Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 2 [രാജർഷി]

നോക്കി .ഞാൻ അവളെ ഇത് പോലുള്ള ഭാവത്തിൽ ആദ്യമായി കാണുകയാണ്.ഞാൻ അവളുടെ നോട്ടം നേരിടാൻ ആകാതെ തല കുമ്പിട്ടു നിന്നു. വേഗം കണ്ണുകൾ തുടച്ച് അവൾ അവിടെ നിന്ന് ഓടിപ്പോയി . ഇനി എന്താകുമെന്നറിയതെ ചിന്താഭാരത്തോടെ ഞാൻ പാറയിലോട്ടു കിടന്നു.വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞാൽ ഉള്ള അവസ്‌ഥ ഓർത്തപ്പോൾ ഉള്ളം നടുങ്ങി.ആലോചിച്ചു കിടന്ന് മയങ്ങിപ്പോയി .വൈകിട്ട് ഉണർന്നപ്പോൾ നല്ല ക്ഷീണം തോന്നി .ഉച്ചയ്ക്ക് കഴിക്കാൻ കൊണ്ടുവന്ന ഭക്ഷണം കഴിച്ചിരുന്നില്ല .പിന്നെ എന്റെയും ആദ്യത്തെ സമാഗമം ആയത് കൊണ്ട് നല്ല ശരീരവേദന ഉണ്ടായിരുന്നു .

വീട്ടിലോട്ട് പോകാൻ മടി തോന്നി.എന്താകുമെന്നറിയില്ല .പഠനത്തിൽ മോശം ആണെന്നല്ലാതെ നാട്ടിലോ വീട്ടിലോ മോശക്കാരൻ എന്നൊരു പേര് ഇന്ന് വരെ കേൾച്ചിട്ടില്ല.ഇന്നത്തെ സംഭവം അഞ്ജു പറഞ്ഞു വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞാലുള്ള അവസ്‌ഥ ആലോചിക്കുന്തോറും വീട്ടിൽ പോകാൻ തോന്നുന്നില്ല.ചിന്തകൾ കാട് കയറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. സമയം സന്ധ്യയാകുന്നു .വീട്ടിൽ പോകേണ്ട സമയം പണ്ടേ കഴിഞ്ഞു. ആടുകൾ എല്ലാം പാറയ്ക്ക് ചുറ്റും മക്കരച്ചു കൊണ്ട് കിടക്കുന്നുണ്ട് . ഞാൻ ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി.കുറെ മിസ്ഡ് കാൾ വന്നിട്ടുണ്ട്.കൂടെ ഒരു മെസ്സേജുമുണ്ട്.കാൾ നോക്കിയപ്പോൾ അനിയത്തിയാണ് .14 കാൾ വന്നിട്ടുണ്ട്.മെസ്സേജ് നോക്കി അഞ്ജു:- എന്താ ചേട്ടായി ദിയ വിളിച്ചിട്ട് ഫോണ് എടുക്കാത്ത .എന്താ സമയം ക,ഴിഞ്ഞും വരാത്ത.ഇവിടെ എല്ലാവരും പേടിച്ചിരിക്ക .അപ്പോളത്തെ സാഹചര്യത്തിൽ എനിയ്ക്ക് അങ്ങനെ പെരുമാറൻ കഴിഞ്ഞുള്ളു. ഞാൻ ആരോടും ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.സമയം പോലെ എനിയ്ക്ക് ചേട്ടയോട് തനിച്ചോന്നു സംസാരിക്കണം.എനിയ്ക്ക് ചേട്ടയോട് ഇഷ്ടക്കുറവൊന്നുമില്ല.ഇപ്പോൾ വേഗം വീട്ടിലോട്ട് വായോ . മെസ്സേജ് വായിച്ചപ്പോൾ ഒരു മഞ്ഞുമല തലയിൽ വീണത്‌ പോലെ ഇത് വരെ ഉണ്ടായിരുന്ന ടെൻഷനും പേടിയുമെല്ലാം എവിടെയോ പൊയ്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.പകരം സന്തോഷം നിറയുകയും ചെയ്ത്. ദേഷ്യപ്പെട്ടു പോയ എന്റെ പെണ്ണിന് എന്നോട് ദേഷ്യമില്ലെന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇത്‌ വരെ അഗ്നിഗോളമായിരുന്ന മനസ്സിലൊരു മഞ്ഞുമഴ പെയ്ത പോലെയായി. ഞാൻ അവൾക്ക് തിരിച്ചൊരു മെസ്സേജ് അയച്ചു .സോറി മോളെ എല്ലാത്തിനും .ഇനി ഒരിക്കലും ഞാൻ ഒരു ശല്യത്തിനും വരില്ല. അപ്പോൾ തന്നെ മെസ്സേജ് റീഡയി. അഞ്ജു:- അതൊക്കെ പിന്നെ സംസാരിക്കാം.ചേട്ടായി വേഗം വീട്ടിലോട്ട് വായോ.വീട്ടിലോട്ടൊന്ന് വിളിയ്ക് ല്ലാരും ചേട്ടയെ അന്യോഷിച് വനത്തിലോട്ട് വരാൻ