Chapter Title : അൻസിബ 001 [ഡോ.കിരാതൻ]

എന്റെ കാലുകൾ കൂട്ടിയിടിച്ചു.

"ജമാൽ... വിടടാ... ആഹ്... നീ എന്ത് കാണിക്കുകയാ... വിട്..." ഞാൻ കിതച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ തല എന്റെ വയറിൽ നിന്ന് അടർത്താൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ അവൻ കൂടുതൽ ശക്തിയോടെ എന്റെ നഗ്നമായ വയറിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് മുഖം അമർത്തി ഉരസുകയായിരുന്നു. എന്റെ അടിവയറ്റിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞു.

ഞാൻ വേഗം വെള്ളമെടുത്ത് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് തളിച്ചു. ആ വെള്ളം എന്റെ വയറിലൂടെ ഒഴുകി ഇറങ്ങി ചുരിദാർ നനഞ്ഞ് വയറിലെ ഓരോ വടിവുകളും മടക്കുകളും കൃത്യമായി പുറത്തുകാണിച്ചു. ജമാൽ കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ കണ്ടത് നനഞ്ഞു കുതിർന്നു നിൽക്കുന്ന എന്റെ ആ വന്യമായ ഉടലാണ്.

ആ വെള്ളം വീണ് നനഞ്ഞൊട്ടിയ എന്റെ വയറിലേക്ക് തന്നെയായിരുന്നു ജമാലിന്റെ കണ്ണുകൾ. ആ നോട്ടത്തിൽ എരിയുന്ന കാമത്തെ നേരിടാൻ വയ്യാതെ ഞാൻ ഒന്ന് പതറി.

"എന്താ ബിരിയാണി ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലേ?" ഞാൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

"ഞാൻ ഡയറ്റിംഗിലാ ഇത്താത്തേ..." അവൻ മന്ത്രിച്ചു. പക്ഷേ അവന്റെ നോട്ടം ആ ചുരിദാറിന് പുറത്തേക്ക് ഉന്തിനിൽക്കുന്ന എന്റെ വയറിലെ ആ വന്യമായ നഗ്നതയിലായിരുന്നു. നനഞ്ഞൊട്ടിയ തുണിക്കടിയിലൂടെ എന്റെ നെയ്‌വയർ അവനെ കൊതിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"അൻസിബാത്ത എന്നും എക്സർസൈസ് ചെയ്യുമല്ലോ..." എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ജമാൽ എന്റെ അടുത്തേക്ക് ഒരു ചുവട് കൂടി അടുത്തു. അവന്റെ ശ്വാസം എന്റെ മുഖത്ത് തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന്, അവൻ തന്റെ പരന്ന കൈത്തലം എന്റെ ആ നെയ്‌വയറിലേക്ക് അമർത്തി വെച്ചു.

ചുരിദാറിന്റെ സ്ലിറ്റിലൂടെ അവൻ തന്റെ വിരലുകൾ ഉള്ളിലേക്ക് കടത്തി ആ തുണി പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി. എന്റെ വയറിലെ ആ വെളുത്തു തുടുത്ത നഗ്നത വെളിച്ചത്തിൽ വെട്ടിത്തിളങ്ങി. ജമാൽ അത് കണ്ട് അറിയാതെ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു. അവന്റെ വിരലുകൾ എന്റെ ആഴമുള്ള വട്ടപ്പൊക്കിളിൽ വട്ടം ചുഴറ്റാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ ആകെ ഉരുകിപ്പോയി.

"ബിരിയാണി കൊതിച്ചി ആയിട്ടും ഇത്താത്തയുടെ വയർ ചാടിയിട്ടില്ലല്ലോ... എന്നും കഠിനമായി പണിയെടുക്കുന്നുണ്ടല്ലേ?" അവൻ ഒരു നിഷ്കളങ്കനെപ്പോലെ ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ആ വയർ പ്രദേശത്ത് ആഞ്ഞു ഉഴിഞ്ഞു.

അവന്റെ വിരലുകൾ പൊക്കിളിലെ ആ ഇടുങ്ങിയ കുഴിയിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലെ കാമം ഒരു വേലിയേറ്റം പോലെ ഇരച്ചു