Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 6 [രാജർഷി]

വരെയില്ലാത്തോരു പ്രത്യേക ഭംഗി ദിയക്കിപ്പോൾ ഉണ്ടെന്ന് തോന്നി. ലച്ചു:എന്താടാ..അവളെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന..ഇന്നലത്തെ കൊണ്ട് കൊതി മാറിയില്ലേ ചെക്കാ... ഞാൻ:പിന്നെ..ആദ്യമായി കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണം ഒരു തവണ കഴിച്ചാൽ കൊതി മാറുമോ..അതും സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഉണ്ടാക്കിയത്. അതിന് ടേസ്റ്റ് കൂടും മോളെ.........ദിയയെ നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞ മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.

ലച്ചു:ഹൊ എന്താ പുരോഗമനം നോക്കിക്കേ ചെക്കന് ഇത്ര നാളും മിണ്ടാപ്പൂച്ചയെപ്പോലെ ഇരുനവനാണ് ഇപ്പോൾ ഒരു ബെല്ലും ബ്രെക്കുമില്ലെന്നായി.അനിയത്തിയെ പിഴപ്പിച്ചതും പോര അതിന് ലോകത്തില്ലാത്ത ഉപമയും. ചേച്ചി ലച്ചുവായി. ദാ ഇപ്പോൾ മോളായി. ഇനി എന്തൊക്കെ കേൾക്കേണ്ടി വരോ... ആ...നടക്കട്ടെ..ഇന്നെന്തായാലും മോൻ പെങ്ങളെ നോക്കി വെള്ളമിറക്കിയിട്ടു കാര്യമില്ല.എന്നെക്കൂടെ പിഴപ്പിച്ചിട്ട് മതി ഇനി വേറെ എന്തും..ലച്ചുവിന്റെ സംസാരം കേട്ട് ഞാനും ദിയയും ചിരിയടക്കാൻ പാടുപെട്ടു.. ഞാൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചെഴുന്നേറ്റു കൈ കഴുകി വന്നു. ലച്ചു:-ടാ.. എപ്പോൾ പോകുന്ന ഞാൻ:-ഞാൻ ഇറങ്ങാന് നിങ്ങൾ കുറച്ചു കഴിയുമ്പോൾ വന്നേരെ... ഞാൻ ആടുകളെയും കൊണ്ട്‌ വനത്തിലേയ്ക്ക് പോയി.കുറച്ച് ദിവസം കൂട്ടിൽ തന്നെ ആയതിനാൽ അടുകളെല്ലാം നല്ല ഉത്സാഹത്തിൽ ആയിരുന്നു. വനത്തിൽ എത്തി ആടുകളെ മേയാൻ വിട്ടിട്ട് ഞാനൊരു മരത്തണലിൽ ഇരുന്നു.മഴ മാറി നല്ല വെയിലായതിനാൽ എനിയ്ക്ക് നല്ല ചൂടും ദാഹവും തോന്നി.കുറച്ച് ഉള്ളിലേയ്ക്ക് പോയാൽ നല്ലൊരു കാട്ടരുവിയുണ്ട്‌ നല്ല ശുദ്ധമായ വെള്ളമാണ്.നല്ല ദാഹം തോന്നിയപ്പോൾ ഞാനെഴുന്നേറ്റു കാട്ടരുവി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. വള്ളിപ്പടർപ്പുകളും പലവിധത്തിലുള്ള കാട്ട് ചെടികളുമെല്ലാം ചുറ്റിപ്പടർന്നു ഗുഹ പോലെയാണ് അതിനുള്ളിൽ ആണ് അരുവിയൊഴുകുന്നത് ഉള്ളിൽ കടന്നാൽ ഏത് ചൂട്കാലത്തും ac യുള്ള റൂമിൽ കയറിയ ഫീൽ ആയിരിക്കും വെള്ളത്തിന് നല്ല തണുപ്പാണ്. അരുവിക്ക് അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ സാധാരണ