Chapter Title : അൻസിബ 001 [ഡോ.കിരാതൻ]

കട്ടിലിൽ പൂർണ്ണ നഗ്നനായി മലർന്ന് കിടക്കുന്നു. അവന്റെ മുന്നിലെ വലിയ സ്ക്രീനിൽ അവന്റെ കാമുകി രണ്ടുപേരോടൊപ്പം വന്യമായ രതിയിൽ ഏർപ്പെടുന്ന ഒളിക്യാമറ ദൃശ്യങ്ങൾ പ്ലേ ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ ദൃശ്യങ്ങൾ കണ്ട് ജമാൽ തന്റെ തടിച്ച കുണ്ണ മുറുകെ പിടിച്ച് വന്യമായി വാണമടിക്കുകയാണ്.

"ആഹ്... അൻസിബാ... എന്റെ ഇത്താത്തേ... നിന്റെ ആ വലിയ കുണ്ടി... എനിക്കൊന്ന് പണ്ണണം!" അവൻ കണ്ണുകളടച്ച് കിതപ്പോടെ എന്റെ പേര് വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ അറിയാതെ വിറച്ചുപോയി. അവൻ വാണമടിക്കുന്ന വേഗത കൂടി. അവന്റെ ആയുധം കാമത്താൽ നീലിച്ചു വീർത്തിരുന്നു.

"ജമാൽ... നീ... നീ എന്താ ഈ പറയുന്നത്?" ഞാൻ അറിയാതെ ശബ്ദിച്ചു പോയി.

ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ ജമാലിന്റെ കണ്ണുകളിൽ പാപബോധത്തിന് പകരം വന്യമായൊരു തിളക്കമായിരുന്നു. അവൻ ആയുധത്തിൽ നിന്ന് കൈ മാറ്റാതെ തന്നെ എന്നെ നോക്കി.

"ഇത്താത്തേ... നിങ്ങൾ എല്ലാം കണ്ടു അല്ലേ? എന്റെ കാമുകി മറ്റവന്മാരുടെ കൂടെ കിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കുണ്ടായതിനേക്കാൾ വലിയ കഴപ്പാണ് ഇത്താത്തേ നിങ്ങളെ ഈ നൈറ്റിയിൽ കാണുമ്പോൾ തോന്നുന്നത്."

അവൻ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ, അവന്റെ പൂർണ്ണ നഗ്നത എന്റെ അരക്കെട്ടിന് തൊട്ടടുത്തായിരുന്നു. വിറച്ചു നിൽക്കുന്ന അവന്റെ ആയുധം എന്റെ നൈറ്റിക്ക് മുകളിലൂടെ വയറിൽ മുട്ടിയപ്പോൾ, ഒരു വൈദ്യുതാഘാതം ഏറ്റതുപോലെ ഞാൻ തരിച്ചുപോയി. മൂന്ന് വർഷമായി പുരുഷസ്പർശനമേൽക്കാതെ വരണ്ടുണങ്ങിക്കിടന്ന എന്റെ ഉടലിൽ ഒരു നിമിഷം പ്രളയം പെയ്യുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. അവന്റെ ആ വിയർപ്പിന്റെയും വാണത്തിന്റെയും മണം എന്നെ തളർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പക്ഷേ, പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഞാൻ എന്റെ സമനില വീണ്ടെടുത്തു. എന്റെയുള്ളിലെ പരിഭ്രമം പുറത്തുകാണിക്കാതെ ഞാൻ ഗൗരവം നടിച്ചു.

"എടാ... നിനക്ക് നാണമില്ലേ സ്വന്തം ഇത്താത്തയെ ഇങ്ങനെ നോക്കാൻ? ഈ അവസ്ഥയിൽ എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കാൻ നിനക്ക് എങ്ങനെയെടാ തോന്നുന്നത്?" ഞാൻ കടുപ്പിച്ചു ചോദിച്ചു.

അവൻ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും ഞാൻ നിൽക്കാതെ പതുക്കെ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. എന്റെ ഹൃദയം അപ്പോഴും പടപടാ ഇടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ അടുക്കളയിൽ ജോലി ചെയ്യുമ്പോഴാണ് ജമാൽ പതുക്കെ അങ്ങോട്ട് വന്നത്. തലേദിവസത്തെ ആ വന്യതയൊന്നും അവന്റെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നില്ല. വല്ലാതെ തളർന്നതുപോലെയും കുറ്റബോധം നിറഞ്ഞതുമായ ഒരു ഭാവമായിരുന്നു അവന്.

അവൻ പതുക്കെ എന്റെ അരികിൽ വന്ന് നിന്നു. "ഇത്താത്തേ... എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം," അവന്റെ ശബ്ദം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"ഇന്നലെ ഞാൻ ചെയ്തത് വലിയ തെറ്റാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. ആ