Chapter Title : അൻസിബ 001 [ഡോ.കിരാതൻ]

മുതൽ എന്തോ ഒന്ന് മാറാൻ തുടങ്ങുകയാണെന്ന് എന്റെ മനസ്സ് മന്ത്രിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ഉണ്ടായ ആ വന്യമായ പെരുമാറ്റം ഞാൻ ക്ഷമിച്ചുവെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവൻ കൂടുതൽ അടുപ്പത്തോടെ ഇടപെടാൻ തുടങ്ങി.

ഇടയ്ക്കിടെ ഞങ്ങൾ പഴയ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് ചിരിക്കുകയും തമാശകൾ പങ്കുവെക്കുകയും ചെയ്യും.

അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് പുതിയ ബിസിനസ്സ് ആവശ്യങ്ങൾക്കായി അവന് ചൈനയിലേക്ക് പോകേണ്ടി വന്നത്.

ജമാൽ പോയതോടെ ആ വലിയ മലമുകളിലെ വീട് വീണ്ടും നിശബ്ദമായി. മുറ്റത്തെ കാറ്റിന്റെ ഇരമ്പൽ പോലും എന്നെ ഭയപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങി. പക്ഷേ, ഭയത്തേക്കാൾ ഉപരിയായി എന്നെ വേട്ടയാടിയത് ഒരുതരം ശൂന്യതയായിരുന്നു. അവൻ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ എന്റെ ഉടലിൽ അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്ന ആ ഒരുതരം തരിപ്പ്, അവന്റെ നോട്ടം എന്റെ ചന്തികളിൽ പതിയുന്നുണ്ടെന്ന ആ തിരിച്ചറിവ്... അതെല്ലാം ഞാൻ അറിയാതെ മിസ്സ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.

ദിവസങ്ങൾ നീണ്ട കാത്തിരിപ്പിന് ഒടുവിൽ ഒരു സായാഹ്നത്തിൽ ജമാൽ തിരിച്ചു വന്നു. ടാക്സിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വരുമ്പോൾ അവൻ വല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു, എങ്കിലും അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ തിളക്കം എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"ഇത്താത്തേ... എനിക്ക് ഇവിടെ ഇല്ലാതെ ഒന്നിനും ഒരു സുഖമില്ലായിരുന്നു," ബാഗ് താഴെ വെച്ച് അവൻ കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞു.

"നീ വല്ലാതെ മെലിഞ്ഞല്ലോടാ ജമാൽ," ഞാൻ അവന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു.

"അൻസിബാത്താ... നിങ്ങൾ... നിങ്ങൾ വല്ലാതെ സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ടല്ലോ... ശരിക്കും ഒരു നടിമാരെപ്പോലെയുണ്ട്," അന്തംവിട്ട പെരുച്ചാഴിയെപ്പോലെ എന്റെ ഉടലിന്റെ ഓരോ വടിവുകളും സ്കാൻ ചെയ്തുകൊണ്ട് അവൻ മന്ത്രിച്ചു.

"...എന്താടാ, അവിടെ ചൈനയിൽ പെണ്ണുങ്ങളെയൊന്നും കണ്ടില്ലായിരുന്നോടാ നീ...". ഞാൻ തമാശയിൽ ചോദിച്ചു.

അവൻ എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ പഴയ ആ വഷളൻ ഭാവം പതുക്കെ നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "അവിടെ ചൈനയിൽ നല്ല സുന്ദരികളായ പെണ്ണുങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു ഇത്താത്തേ... പക്ഷേ അവരുടെയൊന്നും ചന്തികൾക്ക് നമ്മുടെ ഇത്താത്തയുടെ ഈ വിരിഞ്ഞ ലുക്ക് ഇല്ലായിരുന്നു!"

"ഒന്നു പോടാ ചെറുക്കാ... ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം കയറി വന്നിട്ട് ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണോ പറയുന്നേ?" ഞാൻ കുസൃതിയോടെ അവന്റെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു.

എന്റെ ഉടലിൽ നിന്നുള്ള ആ ചൂട് അവനിലേക്ക് പടരുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.