Chapter Title : അന്ന ജോൺ 1 [മരിയ]

സുഖം കൊണ്ടുള്ള കരച്ചിൽ ആയിരുന്നില്ല. അവൾ ശരിക്കും കരയുകയായിരുന്നു. ഞാൻ പിടഞ്ഞെണീറ്റു. മുറി മേലെയായത് നന്നായി. ഇല്ലേൽ അമ്മച്ചി ഓടി വന്നേനെ.

അവൾ അപ്പോഴേക്കും പൂറും പൊത്തിപ്പിടിച്ചു ചെരിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്നു.

"നോക്കട്ടെ? എന്നാ പറ്റി? മുറിഞ്ഞോ?"

മുറിയാൻ പാകത്തിന് കേറിയില്ലായിരുന്നു. ഓട്ട ചെറുതായത് കൊണ്ടാകും. നക്കി വരുത്തിയതിന്റെ ബലത്തിൽ അങ്ങ് കേറ്റാൻ നോക്കിയതാണ്. നടന്നില്ല.

അവൾ തൊടാൻ സമ്മതിക്കുന്നില്ല. ഞാൻ രണ്ടും കല്പിച്ച് ബലം പ്രയോഗിച്ച് അവളെ നേരെ കിടത്തി കാലുകൾ അകത്തി.

"ചാച്ചനൊന്ന് നോക്കട്ടെ... ഒന്നും ചെയ്യൂല.."

നോക്കിയപ്പോൾ പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല. പേടി മാത്രമാണ് പ്രശ്നം.

"താൻ ഇത് വരെ വിരലിട്ടിട്ടില്ലേ?"

"ഇല്ല "

അവളെന്തോ മഹാ കുറ്റം ചെയ്‍തത് പോലെ തലകുനിച്ചു.

"അതൊക്കെ നമ്മക്ക് പഠിക്കാം.. ഞാനില്ലേ..."

അവളൊന്നും മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുകയാണ്.

"നീയെന്നാത്തിനാ വിഷമിക്കുന്നെ? നിനക്ക്‌ വേദനയാണെങ്കിൽ നമ്മൾ കേറ്റില്ല കൊച്ചേ."

"അതല്ല... ചാച്ചന് ബുദ്ധിമുട്ടായില്ലേ.?"

അവൾ മടിയോടെ പറഞ്ഞു.

"എനിക്കെന്നാ ബുദ്ധിമുട്ടാടി പെണ്ണേ? എനിക്ക് നീയൊന്ന് കൂടെ കിടന്നാ മാത്രം മതി എന്നേയുള്ളു."

ഞാനവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. പിന്നല്ലാതെ... ഒരു ഇത്തിരികൊച്ചിനെ കെട്ടികൊണ്ട് വന്നതും പോരാണ്ട് അവള് കാമസൂത്രം മൊത്തം പഠിച്ചിരിക്കണം എന്ന് പറയാൻ പറ്റുവോ?

"സാരമില്ലെടാ... നാളെ നോക്കാം."

ഞാനവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു.

"ഒന്നൂടെ നോക്കി നോക്കിയാലോ?"

അവളെന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ഞാൻ disappointed ആയോ എന്ന പേടിയാണ്. എനിക്കങ്ങനെ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു. ഒന്ന് രണ്ട് ദിവസം കൊണ്ട് പൂറിനെ ഒന്ന് മെരുക്കിയെടുത്തു കയറ്റിയാൽ മതി എന്നെയുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.

എനിക്കപ്പോൾ എന്തു പറയണം എന്ന് confusion തോന്നി. ഞാനിപ്പോൾ തലയാട്ടി കാണിച്ചാൽ അവളോർക്കും അവൾടെ വേദനക്ക് ഇവിടെ സ്ഥാനം ഒന്നുമില്ലേ എന്ന്... ഞാനത്രക്കും മനസാക്ഷി ഇല്ലാത്തവൻ ആണോ... നഹീ..

ഇനീപ്പോ വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അവൾക്ക് തോന്നും താല്പര്യം പോയിട്ടാണെന്ന്. ഞാനൊരു താല്പര്യം ഇല്ലാത്തവൻ ആണോ?? അതും നഹീ..

ഞാനെന്ത് പറയും എന്നറിയാതെ അവളുടെ മുഖത്ത് നോക്കിയിരുന്നു.