Chapter Title : അന്നൊരുനാൾ നിനച്ചിരിക്കാതെ [മന്ദന്‍ രാജാ]

.അപ്പൊ അത് ശെരിയാവില്ല . വരാറായപ്പോ ഞാൻ പുറത്തെടുത്തു ""

""ഹോ ..എന്റെ ഭാഗ്യവാനെ "''' റോണി വാ പൊളിച്ചു .

"'ഡാ അങ്ങേരു വരുന്നുണ്ട് .. മയിര് പാലക്കാട് അടുക്കുന്നു . അങ്ങേര് കഴുകീട്ടു പെട്ടന്ന് പോയാൽ മതിയാരുന്നു "''

റോണി ആന്റിയെ നോക്കി . മെല്ലെയാണവർ ആഹാരം കഴിക്കുന്നത് . പൊതിയിൽ പാതിയോളം ആഹാരം ബാക്കിയിരിക്കുന്നു .

"' അങ്ങേര് പോയി ദേവേട്ടാ ..അവരിപ്പോഴൊന്നും കഴിച്ചു കഴിയുവെലാ "'' റോണി നിരാശയോടെ മുഖം വെട്ടിച്ചു .

"'ഹേയ് ..നീ പ്രതീക്ഷ കൈവെടിയാതെ .. നിനച്ചിരിക്കാതെയാണ് എല്ലാം സംഭവിക്കുന്നത് . ആ ..ദേ നോക്ക് .. ഇപ്പോളെങ്ങനെയുണ്ട് ""'

റോണി പെട്ടന്നവരെ നോക്കി . കൈ കഴുകി ഹസ്ബൻഡ് തിരികെ സീറ്റിൽ വന്നിരുന്നപ്പോൾ , പാതിയോളം ഭക്ഷണം ബാക്കിവെച്ചവർ പൊതി ചുരുട്ടി എണീക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു

'' ചെറുക്കൻ പാവമാ കേട്ടോ ... എന്റെ ഒരു ടേയ്സ്റ്റ് അല്ല അവന് ...എനിക്ക് ചെറിയ വടയുള്ളോരെയാ ഇഷ്ടം ..ഇവനെങ്ങനെയല്ല . ആ ഇവനെ പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ല ..ഈ പ്രായത്തിനിടെ ഇത്രേം നല്ല സ്വയമ്പൻ വട ഞാൻ പോലും കണ്ടിട്ടില്ല . അപ്പൊ പിന്നെ ചെറുക്കന്റെ കാര്യം പറയാനുണ്ടോ ..അവനു ഭാഗ്യമില്ല .. ഒന്ന് കാണാൻ പോലും ഹമ് .. "'ദേവൻ ഫോണെടുത്തു ചെവിയിൽ വെച്ചിട്ട് ഫോണിലൂടെയെന്നോണം പറഞ്ഞു .അവരൊന്ന് പാളി നോക്കിയിട്ട് വീണ്ടും ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി .

"'എടാ .,...അങ്ങേരു തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോ എന്നെയിവിടെ കാണണം . നീ അവരിറങ്ങുമ്പോ നോക്കിക്കോ . "' ദേവൻ പറഞ്ഞിട്ട് റോണിയെ ബാത്റൂമിനെതിരെ നിർത്തി .

"' ഒന്ന് പോ ദേവേട്ടാ ..അവരെങ്ങും കാണിക്കത്തില്ല .."'

"'ഡാ കോപ്പേ ..വേണേൽ മതി ..."'' ദേവൻ പറഞ്ഞിട്ട് പാസേജിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു . റോണി ബാത്റൂം തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് മിടിക്കുന്ന ഹൃദയത്തോടെ അങ്ങോട്ട് നോക്കി . പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ അവരുടെ വയർ സാരിയിൽ പൂർണമായും മറഞ്ഞിരുന്നു . റോണിയെ കണ്ട അവരുടെ ചുണ്ടിൽ മന്ദസ്മിതം .. അവൻ തിരികെ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും അവരുടെ വലത്