Chapter Title : അന്നൊരുനാൾ നിനച്ചിരിക്കാതെ [മന്ദന്‍ രാജാ]

ഇവനെ നാളെയെ വിടുന്നുള്ളൂ .. ശെരിക്കും മടുത്തിട്ടുണ്ട് പിള്ളേര് .. പിന്നെ രാത്രി യാത്ര വേണ്ടല്ലോ . നാളെ വിട്ടേക്കാം ..അഹ് ..അഹ് ശെരി ..."'' ദേവൻ ഫോണിൽ പറയുന്നതിനിടെ റോണി വേണ്ടന്ന് ആഗ്യം കാണിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു .

"'നിന്റെ മമ്മ സമ്മതിച്ചു , ഇനി നാളെ പോയാൽ മതി ..."'

"'ദേവേട്ടാ ..അത് വേണ്ട ..ഞാൻ പോകുവാ .."'

"'അവൻ പോകുവാണേൽ പോട്ടെ ദേവേട്ടാ ...അവന്റെ മമ്മ തനിച്ചല്ലേയുള്ളൂ അവിടെ "' അത് കേട്ടുകൊണ്ടാണ് ഭാമ സംഭാരവുമായി അങ്ങോട്ട് വന്നത് .

"'ഹേയ് ..ഇന്നലെ തനിച്ചു കിടന്നില്ലേ .. ഇവൻ നാളെയെ പോകൂ ..സംഭാരം കുടിക്കടാ "'ദേവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ റോണി ഭാമയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഗ്ലാസ് വാങ്ങി .നീണ്ടു വെളുത്ത വിരലുകൾ . ഒരു വിരലിൽ ചുവന്നു കല്ലുള്ള മോതിരവും അടുത്ത വിരലിൽ സ്വർണ മോതിരവും . കൊഴുത്ത കൈത്തണ്ടകൾ . റാണിയുടെ കയ്യൊന്ന് വിറച്ചു

"'ഞാൻ ..ഞാൻ പൊക്കോളാം ദേവേട്ടാ "'' റോണി സംഭാരം പെട്ടന്ന കുടിച്ചിട്ട് ഗ്ലാസ് ടീപ്പോയിൽ വെച്ചു ..

"'ഹഹഹ ..നീ പോകുന്നില്ല ..ഡീ ഭാമേ ..അവനെന്നാണറിയാമോ പോകാൻ ധൃതി വെക്കുന്നെ ..""'

" അവന്റെ മമ്മ അവിടെ തനിച്ചായത് കൊണ്ട് .."''

"'ഹേയ് ..അതൊന്നുമല്ല കാര്യം ..നീയിവിടെയിരിക്ക് .."'ദേവൻ ഭാമയെ തന്റെയടുത്തിരുത്തി തോളിലൂടെ കയ്യിട്ടു . റോണി അവർക്ക് എതിരെയുള്ള സിംഗിൾ സോഫയിലായിരുന്നു .

"' അവനിന്ന് രാവിലെ ക്ഷേത്രത്തിൽ വെച്ച് .."'

"'ദേവേട്ടാ ....ഞാൻ പോകുവാ ..."'റോണി ചാടിയെണീറ്റു .

""ഹഹ ..അവിടെയിരിക്കാട .. നിന്റെയൊരു നാണം ..ഡീ ഭാമേ ...രാവിലെ നീ ക്ഷേത്രത്തിൽ വന്നില്ലേ ..അപ്പൊളിവൻ നിന്നെ കണ്ട് പറഞ്ഞതെന്നാണെന്നറിയാമോ "'

"'ദേവേട്ടാ ...ഞാൻ ..ഞാൻ പോകുവാ "'റോണി വാതിൽക്കലേക്ക് നടന്നു . ദേവൻ ചാടിയെണീറ്റവനെ പിടിച്ചു വലിച്ചു സോഫയിലിരുത്തി .

""ഡീ ഭാമേ ..നീ ചരക്ക് അമ്മായിയാണെന്ന് ..""

"'ശ്ശൊ ..നിങ്ങടെ നാക്കിന് ഇല്ലില്ല ...ഞാൻ പോകുവാ "' ഭാമ അത് കേട്ട് എണീറ്റു .അവരുടെ വെളുത്ത മുഖം ചുവന്നിരുന്നു .

"'അവിടിരിക്കടി ...പിന്നെ ഇവൻ പറയുവാ