Chapter Title : അന്ന് പെയ്ത മഴയിൽ 1 [ അഞ്ജന ബിജോയ് ]

വർഷ അവനെ നോക്കി കണ്ണുമിഴിച്ചു.

“കണ്ട വഴിപോക്കർക്ക് കേറി നിറങ്ങാനുള്ള സത്രമല്ലിത് .” ആദിത് ചൂടായി.

“സാറിന് മലയാളം അറിയാമായിട്ടാണോ എനിക്കറിയാത്ത ഭാഷ പറഞ്ഞ് എന്നെ പേടിപ്പിക്കാൻ നോക്കുന്നത് ?” ധൈര്യം സംഭരിച്ച് വർഷ ചോദിച്ചു.

അവളുടെ സംസാരം കേട്ട് ആദിത് അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു .ആദ്യമായിട്ടാണ് തനിക്കൊരു പരിചയവും ഇല്ലാത്ത ഒരു പെണ്ണ് തന്നോട് തറുതല സംസാരിക്കുന്നത്. അവരുടെ സംസാരം കേട്ട് മുകളിൽ നിന്നും സതി ഇറങ്ങിവന്നു.

“മോൻ എപ്പോ വന്നു ?”സതി ചോദിച്ചു.

“ആരാ സതിയാന്റി ഇത്?” ആദിത് വർഷയെ അവജ്ഞയോടെ നോക്കി സതിയോട് ചോദിച്ചു.

“ഞാൻ പറയാം.മോൻ വാ.കുറച്ച് സംസാരിക്കാനുണ്ട്.മോൾ അവിടിരുന്ന് കഴിക്ക് ” സതി അവനെ വിളിച്ച് അകത്തെ റൂമിലേക്ക് പോവാൻ തുടങ്ങി.

“ഞാൻ പോവാ അമ്മെ.ഉണ്ടോണ്ടിരുന്ന ചോറിനു മുൻപിൽ നിന്നാ ഇദ്ദേഹം എന്നെ അപമാനിച്ച് വിടുന്നത്.” വർഷ ടേബിളിൽ ഇരുന്ന പ്ലേറ്റ് എടുത്ത് അടുക്കളയിലേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങി.

“മോൾ അവിടെ നിന്നെ.ഞാൻ അല്ലെ കുട്ടിയെ ഇവിടെ വിളിച്ചിരുത്തിയത്.മോനോട് ഞാൻ സംസാരിക്കട്ടെ.അന്നം കളയരുത്.അത് കഴിച്ചിട്ട് വാ.” സതി അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു.

“ഞാൻ ഈ ഭക്ഷണം കളയാനോ നല്ല കഥ!. ഈ സാറൊക്കെ സമ്പത്തിന്റെ മടിത്തട്ടിൽ ജനിച്ചുവളർന്നവർ ആണ്. ഉണ്ണാനും ഉടുക്കാനും ഇഷ്ടംപോലെ ഉള്ളവർക്ക് ഞങ്ങളെ പോലെ കിട്ടുന്ന കാശ് ഒരുനേരത്തെ ആഹാരത്തിനു പോലും തികയാതെ വരുന്നവരുടെ ഗതികേടും നിസ്സഹായാവസ്ഥയും മനസ്സിലാകില്ല അമ്മെ.ഞാൻ ഈ മേശയിൽ ഇരുന്നു കഴിച്ചതല്ലേ സാറിന് ഇഷ്ടപ്പെടാഞ്ഞത്. ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് പോവാ.അവിടിരുന്ന് കഴിച്ചോളാം.” വർഷ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.

“ഇതേതാ ഈ സാധനം?” ആദിത് സതിയോട് ചോദിച്ചു.

“പാവമാ മോനെ.ഓരോ സാധനങ്ങൾ വിൽക്കാൻ ഇടയ്ക്കിടെ വരും.വേണ്ട എന്നുണ്ടെങ്കിലും ഞാൻ ഓരോന്ന് മേടിക്കും.ഇതുപോലെ കഴിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും കൊടുക്കും.അനാഥകുട്ടിയാ.വലിയ കഷ്ടപ്പാടാ.ഇവിടെ എന്തെങ്കിലും ജോലി തരുവോ എന്ന് ചോദിച്ചു.മോനോട് ചോദിക്കട്ടെ എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു.” സതി പ്രതീക്ഷയോടെ അവനെ നോക്കി.

“മറ്റൊരു സാഹചര്യത്തിലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ചിലപ്പൊ സമ്മതം മൂളിയേനേം .പക്ഷെ ഇപ്പൊ..അമേരിക്കയിലെ കമ്പനിയും അവിടുത്തെ ജോലിയും തിരക്കുകളും മാറ്റി വെച്ച് ഞാൻ എന്തിനാ ഇവിടെ വന്ന് നിൽക്കുന്നതെന്ന് സതിയാന്റിക്ക് അറിയാമല്ലോ.”ആദിത് സതിയോട് പറഞ്ഞു.