലൊരു കൂട്ടുകാരിയെ കിട്ടിയതാണ് എനിയ്ക്ന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യം...സുമിയും ഏട്ടനും അറിയാത്ത ഒരു കാര്യവും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇനിയുണ്ടാകില്ല....ഞാൻ വീട്ടിൽ എത്തിയിട്ട് ഏട്ടനെ വിളിച്ചോളാം.... ശരി മോളെ...സന്തോഷമായി പൊയ്ക്കോളൂ...ഇനിയുള്ള നിന്റെ ജീവിതത്തിൽ എല്ലാം നല്ലതേ വരൂ... അവൾ എന്റെ നേരെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പുറത്തേയ്ക്ക് നടന്നു..... അവർ പോയി കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ആടുകളെയും കൂട്ടി വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോയി... (തുടരും)