Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 6 [രാജർഷി]

ഉപമയും. ചേച്ചി ലച്ചുവായി. ദാ ഇപ്പോൾ മോളായി. ഇനി എന്തൊക്കെ കേൾക്കേണ്ടി വരോ... ആ...നടക്കട്ടെ..ഇന്നെന്തായാലും മോൻ പെങ്ങളെ നോക്കി വെള്ളമിറക്കിയിട്ടു കാര്യമില്ല.എന്നെക്കൂടെ പിഴപ്പിച്ചിട്ട് മതി ഇനി വേറെ എന്തും..ലച്ചുവിന്റെ സംസാരം കേട്ട് ഞാനും ദിയയും ചിരിയടക്കാൻ പാടുപെട്ടു.. ഞാൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചെഴുന്നേറ്റു കൈ കഴുകി വന്നു. ലച്ചു:-ടാ.. എപ്പോൾ പോകുന്ന ഞാൻ:-ഞാൻ ഇറങ്ങാന് നിങ്ങൾ കുറച്ചു കഴിയുമ്പോൾ വന്നേരെ... ഞാൻ ആടുകളെയും കൊണ്ട്‌ വനത്തിലേയ്ക്ക് പോയി.കുറച്ച് ദിവസം കൂട്ടിൽ തന്നെ ആയതിനാൽ അടുകളെല്ലാം നല്ല ഉത്സാഹത്തിൽ ആയിരുന്നു. വനത്തിൽ എത്തി ആടുകളെ മേയാൻ വിട്ടിട്ട് ഞാനൊരു മരത്തണലിൽ ഇരുന്നു.മഴ മാറി നല്ല വെയിലായതിനാൽ എനിയ്ക്ക് നല്ല ചൂടും ദാഹവും തോന്നി.കുറച്ച് ഉള്ളിലേയ്ക്ക് പോയാൽ നല്ലൊരു കാട്ടരുവിയുണ്ട്‌ നല്ല ശുദ്ധമായ വെള്ളമാണ്.നല്ല ദാഹം തോന്നിയപ്പോൾ ഞാനെഴുന്നേറ്റു കാട്ടരുവി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. വള്ളിപ്പടർപ്പുകളും പലവിധത്തിലുള്ള കാട്ട് ചെടികളുമെല്ലാം ചുറ്റിപ്പടർന്നു ഗുഹ പോലെയാണ് അതിനുള്ളിൽ ആണ് അരുവിയൊഴുകുന്നത് ഉള്ളിൽ കടന്നാൽ ഏത് ചൂട്കാലത്തും ac യുള്ള റൂമിൽ കയറിയ ഫീൽ ആയിരിക്കും വെള്ളത്തിന് നല്ല തണുപ്പാണ്. അരുവിക്ക് അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ സാധാരണ കയറുന്ന വിടവിന്റെ ഭാഗത്തായി രണ്ട് വിറക് കെട്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ടു വള്ളിപ്പടർപ്പിനുള്ളിൽ അരുവിയിൽ ആരോ ഉണ്ടെന്ന് മനസ്സിലായി. ഇവിടുള്ളവർ ഭൂരിഭാഗവും കാട്ടിൽ നിന്ന് വിറക് ശേഖരിക്കാറുണ്ട് .ഗ്യാസ് ഉപയോഗിച്ച് പാചകം ചെയ്യുന്ന വീടുകൾ ചുരുക്കമായുള്ളൂ. ഞാൻ വിടവിലൂടെ പതിയെ അരുവിയിലേയ്ക്ക് നീങ്ങി.അകത്ത് കടന്നപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച്ച ഒരേ നിമിഷം അപ്രതീക്ഷിതവും ആശ്ചര്യവും ഉളവാക്കുന്നതായിരുന്നു. ഞാൻ വേഗം പുറത്തൊട്ടിറങ്ങി കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ കണ്ട കാഴ്ച്ചയുടെ അമ്പരപ്പിൽ നിന്ന് പോയി. ആദ്യത്തെ ഷോക്കിൽ നിന്ന് മോചിതനായപ്പോൾ ഞാൻ വേഗം ഫോൺ എടുത്ത് ലച്ചുവിന് മെസ്സേജ് അയച്ചു. ലച്ചു ഇപ്പോൾ വരേണ്ട ഇവിടെ വനത്തിൽ കുറച്ചു ചേച്ചിമാർ വിറകേടുക്കാൻ വന്നിട്ടുണ്ട് അവർ പോയ്ക്കഴിയുമ്പോൾ ഞാൻ മെസ്സേജ് അയക്കുമ്പോൾ വന്നാൽ മതി. ഞാൻ മെസ്സേജ് ക്ലോസ് ചെയ്തിട്ട് ക്യാമറ ഓണാക്കി സൂം ചെയ്ത് അകത്തോട്ട് കയറാതെ വള്ളിപ്പടർപ്പിനുള്ളിലേ വിടവിലൂടെ അകത്തുള്ള കാഴ്ച്ചകൾ റെക്കോഡ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.

അകത്ത് അരുവിയുടെ സൈഡിലായി മെത്ത പോലെയുള്ള കരിയിലക്കൂട്ടത്തിൽ ഇരുന്ന് കൊണ്ട് സുമിയും