Chapter Title : അന്ന് രാവില്‍ [Master]

തന്നെ ഒരു പിഴയായി അപ്പച്ചന്‍ വിധി എഴുതുമോ എന്നും അവള്‍ ഭയപ്പെട്ടു. കാരണം വീട് നോക്കുന്നത് അയാളാണ്. തന്റെ ഏത് ആഗ്രഹവും സാധിച്ചു തരുന്നത് താലി ചാര്‍ത്തിയ ഭര്‍ത്താവല്ല, മറിച്ച് അമ്മായിയപ്പന്‍ ആണ്.

അവള്‍ വീണ്ടും കൂര്‍ക്കം വലിക്കുന്ന ബിജുവിനെ നോക്കി. ഇനി അയാള്‍ ഉണരണമെങ്കില്‍ രാവിലെ എട്ടുമണി ആകണം. അത്രമാത്രം വലിച്ചുകേറ്റിയിട്ടാണ് വരവ്; എന്നും ഇതുതന്നെ. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ തുടക്കനാളുകളില്‍ ചില കോപ്രായങ്ങള്‍ കാണിച്ചത് ഒഴിച്ചാല്‍, പിന്നെ രതിസുഖം എന്തെന്നറിയാതെയായിരുന്നു അവള്‍ നാളുകള്‍ തള്ളി നീക്കിയിരുന്നത്. അതിനൊരു പരിഹാരം സ്വയംഭോഗം മാത്രമായിരുന്നു. പകലും രാത്രിയും അവള്‍ തോന്നുമ്പോള്‍ ഒക്കെ സ്വയംഭോഗം ചെയ്തു. പക്ഷെ അവള്‍ക്കത് തികഞ്ഞിരുന്നില്ല. അന്നുരാത്രിയും അവള്‍ വിരലോ കാരറ്റോ കേറ്റി സുഖിക്കേണ്ടതായിരുന്നു; പക്ഷെ പകലത്തെ സംഭവത്തിനൊരു തീരുമാനം ആകാത്തതിനാല്‍ അവള്‍ക്ക് അതിനുള്ള സമാധാനം കിട്ടിയില്ല. തന്നെയുമല്ല, അമ്മായിയപ്പന്‍ തന്നെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട് എങ്കില്‍, അതിനൊരു മാറ്റം വരുത്തേണ്ടതും അത്യാവശ്യമാണ് എന്നവള്‍ക്ക് തോന്നി. ഒപ്പം തന്റെ നഗ്നത കണ്ടിട്ടും മോശമായി പ്രതികരിക്കാത്ത അയാള്‍ എത്രയോ സംയമനം ഉള്ള വ്യക്തിയാണ് എന്ന ചിന്ത അവളുടെ മനസ്സില്‍ അയാളോട് ഒരുതരം ആരാധന ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്തു.

അങ്ങനെ അമ്മായിയപ്പന്റെ മുമ്പില്‍ തന്റെ മാന്യത തിരികെ പിടിക്കണം എന്ന ചിന്തയോടെയാണ് പാതിരാത്രി അവള്‍ രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ച് അയാളുടെ മുറിവാതില്‍ക്കല്‍ എത്തിയത്.

റീബ വിളിക്കുന്നത് കേട്ട മത്തായി അമ്പരപ്പോടെ ലുങ്കി നീക്കി അണ്ടി മറച്ച ശേഷം എഴുന്നേറ്റ് ലൈറ്റിട്ടു. ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായാണ്‌ ഈ അസമയത്ത് അവള്‍ ഇങ്ങനെയൊരു കാര്യം ചെയ്യുന്നത്. അതിന്റെയൊരു പരിഭ്രമവും ഒപ്പം പകല്‍ നടന്ന സംഗതിയും അയാളെ ആകെ അങ്കലാപ്പിലാക്കിയിരുന്നു.