Chapter Title : അനൂപിൻ്റെ ലാലി [Adarsh K]

ചെയ്തത്. സ്വന്തം മകനാണെന്ന് പോലും ഓർക്കാതെ... ശ്ശേ... ഭൂമിയിൽ ഏതെങ്കിലുമൊരമ്മ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമോ? അവൻ്റെ കുറുമ്പിനെല്ലാം ഞാൻ കൂട്ടുനിന്നിരുന്നു. പക്ഷേ, ഇതൊരൽപം കൂടി പോയി. ഞാൻ എൻ്റെ മകനോടുള്ള അതിർവരമ്പ് ഭേധിച്ചു. ഞാൻ തെറ്റുകാരിയാണ്." ലാലി മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

അനൂപ് അമ്മയോട് ചേർന്നുകിടന്ന് ചോദിച്ചു.

"എന്താ അമ്മേ പറ്റിയെ? അമ്മയ്ക്ക് ഇഷ്ടമായില്ലേ?"

"അതല്ലേടാ... നമ്മൾ ചെയ്തത് തെറ്റാ. ഒരമ്മയും മകനും ഇങ്ങനെ ചെയ്യാൻ പാടില്ല. നിൻ്റെ ഓരോ കുറുമ്പുകളെല്ലാം ഈ അമ്മ തമാശയായി എടുത്തിട്ടെ ഉള്ളൂ. പക്ഷേ ഇത്......."

"ഇത് തെറ്റല്ലമ്മേ. അമ്മയ്ക്ക് അച്ഛനിൽ നിന്ന് കിട്ടാത്ത സന്തോഷം ഞാൻ നൽകാൻ തയാറായി എന്നേ ഉള്ളൂ. അതിലുപരി ഞാൻ അമ്മയെ സ്നേഹിക്കുന്നു. അച്ഛൻ അമ്മയെ ശ്രദ്ധിക്കാത്തതിൽ അമ്മയ്ക്ക് നല്ല വിഷമം ഉണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം. എന്നെ അമ്മ ഒരു ഭർത്താവിൻ്റെ സ്ഥാനത്ത് കണ്ടോ. ഞാൻ അമ്മയുടെ എല്ലാ ആവശ്യങ്ങളും നിറവേറ്റിക്കോളാം. അമ്മ മറുത്തൊന്നും ചിന്തിക്കേണ്ട. എനിക്ക് അമ്മയെ വേണം. അമ്മയ്ക്ക് അതിന് സമ്മതമാണോ?"

ലാലി അനൂപിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. അവൻ്റെ കവിളിൽ അവൾ തലോടി.

"എന്നാലും അച്ഛനെ നമ്മൾ ചതിക്കുകയല്ലേ മോനെ. "

"നമ്മളെ സ്നേഹിക്കാത്ത ഒരാളെ നമുക്കും വേണ്ടമ്മേ. ഇവിടെ ചതിക്കുന്നതായി വിചാരിക്കേണ്ട കാര്യമൊന്നുമില്ല. അച്ഛന് അമ്മയ്ക്കുവേണ്ടി ചെയ്തുകൊടുക്കാൻ താൽപര്യമില്ലാത്ത ഒന്ന് മകനായ ഞാൻ കണ്ടറിഞ്ഞ് ചെയ്തുകൊടുക്കുന്നു. അത്രമാത്രം."

എല്ലാം കേട്ട് ലാലി മകൻ്റെ നെഞ്ഞിൽ തല ചായ്ച്ചു. ക്ലോക്കിൽ അപ്പോൾ രാത്രി പന്ത്രണ്ടു മണി ആയതിൻ്റെ ശബ്ദം മുഴങ്ങി. ലാലി ഒന്നും മിണ്ടാതെ കട്ടിലിൽ നിന്നിറങ്ങി ജോസിൻ്റെ മുറിയിലേക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങി.

"അമ്മേ, മനസ്സിൽ വേണ്ടാത്ത ഭാരമൊന്നും കൊണ്ടുനടക്കണ്ട. എനിക്ക് ഇത്രമാത്രമേ പറയാൻ ഉള്ളൂ. എനിക്ക് അമ്മയെ ജീവനുതുല്യം ഇഷ്ടമാണ്. അമ്മയുടെ മനസ്സും ഉടലും എനിക്ക് വേണം. ഇനിയുള്ള കാലം എൻ്റെ ഭാര്യയെന്നപോലെ എനിക്ക് അമ്മയെ വേണം. അമ്മയ്ക്ക് സമ്മതമാണെങ്കിൽ മാത്രം."

അനൂപിൻ്റെ ആ വാക്കുകളും കേട്ട് ലാലി ജോസ് കിടക്കുന്ന മുറിയിലേക്ക് പോയി. ആ മുറി തുറന്നപ്പോഴേക്കും മുറിയിൽ പരന്നുനിൽക്കുന്ന മദ്യത്തിൻ്റെ മണം അവളുടെ മൂക്കിലേക്ക് തുളച്ചു കയറി. എങ്കിലും അതൊക്കെ സഹിച്ച് ലാലി