Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 2 [രാജർഷി]

പാഴാക്കാതെ നേരെ ഇങ്ങോട്ട് പൊന്നു.പിന്നെ ..ഇവിടെ വരുമ്പോൾ ഞാൻ സംസാരിക്കറില്ലെങ്കിലും ചേട്ടയെ ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ട് .ചേട്ടയ്ക്കാനു ഒരു മൈന്റും ഇല്ലാത്ത. ആ നമ്മളൊക്കെ അഞ്ജുവിനെപ്പോലെ സുന്ദരി അല്ലാത്തൊണ്ടയിരിക്കാം

ഞാൻ:- അയ്യോ... ഞാൻ അങ്ങനെയൊന്നും കരുതിയിട്ടില്ല.ദിയയോടല്ലാതെ അഞ്ജുവിനോട് മാത്രേ ഞാൻ പെണ്കുട്ടികളോടെന്നു പറയാൻ സംസാരിക്കാറുള്ളൂ അതും അവൾ ഇങ്ങോട്ട് ഇടിച്ചു കയറുന്ന ടൈപ്പ് ആയോൻഡ്.പടിപ്പില്ലാത്ത കൊണ്ട് പെണ്കുട്ടികളുടെ പിറകെ നടന്നിട്ട് കാര്യമില്ലെന്ന് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് ആ പണിയ്ക്കും പോയിട്ടില്ല. കാർത്തു:- ശരി അതൊക്കെ പോട്ടെ .ഇപ്പോൾ ഞാൻ മിണ്ടിയല്ലോ .ഇനി എന്നോടും കൂട്ടായിക്കൂടെ... ഞാൻ :-ഓ. അതിനെന്താ കുഴപ്പം .നിയും അഞ്ജുവും എനിയ്ക്ക് ദിയയെപ്പോലെ തന്നെയാണ്.നി സംസാരിച്ചില്ലെങ്കിലും. കാർത്തു:- അങ്ങനെയാണെന്ന് എനിയ്ക്ക് തോന്നുന്നില്ല.ഇതിൽ ഒരാൾ ചേട്ടയ്ക്ക് സ്‌പെഷ്യൽ അല്ലെ . ഞാൻ:-അതെന്താ അങ്ങനെ ചോദിച്ച .അതാരാ സ്‌പെഷ്യൽ .ദിയയായിരിക്കും അവൾ എന്റെ ഒരേയൊരു പെങ്ങൾ അല്ലെ. കാർത്തു:- ഞാൻ ചുമ്മ പറഞ്ഞതാ.അതൊക്കെ പോട്ടെ വല്ലതും കഴിച്ച .. മരുന്ന് കഴിച്ച.. ഞാൻ:- ചായ കുടിച്ചു..മരുന്നും കഴിച്ചു .കഴിക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല .ഒട്ടും വിശപ്പില്ല.അതൊക്കെ പോട്ടെ എന്താ എന്നോട് സംസാരിക്കാനുള്ളത്... കാർത്തു:- അതൊക്കെ പറയാം സമായമുണ്ടല്ലോ വൈകിട്ട് രാധമ്മ വന്നിട്ടെ ഞാൻ പോകുന്നുള്ളൂ.ആദ്യം ചേട്ട കഞ്ഞി കുടിക്കു അത് കഴിഞ്ഞു പറയാം. ഞാൻ:-ഇപ്പോൾ ഒട്ടും വിശപ്പില്ലാഞ്ഞിട്ട ഞാൻ വൈകിട്ട് കഴിച്ചോളാം.കാര്യം പറഞ്ഞിട്ട് പോകാൻ നോക്ക് .എനിയ്ക്ക് കൂട്ടിരിക്കാൻ ഞാൻ മാറരോഗിയൊന്നുമല്ല.അതുമല്ല ആരെങ്കിലും വന്ന് കണ്ടാൽ ഇനി അത് മതി ഇല്ലാത്തത് പറഞ്ഞുണ്ടാക്കാൻ... കാർത്തു:- ചേട്ടായി എന്തിനാ ഇത്രയൊക്കെ ചിന്ദിച്ചു കൂട്ടുന്ന .ഞാൻ എന്തായാലും വൈകിട്ട് പോകുന്നുള്ളൂ വരുന്നവർ എന്താ വച്ചാ പറഞ്ഞുണ്ടാക്കട്ടെ എനിയ്ക്കില്ലാത്ത