Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 6 [രാജർഷി]
ദിയയും....
ഞാൻ മുൻപിലും അവർ പിറകിലുമായി അരുവി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു..
ലച്ചു:-ഇതെവിടട ചെക്കാ..നടന്ന് നടുവൊടിയാറായി..ദിയയുടെ അനുഭവം വച്ച് തിരിച്ചു നടന്ന് പോകുമ്പോളുള്ള അവസ്ഥ ഓർക്കുമ്പോൾ ആണ്...ഞാൻ
ഞാൻ:-ദാ.. എത്തിടി..ചേച്ചിപ്പെണ്ണേ ..തിരിച്ചു നടക്കാൻ വയ്യെങ്കിൽ ഞാൻ എടുത്തോളം പോരേ..
ലച്ചു:-അയ്യട...നല്ല ശേലാരിക്കും നാട്ടുകാരുടെ മുൻപിൽ കൂടെ എടുത്ത് പിടിച്ചു നടക്കാൻ.അവരൊക്കെ ചോദിക്കുമ്പോൾ അന്തസ്സായി പറയാലോ
അമ്മാവന്റെ മോളുടെ സീൽ പൊട്ടിച്ചിട്ടുള്ള വരവാണെന്നു .കേൾക്കേണ്ട താമസം നാട്ടുകരെല്ലാം കൂടെ സ്വീകരണമൊരുക്കി ധീരതയ്ക്കുള്ള അവാർഡും തരും.ആഹാ..എന്ത് രസരിക്കും...
അപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങൾ അരുവിയുടെ അരികിൽ എത്തിയിരുന്നു.ഞാൻ അവരെയും കൊണ്ട് അകത്ത് കയറി
ലച്ചു:-വൗ...സൂപ്പർ..ഇത്രയും നല്ല സ്ഥലം ഉണ്ടായിരുന്നോ..തിരിച്ചു പോയിരുന്നെങ്കിൽ തീരാനഷ്ടമായേനല്ലോ ചെക്കാ..ഇതെന്നും ഓർമയിൽ നിൽക്കുന്ന ദിവസമായിരിക്കും തീർച്ച...
ദിയ :-ഇത്ര നാൾ വനത്തിൽ വന്നിട്ടും എനിക്കിത് വരെ ഇവിടെ ഇങ്ങനൊരു അടിപൊളി അരുവിയുള്ളത് അറിയില്ലായിരുന്നു ചേച്ചി...എന്തായാലും ചേച്ചിയുടെ ഫാന്റസിയ്ക്ക് എന്ത് കൊണ്ടും ചേർന്ന സ്ഥലം...പിന്നീടൊരു ദിവസം ഒന്ന് കൂടെ വരേണ്ടി വരും ...ദിയ ഞങ്ങളെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു...
ലച്ചു:- നിങ്ങൾക്ക് എപ്പോൾ വേണേലും ആകാലോ ..സമയം പോകുന്നു പെണ്ണേ നി പുറത്ത് പോയി നിൽക്ക് ആരേലും വരുകയാണെങ്കിൽ സിഗ്നൽ താ....
ദിയ:-എന്താ ശുഷ്കാന്തി തിരിച്ചു പോകുമ്പോളും ഇതേ ആവേശം കണ്ടാൽ മതിയെ....അതും പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ദിയ പുറത്തോട്ട് പോയി.
ലച്ചു കയ്യിലുള്ള കുപ്പിവെള്ളവും കവറും സൈഡിലുള്ള കല്ലിൽ വച്ച് അരുവിയിൽ ഇറങ്ങി കയ്യും മുഖവും കഴുകി ചുരിദാറിന്റെ ഷാൾ വച്ച് മുഖം തുടച്ച് എന്റെ അരികിലേക്ക് വന്ന് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു എന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖമമർത്തി നിന്നു.
ലച്ചുവിന്റെ
💬 Comments
View all comments