Chapter Title : അന്നമ്മ എന്‍റെ ഭാര്യ 2 [ആദി]

പറഞ്ഞത് ഞാൻ കസേര നീക്കി ഇരുന്നു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അവൾ എനിക്കഭിമുഖമായിട്ടായിരുന്നു ഇരിക്കുന്നത് അമ്മച്ചി വലത് വശത്തും.

വിശപ്പുണ്ടെങ്കിലും അച്ചായൻ കഴിക്കാതെ ഞങ്ങൾക്ക് അങ്ങനെ കഴിക്കാൻ പറ്റുമോഅന്നമ്മ അമ്മച്ചിയുടെ മുമ്പിൽ വെച്ച് എന്നെ അച്ഛയാ എന്നാണ് വിളിക്കാറുള്ളത്. അത് കൊണ്ട് എന്താ... വിശപ്പുണ്ടെങ്കിൽ ആരെയും കാത്ത് നിൽക്കേണ്ട ആവശ്യം ഒന്നുമില്ല. വിശപ്പ് മാറും വരെ കഴിക്കണം. ഞാൻ തിരിച്ചടിച്ചു അത് പറയുമ്പോൾ എന്റെ മനസിൽ ലൈംഗീക വിശപ്പ് ആയിരുന്നു.വീട്ടിലുള്ള പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് ആണുങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലേ വിശപ്പ് മാറ്റാൻ പറ്റൂ... അതൊരു അലിഖിത നിയമമാണ് കുഞ്ഞേ.. അമ്മച്ചിയും അവളെ സപ്പോർട്ട് ചെയത് സംസാരിക്കാൻ ആരംഭിച്ചു. പക്ഷെ ആണുങ്ങൾക്ക് അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ല അവർ പുറത്ത് പോവുന്നവരല്ലേ വിശപ്പ് തോന്നിയാൽ അവര് അതങ്ങു മാറ്റും. ഞാൻ നയം വ്യക്തമാക്കി.അതാണ് ആണുങ്ങളും പെണ്ണുങ്ങളും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം അഛായാ.. അന്നമ്മ അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു. അവൾക്കിപ്പോഴും ഞാൻ ഏത് വിശപ്പിനെ കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത് എന്ന് മനസിലായിട്ടില്ല.പക്ഷെ ആണുങ്ങൾ ഉള്ളപ്പോൾ അവർക്ക് കൊടുക്കാതെ ഭക്ഷത്തിന്റെ രുചി നോക്കുന്നവരാണ് അധിക സ്ത്രീകളും. കഴിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടക്ക് ഞാൻ എന്റെ ധ്വനി പറച്ചിൽ ഒന്നൂടെ ഉഷാറാക്കി. ഇത്തവണ അന്നമ്മക്ക് കാര്യം മനസിലായി. അത് വരെ നോർമലായിരുന്ന അവളുടെ മുഖം ഒരു വളിച്ച ചിരിയിൽ കലാശിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. അത് പിന്നെ നിങ്ങൾക് വിളമ്പേണ്ട ഭക്ഷണത്തിന്റെ എരിവും പുളിയുമൊക്കെ പാകത്തിനാവണ്ടേ അപ്പൊ രുചി നോക്കാതെ എങ്ങനെ ശരിയാവും? ഞങ്ങളുടെ സംസാര സാരം മനസ്സിലാവാതെ അമ്മച്ചി വീണ്ടും ഇടപെട്ടു.അതിന് അതൊരു തെറ്റാണെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലാലോ. മാത്രമല്ല ആണുങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഭക്ഷണം രുചിയൊക്കെ നോക്കി പാകപ്പെടുത്തി അവർക്ക് വിളമ്പുന്നതാണ് എനിക്കിഷ്ടം...

ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഞാൻ അന്നമ്മയെ കാൽ കൊണ്ട് തോണ്ടാൻ തുടങ്ങി. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ ആദ്യ ദിനങ്ങളിൽ ഇങ്ങനെ ചെയ്തിറ്റിട്ടുണ്ടെങ്കിലും പിന്നീട് തോണ്ടലും പിടിക്കലുമൊക്കെ മറന്നിരുന്നു. ഇപ്പോഴിതാ വീണ്ടും ആ വസന്തകാലം വരവായിരിക്കുന്നു. അന്നത്തേക്കാളും ആവേശം എനിക്ക് കിട്ടുന്നത് കൊണ്ട് ഞാൻ പരമാവധി മുതലാക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അന്നമ്മയാവട്ടെ കയ്യാലപ്പുറത്തെ തേങ്ങ പോലെ ഏത് ഭാഗത്തേക്ക് എന്ന് മനസ്സിലാവാതെ കുഴങ്ങുന്നു. അമ്മയെ സൈഡിൽ ഇരുത്തി അന്നമ്മയുടെ തുടയറ്റം