Chapter Title : അന്നമ്മ എന്റെ ഭാര്യ [Aadi]

കുഞ്ഞ് ഇല്ലാത്തത് അവളിൽ സ്വകാര്യമായി വലിയ അളവിൽ വിഷമം ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നു.

ഒരു ദിവസം ഞങ്ങൾ പാലായുള്ള സേവ്യർ അച്ചായന്റെ വീട് വരെ പോയിരുന്നു. ബസിലായിരുന്നു യാത്ര.  തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ വൈകിട്ട് നാല് മണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും, ബസ്സിൽ അത്യാവശ്യം തിരക്കുമുണ്ട്. പെട്ടെന്ന് വളരെ സുന്ദരിയായ ആര് കണ്ടാലും ലൈംഗീക ആകർഷണം തോന്നിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള വസ്ത്രധാരണയുമായി 30 വയസ്സു തോന്നിക്കുന്ന ഒരാറ്റൻ ചരക്ക് ബസിലെ സ്ത്രീ സീറ്റിന് സമീപമായി വന്നു നിന്നു. ഞാനും അന്നയും തൊട്ട് പുറകിലെ സീറ്റിലാണ് അവിടെ നടക്കുന്ന എല്ലാം വ്യക്തമായി ഞങ്ങൾക്ക് കാണാം.മറ്റുള്ളവരുടെ ആകർഷണം തോന്നിക്കുന്നതിൽ വസ്ത്ര ധാരണയിൽ മാത്രമല്ല അവളുടെ മേൽ നിന്ന് ഉയരുന്ന മനം മയക്കുന്ന സുഗന്ധത്തിനും നല്ല പങ്കുണ്ടായിരുന്നു. സംസാരങ്ങൾക്കിടയിലും എല്ലാവരെയും പോലെ ഞങ്ങളും അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.പെട്ടെന്നാണ് അത് സംഭവിച്ചത് "ബസ്സ് നിർത്തടോ" എന്നും ആക്രോശിച്ചു കൊണ്ട് തന്റെ തൊട്ടു പിറകിലായി സ്ഥാനമുറപ്പിച്ച ആ മെലിഞ്ഞ മധ്യവയസ്‌കനെ  ചെവിക്കല്ല് നോക്കി ഒരെണ്ണം പൊട്ടിച്ചിട്ട് ഷർട്ട് കൂട്ടി പിടിച്ചു ആ പെണ്ണ്. ഓർക്കാപ്പുറത്ത് കിട്ടിയ അടി എന്നതിലുപരി അവളുടെ മുഖത്തെ ക്രോധം അയാളെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ നടുക്കി എന്ന് മാത്രമല്ല എന്താ സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന് പോലും ആദ്യം മനസിലായില്ല പാവത്തിന്.ബസ്സിന് പുറകിലായി വരുന്ന പോലീസ് വാഹനം വളഞ്ഞിട്ട് നിർത്തി രണ്ട് മൂന്ന് പൊലീസുകാർ അയാളെ വലിച്ചു കൊണ്ട് പോവുമ്പോഴാണ് ഞാനടക്കം എല്ലാവർക്കും കാര്യം പിടി കിട്ടിയത്. ടൗണിൽ പുതുതായി ചാര്ജെടുത്ത വനിതാ എസ് ഐ ആണ് പ്രച്ഛന്ന വേഷത്തിൽ വന്ന ആ ചരക്ക്. അന്നമ്മ വാ പൊളിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ട എനിക്ക് ചിരി വരാതിരുന്നില്ല. എങ്കിലും ശോക മൂകമായ ആ സീനിൽ ചിരിച്ചില്ല.ബസ്സിറങ്ങി തട്ടു കടയിലെ ചായ കുടിക്കുമ്പോഴും അന്നമ്മ ബസ്സിലെ സംഭവത്തിൽ നിന്ന് മുക്തമായിരുന്നില്ല അവൾകേറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള പലഹാരമാണ് കഴിക്കുന്നതെങ്കിലും അവളത്തിലൊന്നും ആയിരുന്നില്ല. "തനിക്കിതെന്ത് പറ്റിയെടോ. ?" എന്റെ ചോദ്യം അവളെ സാധാരണ ഗതിയിലേക്ക് തിരിച്ചു കൊണ്ട് വന്നു.

"അയാളെ ഇനി അവരെന്താ ചെയ്യ അച്ചാച്ചീ..?"

"എന്ത് ചെയ്യാൻ ആരേലും ജ്യമത്തിന് പോയാൽ ജ്യമാം കിട്ടും. മാനം പോയില്ലേ അതിൽ കൂടുതൽ എന്ത്